Кіріспе

Троллейбус моделін оқыту.

Тарих

1940 жылы Солтүстік жағалау қаржылық қиындыққа тап болды және банкротқа жақын болды. Ұлы депрессияның салдары әлі де сезіліп жатты, сонымен қатар Чикаго және Солтүстік-Батыс темір жолы мен жақын орналасқан Милуоки темір жолынан күшті бәсекелестік болды. Оның барлық пойыз құрамы 1920 жылдары салынған және тозығы жеткен еді. Бірақ ол Чикаго қаласының «L» желісі бойындағы ыңғайлы аялдамаларды ұсынды, ол Чикаго мен Эванстон қала шекарасынан жүретін. Солтүстік жағалаудағы кәсіподақтанған жұмысшылар желі жабылса жұмыс орындарынан айырылулары мүмкін деген алаңдаушылық білдірді, сондықтан компания басшылығы оларға жолаушылар тасымалын жаңартпақ болу үшін жаңа жылдам пойыз сатып алу туралы ұсыныс жасағанда, қызметкерлер жалақыларын төмендетуге келісті. Пойыз топтарын Сент-Луис вагондар компаниясы және Солтүстік жағалау инженерлік бөлімі жасады. 1941 жылы олар келген кезде, халық оларды жақсы қарсы алды. Ел экономикасы жақсара бастады, табыс артты, ескі құрал-жабдықтар сыртқы түрі мен жайлылығы жаңартылды, ал Солтүстік жағалау әдеттегі орталық батыс қалааралық темір жолынан екі ірі қала арасында жоғары жылдамдықпен жүретін өңірлік жылдам пойызға айналды. 1960 жылдары автокөлік жолдарының бәсекелестігі жолаушылар санын азайтты, табыс төмендеді, техникалық қызмет көрсету және пайдалану шығындары өсті, және 1963 жылдың қаңтарында жол тоқтатылды.

Либерти-лайнерлер

Солтүстік жағалау қызметін тоқтатқаннан кейін, вагондар Филадельфия маңы көлік компаниясына, Red Arrow Lines деп белгілі болған компанияға сатылды және Liberty Liners деп қайта аталды. Троллейбус жолдары мен сатылары алынып тасталды, орталық бөлімдерге жаңа есіктер қосылды, сондай-ақ Үстіңгі Дарби мен Норристоун арасында үшінші рельсті және жоғары платформаларды пайдаланатын Норристоун жоғары жылдамдығы желісінде жұмыс істеу үшін үшінші рельстік контактілік жинақыштар жаңартылды. Вагон ішіндегі лаунждар қызметін жалғастырды, таңертең кофе мен тәттілер, ал кешке сусындар мен жеңіл тамақ ұсынды. 801 және 802 номерлі вагондар "Вэлли Фордж" деп, ал 803 және 804 номерлі вагондар "Тәуелсіздік залы" деп аталды. Олар 1978 жылы пайдаланудан шығарылды.

Сақтау

801 802 қазіргі уақытта Иллинойс штатының Юнион қаласындағы Иллинойс теміржол музейінде (IRM) 1960 жылдардың басындағы жұмыс жағдайына қалпына келтіріліп, 2023 жылдан бастап пайдалануға берілді. Қазіргі күш-жігер интерьерді қалпына келтіруге бағытталған. Қайта қалпына келтіру жұмыстары туралы жаңалықтарды линерлердің Facebook желісіндегі "Campaign For The Electroliner" парақшасынан табуға болады.

803 804 Орбисониадағы Рокхилл троллейбус мұражайында сақтаулы. Ол жұмыс істейді, бірақ күрделі жөндеу жұмыстары жүргізілген жоқ.

Модельдер

Con Cor теміржол компаниясы бастапқыда 2003/2004 жылдары HO масштабтағы Electroliner пойыз жиынтығын шығаруды жоспарлаған, бірақ сұраныс болмағандықтан жобаны тоқтатты және оның орнына Pioneer Zephyr жиынтығын шығарды. 2007 жылы компания жобаны қайта бастайтынын хабарлады; оның моделі 2009 жылдың ортасында жарық көрді. Бұл пойыз жиынтығы бірнеше компаниялармен HO масштабында латуньдан жасалды. MTH Electric Trains компаниясы 2007 жылы O масштабты Electroliner шығаратынын жариялады; Electroliner және Liberty Liner үлгілері 2010 жылы шығарылды.