Жаңа Зеландияның AA локомотивтері: 1914 ж. жасалған, 4-6-2 дөңгелек конфигурациясы, жүк тасымалына арналған. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде тапшылықтан туындаған шұғыл тапсырыс.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
NZR AA класы: NZR AA класы – 1914 жылы Болдуин локомотивтер зауытында бас инженер-механик Х. Х. Джексонның тапсырысымен Жаңа Зеландияның ұлттық теміржол желісінде жұмыс істеу үшін салынған он булы локомотивтен тұрады.
DISPLAYTITLE:NZR AA class
The NZR AA class consisted of ten steam locomotives built by Baldwin Locomotive Works in 1914 to an order by Chief Mechanical Engineer, H. H. Jackson for operation on New Zealand's national rail network.
Кіріспе және дизайн
1901 жылғы Q класына ұқсас, бірақ күрт жақсартылған конструкциямен салынған, олардың дөңгелек орналасуы 4-6-2 болды және Солтүстік аралда жүк тасымалдауға арналған. (Бастапқыда оларды QB класына жатқызу жоспарланған, бірақ A класын толықтыру мақсатында, аталған белгіленуді алды.) АҚШ-та жасалған локомотивтерге Жаңа Зеландия мен британдық шеберханалардың жеткізе алмауына байланысты шұғыл тапсырыс берілді, себебі Бірінші дүниежүзілік соғыс соғысқа қажетті ресурстар мен еңбек күшін жұмсады. Құрылысы тапсырыс берілгеннен кейін екі айдан кем уақыт ішінде аяқталды және барлық он локомотив 1915 жылдың маусым айында Жаңа Зеландияда пайдалануға берілді. Америкалық шеберханалар NZR-дің қалаулы табақшалы рамаларының орнына құбырлы рамаларды қолданды, сондай-ақ локомотивтер супернагревательдермен жабдықталды. Су сыйымдылығы A класынан екі есе артық, ал көмір сыйымдылығы төрттен бір бөлігіне көп болды.
Built to a similar but vastly improved design to the Q class of 1901, they had a wheel arrangement of 4 6 2 and were suited to hauling freight services in the North Island (Originally they were to be classed QB but as they were to supplement the A class, given their aforementioned designation.) The United States built locomotives were an urgent order needed due to heavy demand with both New Zealand and British workshops unable to supply as the First World War was draining resources and manpower for the war effort. Construction was completed less than two months after the order was placed and all ten entered service in New Zealand in June 1915. Bar frames were used by the American builders instead of NZR's preferred plate frames, and the class had superheaters as built. Water capacity was double that of the A class and coal a quarter more.
Қызмет
Олар 40 жыл бойы қатты жұмыс істеді, бірақ күштірек "К" және "Ж" класс локомотивтерімен ауыстырылды. 1919 жылы No. 654 локомотиві ұнтақталған көмірді пайдалану бойынша қысқа мерзімді эксперимент үшін қолданылды. Локомотивті қайта жабдықтау алдында тек бір рет сапар жасалғаны белгілі. Бастапқыда олар А немесе АБ класс локомотивтерінен кішірек оттықтармен жабдықталған. Қатты көмір үшін бұл мәселе емес еді, бірақ жұмсақ Вайкато көмірінің қолданылуы артуы үлкен оттық қажеттігін көрсетті. Сондықтан, 1940 жылдан бастап барлық класс локомотивтерінің қазандықтары АБ класс локомотивтерінің типтерімен ауыстырылды, бұл сенімді локомотивтердің қызмет ету мерзімін ұзартты. Бұл Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде олардың ауыр жүктемелермен жұмыс істеуіне мүмкіндік берді. Олар Солтүстік аралдың орталық магистральдық тармағында, Вангануи және Гисборн бөлімдерінде кеңінен пайдаланылды. 1950 жылдардың ортасында класс локомотивтерінің көпшілігі жақсы жағдайда болды және олар АБ класс локомотивтеріне қарағанда ауыр жүктемелерді тасымалдай алатын өте табысты класс ретінде есептелді. Алғашқы локомотивтер 1955 жылдың желтоқсанында қызметтен алынды, алты локомотивтің қазандықтары АБ класс локомотивтерінің жөндеу қорына қайтарылды. Қалған төртеу 1957 жылдың ақпанына дейін жұмыс істеді. Ешқайсысы сақталған жоқ.
They were worked hard for four decades before being supplanted by the more powerful "K" and "J" class families. In 1919 No. 654 was used for a very short experiment in the use of pulverized coal. Only one trip is known to have been made before the engine was converted back. They were initially equipped with grates smaller than either the A or AB class. Not an issue with hard coal, increasing use of soft Waikato coal meant a larger grate was desirable. Thus the entire class had their boilers replaced with AB class types starting in 1940 giving the reliable locomotives more life. This soon became a blessing when they were worked hard through the Second World War. They were used extensively on the steeply graded central North Island Main Trunk, Wanganui and Gisborne sections. In the mid 1950s most of the class were still in reasonable condition and the engines were regarded as a very successful class, capable of taking somewhat heavier loads than an AB class. The first withdrawals occurred in December 1955, when six were taken out of service with their boilers returned to the AB class boiler repair pool. The remaining four continued to operate until February 1957. None were preserved.