Кіріспе
Канада Жоғарғы Сотының шешімі Harrison v Carswell (1975), [1976] 2 S. C. R. 200 – Канада Жоғарғы Сотының Конституциялық Хартияға дейінгі танымал шешімі. Бұл шешімде Сот сөз бостандығының бір түрі ретінде наразылық таныту құқығын мойындамады.
Фактілер
Софи Карсвелл, Поло Парк сауда орталығында (Виннипег, МБ) орналасқан бір кәсіпорның қызметкері, жұмыс орнының алдында ереуілге қатысып, пикет ұйымдастырып тұрғанда, аталған сауда орталығының менеджері Питер Харрисон, оны және басқа пикетшілерді аумақтан кетуді талап етті, әйтпесе оларға Манитобаның ұсақ құқық бұзу туралы заңы (1970 ж.) бойынша қудалау шарасы қолданылатынын ескертті. Карсвелл пикетке шығуын жалғастырды, нәтижесінде оған заңсыз кіру айыбы тағылды. Алғашқыда округ соты оны кінәлі деп тапты, бірақ кейін Манитоба апелляциялық соты бұл үкімді жойды. Харрисон Жоғарғы Сотқа шағымдануға рұқсат сұрады және іс 1976 жылы осы Сотта қарастырылды.
Келіспеушіліктер
Өзінің ең танымал қарсылықтарының бірінде бас судья Ласкин орталықтың қоғамдық орын екенін, себебі жұртшылыққа оған еркін кіру мүмкіндігі болған деп мәлімдеді. Егер мен атап өткендей, сауда орталығының ашылуынан туындайтын құқықтық жағдайды (кем дегенде, ашылумен бірге кірушілердің санатын шектеу туралы хабарлама болмаса) қоғамдық орындармен жіктеу қажет болса, мен жұртшылық мүшелерінің артықшылықты қонақтар екенін айтар едім, олардың артықшылығы тек қана дұрыс емес мінез-құлық (мұнда не екенін толық түсіндірудің қажеті жоқ) немесе заңсыз әрекеттерге байланысты жойылуы мүмкін. Мұндай көзқарас сауда орталығының иесінің және жұртшылықтың мүдделерін қатар алып қарайды, ешқайсысын бұзбайды және сауда орталығының негізінде жатқан сауда орталығының иесінің, бизнес жалға алушыларының және жұртшылықтың өзара немесе шартты коммерциялық мүдделерін мойындайды. Ласкин сондай-ақ меншік құқықтарының басқалардың құқықтарымен теңгерілгендігі туралы көзқарасқа дайын тұр. Ол Харрисон ісін Петерс ісінен ажыратады, себебі бұл жағдайда шағымданушының заңмен санкцияланған мүддесі болды, ол жұмыс берушісіне қарсы заңды талаптар қоюға мүмкіндік берді. Сонымен қатар, ол Канаданың Жоғарғы сотының шешімдерді негізделген түрде қабылдауын қалайды. Бұл сотқа әлеуметтік жағдайлар өзгеретінін түсінгенде, бұрынғы шешімдерінен бас тартуға мүмкіндік береді: Бұл сот, ең алдымен, осы елдегі басқа соттардан өзгеше, бұрынғы шешімдерге қатысты жай ғана механикалық көзқарасқа ие бола алмайды, біз осы істің мән-жайларын зерделеудің шұғыл қажеттілігін қолдау үшін бұрынғы шешімдерден бас тартуға құқылымыз.
This Court, above all others in this country, cannot be simply mechanistic about previous decisions we are free to depart :from previous decisions in order to support the pressing need to examine the present case on its merits.
Салдары
Post Charter Canada елінде бұл мәселе әлі де шешілмеген. Committee for the Commonwealth of Canada v. Canada [1991] 1 SCR 139 ісі бойынша соттың берген көптеген түсіндірмелері жағдайды ерекше дұрыс түсініксіз қалдырады. Сот шешімінен кейін көп ұзамай Манитоба үкіметі Кішігірім құқық бұзушылықтар туралы заңға түзетулер енгізіп, сауда орталықтарының жерінде "шындық мәлімдемелерді" жариялауға, пикеттеуге және басқа да коммуникация түрлеріне рұқсат берді. Заңнама сауда орталықтарын қоғамдық кеңістік ретінде мойындайды, онда сауда орталықтарының иелері тарапынан еріксіз шығару енді заңды емес.