Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Польша әскери қолбасшысы және инженер Игнатий Пранджинский (20 шілде 1792 – 4 тамыз 1850) – поляк әскери қолбасшысы, Поляк армиясының генералы және инженер. Наполеон соғыстарының қатысушысы, ол Ресейге қарсы қараша көтерілісіндегі ең табысты поляк қолбасшыларының бірі болды. Сонымен қатар, Августов каналын салумен де белгілі.
Polish military commander and engineer
Ignacy Prądzyński (; 20 July 1792– 4 August 1850) was a Polish military commander, general of the Polish Army and an engineer. A veteran of the Napoleonic Wars, he was one of the most successful Polish commanders of the November Uprising against Russia. He is also notable for constructing the Augustów Canal.
Өмір жолы және әскери мансап
Игнатий Праджинский 1792 жылы 20 шілдеде Ұлы Польшадағы Санники ауылында дүниеге келген. 1807 жылы қарашада Варшава герцогтігінің әскеріне қосылып, қатарында тез өрледі. Наполеон соғыстары кезінде ол 1809 жылғы науқанға (Польша-Австрия соғысы) және 1812-1814 жылдар аралығында Ресейге қарсы науқанға қатысты. Соңғы науқандағы батылдығы үшін оған Virtuti Militari алтын ордені және Лейпциг шайқасы мен Ватерлоо шайқасындағы рөлі үшін француз Құрметті легионы табысталды. Ресейдің Польшаны басып алғаннан кейін ол Варшавада қалды, бірақ әскерге қосылмады. 1815 жылы ол Ресейге қарсы "Нағыз поляктар" құпия қоғамын құрды, кейіннен Патриотикалық қоғаммен ынтымақтастық орнатты. 1826 жылы орыс полициясы тұтқындаған ол 3 жыл түрмеде отырды. Бостандыққа шыққан соң инженер болып жұмыс істей бастады. Оның ең танымал жобаларының бірі – Висланы Неман өзенінің алабы арқылы Балтық теңізімен байланыстыратын Августов каналы. Қараша көтерілісі басталғаннан кейін ол қайтадан Польша армиясына қосылды. Бастапқыда генерал Михаль Гедеон Радзивиллдің кеңесшісі болған ол, сондай-ақ генерал-квартирмейстер, инженерлік корпустың бастығы және армия штабының де-факто басшысы қызметін атқарды. Игание шайқасындағы сәтті жеңісінен кейін, үкімет оны көтерілістің бас қолбасшысы лауазымына ұсынды, бірақ Ян Круковицкий мен Генрих Дембинский оны отставкаға кетуге мәжбүр етті. Оның орнына 1831 жылы 19 тамызда дивизия генералы шеніне көтерілді. Қыркүйекте ол Варшаваны қорғау жоспарларын жасады. Алайда, көтерілістің басшылары күресті жалғастыруға ниеттенбеді, сондықтан оның жоспарлары қабылданбады. Капитуляция бойынша келіссөздер жүргізетін польшалық комиссияға тағайындалған Праджинский нервтік ауруға шалдығып, ресейліктерге берілді. 1833 жылы Польшаға оралуға рұқсат алып, әскери стратегия және тактика саласындағы теоретик ретінде жұмысын жалғастырды. Соғыс теориясы бойынша 60-қа жуық еңбектің авторы, ол 19 ғасырдың ең белгілі польшалық әскери жазушыларының бірі болды. 1850 жылы ауыр сырқатқа шалдыққан ол Хельголанд аралына көшіп кетті, онда 1850 жылы 4 тамызда суға батып қайтыс болды, бұл, әдетте, өзіне-өзі қол жұмсауы мүмкін.
Ignacy Prądzyński was born on July 20, 1792, in the village of Sanniki in Greater Poland. In November 1807 he joined the army of the Duchy of Warsaw and quickly advanced through its ranks. During the Napoleonic Wars he took part in the campaigns of 1809 (Polish–Austrian War) and the campaign against Russia between 1812 and 1814. For his bravery in the latter campaign he was awarded with the Golden Cross of the Virtuti Militari and the French Legion of Honour for his role in the Battle of Leipzig and the Battle of Waterloo. After the Russian takeover of Poland he remained in Warsaw, though he did not join the army. In 1815 he founded a secret anti Russian Association of True Poles and later collaborated with the Patriotic Society. Arrested by the Russian police in 1826, he spent 3 years in prisons. Upon his release, he started working as an engineer. Among the most notable of his projects was the Augustów Canal, linking Vistula with the Baltic Sea through the basin of the Neman River. After the outbreak of the November Uprising he again joined the Polish Army. Initially an advisor to Gen. Michał Gedeon Radziwiłł, he also served as a General Quartermaster, Chief of Engineering Corps and de facto chief of staff of the army. After the Battle of Iganie, in which he achieved a brilliant victory, he was nominated by the government for the post of the commander in chief of the uprising, Prądzyński was forced to resign by Jan Krukowiecki and Henryk Dembiński. Instead, on August 19, 1831, he was promoted to the rank of General of Division. In September he prepared the plans for the defense of Warsaw. However, the commanders of the Uprising lacked will to continue the fight and his plans were not accepted. Appointed to the Polish commission negotiating the capitulation, Prądzyński suffered from a nervous breakdown and surrendered to the Russians. Forcibly resettled to Viatka, in 1833 he was allowed to return to Poland, where he continued his work as a theoretician of military strategy and tactics. Author of roughly 60 works on theory of warfare, he was one of the most notable Polish military writers of the 19th century. Suffering from serious illnesses, in 1850 he moved to the island of Helgoland, where he drowned on August 4, 1850, probably committing suicide.