Кіріспе

Киелі кітапты түсіндіруге сенім.

Гимнобиблизм (gymno + biblism; ,/dʒ//ɪ//m//n//oʊ/'/b//ɪ//b//l//ɪ//z//əm/) – бұл Киелі кітаптың түсініктемелерсіз, қарапайым мәтінінің діни шындыққа жетекшілік етуге оқымаған адамдар үшін де қауіпсіз және жеткілікті екендігі туралы пікір.

Мартин Лютер

Гимнобиблизм Мартин Лютердің Жаңа Ғидатты неміс тіліне аударғандағы басшылық қағидасы болды, бірақ оның ұсынысы Католик шіркеуі Трент соборында айыпталып, Киелі кітаптарды Киелі дәстүрден, шіркеу епископтарының қалыпты Магистратурасынан, сондай-ақ Папаның және экуменикалық соборлардың ілімдерінен бөліп қарауға болмайды деп шешім қабылдады.

Папаның тарихи көзқарасы

Папа Григорий XVI (қызметте: 1831–1846) гимнабиблизмге қарсы шығып, Библиялық қоғамдарды сынаған саясатты қалыптастырды. Оның ізбасары Пий IX (қызметте: 1846–1878) IV ғасырғы латын Вульгатасын пайдалануға басымдық берді және халық тіліндегі Киелі кітаптардың аудармаларын тыйым салды. Бұл саясатты Папалар Лев XIII (қызметте: 1878–1903), Пий X (қызметте: 1903–1914) және Пий XII (қызметте: 1939–1958) көбінесе сақтап, катехумендердің Киелі кітапты тиімді пайдалануы үшін дұрыс катехизис болуын міндеттеді.

Екінші Ватикан кеңесі

Екінші Ватикан кеңесінен бері католик шіркеуінің гимнабиблизмге қатысты ұстанымы біршама жұмсарып кетті. Бірақ, шіркеудің сенім қағидасы, соборлық конституция Dei verbum-да баяндалғандай, Құдай сөзі қасиетті Магистериумның оқу нормаларына сәйкес оқытылуы тиіс деп тұжырымдайды. Католик дінінің негізгі ұстанымы бойынша, діни шындық шіркеудің ішінде табылады, және міндетті түрде қасиетті кітаптарды жеке оқу арқылы емес.