Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бладтон ауылындағы Сент-Мартин шіркеуі, Оксфордшир, Англия, Вудсток қаласына жақын орналасқан. Бұл шіркеу Бладтон және Вудсток приходтарының Англия шіркеуі болып табылады. Сонымен қатар, ол Вудстоктағы Сент-Мария Магдалина шіркеуінің аналық шіркеуі, ол бастапқыда қосалқы шіркеу ретінде салынған. Шіркеу ауласында Спенсер-Черчилль отбасының, оның ішінде сэр Уинстон Черчилльдің қабірлері бар және осы қабірлермен әйгілі.
St Martin's Church in Bladon near Woodstock, Oxfordshire, England, is the Church of England parish church of Bladon with Woodstock. It is also the mother church of St Mary Magdalene at Woodstock, which was originally a chapel of ease. It is best known for the graves of the Spencer Churchill family, including Sir Winston Churchill, in its churchyard.
Тарих
Қазіргі орналасқан жердегі алғашқы шіркеудің XI немесе XII ғасырда салынған болуы мүмкін. Қазіргі Сент-Мартин шіркеуінде ілінген гравюра 1802 жылы бұзылғанға дейін ескі шіркеуді көрсетеді. Бұл гравюрада оңтүстік шатырға орнатылған әсем Норман есігі бейнеленген, бұл ғимараттың 12 немесе 11 ғасырдың соңында салынғандығын көрсетеді. Сондай-ақ, ол кемеге табиғи жарық мөлшерін арттыратын клерсторийді көрсетіп тұр. Шомылдыру, үйлену және жерлеу тізілімдері 1545 жылдан бастап Оксфордтағы Бодлейан кітапханасында сақталады. Шіркеудің құрылысы туралы 1802 жылға дейін ешқандай жазба жоқ, сол кезде қауым Оксфорд епископы Джон Рэндольфқа ескі ғимарат құлап, қауіпті болып кеткендіктен жаңа ғимарат салуға рұқсат беру үшін өтініш білдірді. Рұқсат берілді, ортағасырлық шіркеу бұзылды, 4-ші Марлборо герцогы құрылыс материалдарын төледі және жаңа шіркеу 1804 жылы ашылды. 1891 жылы сәулетші А. В. Бломфилд ғибадатхананы қайта жаңартып, кемені қалпына келтірді, жаңа терезелер қосты және мұнараға шыңдар орнатты. Ортағасырлық шіркеуден айырмашылығы, жаңа ғимаратта клерсторий жоқ, және Бломфилд қосылған терезелерге қарамастан, ішкі кеңістік салыстырмалы түрде қараңғы болып қалады. Бұл жұмыс көбінесе ректор Артур Маджендидің қаражатымен жүзеге асырылды және қазіргі шіркеудің құрылысына әкелді. Осы күш-жігерінің нәтижесінде, оның жесірі мен балалары оның естелігіне арнап ғибадатхананың үш терезесін ашты. Шіркеудегі басқа да ерекше терезелердің ішінде сэр Джошуа Рейнольдстың «Херубимдер хоры» картинасының көшірмесі бар. 1893 жылы Мадженди анасының құрметіне лич қақпасын сыйлады. 1937 жылы шатырдың үстіндегі нишаға Сент-Мартиннің мүсіні орнатылды.
The first church on the current site was probably built in the 11th or 12th century. A print hung in the present St Martin's shows the old church before its demolition in 1802. This print shows an ornate Norman doorway to the south porch, which suggests a 12th or late 11th century date for the building. It also shows a clerestory that would have increased the amount of natural light in the nave. The parish registers of baptisms, marriages and burials date from 1545 and are kept at the Bodleian library in Oxford. There is no record of the church being built until 1802, when the parish petitioned John Randolph, Bishop of Oxford, to grant them a new building as the old one was becoming dilapidated and dangerous. Permission was granted, the medieval church was demolished, the 4th Duke of Marlborough paid for building materials and the new church was opened in 1804. In 1891 the architect A. W. Blomfield rebuilt the chancel, restored the nave, added new windows and added pinnacles on the tower. Unlike the medieval church, the new building has no clerestory and despite the windows that Blomfield added the interior remains relatively dark. The work was carried out largely at the expense of the rector, Arthur Majendie, and resulted in the creation of the present church. Because of these efforts, three windows in the chancel are dedicated to his memory by his widow and children. Other feature windows in the church include a copy of Sir Joshua Reynolds' Choir of the Cherubs. In 1893, Majendie gave a lych gate in memory of his mother. In 1937, a statue of Saint Martin was placed in a niche over the porch.
Спенсер-Черчилл қабірлері
Сент-Мартин приходына Марлборо герцогтарының отбасылық резиденциясы – Бленхайм сарайы кіреді. Спенсер-Черчилль отбасының мүшелері Бладондағы Сент-Мартин шіркеуінің қорымда жерленген. 10-шы герцог пен оның бірінші әйелінен басқа, Марлборо герцогтары мен герцогинялары Бленхайм сарайының капелласында жерленген. Сэр Уинстон Черчилль Бладонда жерленгісі келетінін айтқан. Осыған сәйкес, 1965 жылғы 30 қаңтарда оның денесі Лондонның Сент-Пол соборындағы мемлекеттік жерлеу рәсімінен кейін пойызбен жақын орналасқан Ханборо теміржол стансасына, содан кейін Бладонға жеткізілді. Сол жерде ректор жүргізген жеке жерлеу рәсімі өтті. Бұрынғы рәсімнен айырмашылығы, бұл рәсімге тек туыстары мен жақын достары ғана қатысты. 1977 жылы оның әйелі Клементина Черчилль күйеуінің қабіріне бірге жерленді. 1998 жылы Черчилльдің қабір тасын көп жылдар бойы келушілердің салдарынан тозуы мен айналасының эрозияға ұшырауы себепті ауыстыруға тура келді. Жаңа тас Спенсер-Черчилль отбасының мүшелері қатысқан салтанатты шарада ашылды. Бірақ сегіз жыл өткен соң, қабір тасы қайтадан ластанып, ішінара тозып кетті. 2006 жылғы шілдеде Черчилльдің қабірі орналасқан қорым аумағы келушілерге жабылып, тазалау және қалпына келтіру жобасы қабір тасын жаңартты. Қорымда сонымен қатар сэр Уинстон Черчилльдің ата-анасы – Лорд Рэндольф Черчилль мен Дженни Джеромнің қабірлері де бар. Олар бастапқыда Кенсал Грин қорымында жерленген, бірақ 2020 жылы Бладонға қайта жерленді. Черчилль отбасының басқа мүшелерінің арасында Марлбороның 10-шы герцогы мен оның бірінші әйелі Хон. Александра Мэри Кадоган, сондай-ақ оның анасы Консуэло Вандербильт, 9-шы Марлборо герцогымен некелесу арқылы бұрынғы Марлборо герцогинясы болған, және олардың кіші ұлы Лорд Айвор Спенсер Черчилль бар.
The parish of St Martin's includes Blenheim Palace, the family seat of the dukes of Marlborough. Members of the Spencer Churchill family are interred in St Martin's parish churchyard at Bladon. With the exception of the 10th Duke and his first wife, the dukes and duchesses of Marlborough are buried in the Blenheim Palace's chapel. Sir Winston Churchill had expressed a wish to be buried at Bladon. Accordingly, on 30 January 1965, after his state funeral service at St Paul's Cathedral, London, his body was taken by train to nearby Hanborough railway station and thence to Bladon. There, the private burial took place, conducted by the rector. By contrast with the earlier service, only relatives and close friends were present. In 1977, the body of his wife, Clementine Churchill, was buried with her husband's, in the same tomb. In 1998, Churchill's tombstone had to be replaced because of the large number of visitors over the years having eroded it and its surrounding area. A new stone was dedicated in a ceremony attended by members of the Spencer Churchill family. However, after only eight years the gravestone had become dirty and partially eroded again. In July 2006 the area of the graveyard containing Churchill's grave was closed to visitors and a cleaning and restoration project restored the gravestone. The churchyard also contains the graves of Sir Winston Churchill's parents Lord Randolph Churchill and Jennie Jerome, was originally buried in Kensal Green Cemetery before being re interred at Bladon in 2020. Other Churchill family members buried there include the 10th Duke of Marlborough along with his first wife Hon. Alexandra Mary Cadogan and his mother, Consuelo Vanderbilt, a former Duchess of Marlborough through her marriage to the 9th Duke of Marlborough, and their younger son Lord Ivor Spencer Churchill.