Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джон Вернон Уоррен (шамамен 1826–1898) – Батыс Австралияға жер аударылған қылмыскер. Ол колонияға 9721 қылмыскердің ішінде, қылмыстық тағайындалғандардың әлеуметтік ұятын жеңіп, мектеп мұғалімі болған 39 адамның бірі болды. Шамамен 1826 жылы туған Уоррен жастық шағында кеңсе кезеншісі болып жұмыс істеген, бірақ 1850 жылы айырбас векселін жасауға қатысы бар деп айыпталып, өмір бойына қатаң еңбекке кесілді. Ол 1852 жылдың тамызында «Уильям Жардин» кемесімен Батыс Австралияға жеткізілді. Шартты түрде босатылғаннан кейін, 1860 жылдан бастап Йорк қаласындағы католик мектебінде, ал 1866 жылдан 1868 жылға дейін Ньюлинеде сабақ берді. Содан кейін ол Уиклоу Хиллз мектебіне ауысты, бұл Ньюлине мектебінің жабылуына әкелді. 1870 жылы ол өрескел тәртіпсіздік үшін жұмыстан шығарылды, бірақ бұл оның 1872 жылы Дамбартонға мұғалім болып тағайындалуына кедергі болмады. 1874 жылдың қыркүйегінде Уоррен мейрамхана мен шаруашылыққа ие болған бай жесір Мэри Энн Элизабет Гулдқа үйленді. Енді табыс табу қажеттігі болмағандықтан, ол келесі жылы мұғалімдік қызметінен кетті. 1881 жылы Сингапурге кемемен сапарлады. Австралияның жазалау колонияларындағы бұрынғы сотталғандардың жағдайы он тоғызыншы ғасырда маңызды саяси шиеленістерге әкелді (салыстыр, эмансипист). Көптеген босатылған сотталғандар төменгі таптың бір бөлігіне айналды, ал сотталғандардың әлеуметтік сипаттамалары Австралиядағы еуропалық қоныстану кезеңі бойына Австралия тарихнамасының талқылау тақырыбы болып келді. Уоррен Батыс Австралиядағы сотталғанына байланысты әлеуметтік ұятты жеңіп, қоғамда құрметті орынға ие болған өте аз адамдардың бірі болды. Көптеген құрметті мамандықтар бұрынғы сотталғандар үшін жабық болғанымен, колонияда мұғалімдер жетіспеді, бірақ оларды тарту үшін жеткілікті жалақы төлеу мүмкіндігі болмады. «Бос» сыныптың білімді адамдары мұғалімдік лауазымдарға қызығушылық танытпады, ал бұл лауазымдар білімді сотталғандар үшін тартымды болды, себебі олар үшін жалақы басқа мамандықтардан кем емес еді, ал жұмыс белгілі бір дәрежеде беделділік ұсынды. Барлығы 39 бұрынғы сотталған адам Батыс Австралияда мектеп мұғалімі болды. Эриксон (1983) сотталғандардың әлеуметтік стигмасын біртіндеп жоюда бұрынғы сотталғандарды мұғалім ретінде пайдалану маңызды рөл атқарды деп болжайды.
John Vernon Warren (c. 1826–1898) was a convict transported to Western Australia. He was one of only 39 such convicts from the 9721 convicts transported to the colony to overcome the social stigma of convictism to become schoolteachers. Born in about 1826, Warren worked as a clerk in his youth, but in 1850 he was convicted of forging a bill of exchange, and sentenced to a lifetime of penal servitude. He was transported to Western Australia on board the William Jardine, arriving in August 1852. After receiving his ticket of leave, he taught at the Catholic school at York from 1860, and then at Newleyine from 1866 to 1868. He then moved to the Wicklow Hills school, prompting the closure of the Newleyine school. In 1870 he was dismissed for gross misconduct, but this did not stop him being appointed teacher at Dumbarton in 1872. In September 1874, Warren married Mary Ann Elizabeth Gould, a wealthy widow who owned a hotel and a farm. No longer needing to earn an income, he resigned as a teacher the following year. He sailed for Singapore in 1881. The position of ex convicts in the Australian penal colonies led to significant political conflict during the nineteenth century (cf. emancipist). Most freed convicts became part of an underclass and the social characteristics of the convicts has been a point of Australian historiographic argument throughout the period of European settlement in Australia. Warren was one of a very small number of convicts in Western Australia to overcome the social stigma of his conviction and obtain a respectable position in society. Although most respectable occupations were closed to ex convicts, the colony was desperately short of teachers, yet unable to pay a sufficient wage to attract them. Whereas educated people of the "free" class were not attracted to teaching positions, the positions were attractive to educated ex convicts, for whom the salary was no lower than other vocations open to them, and the job offered a degree of respectability. In total, 39 ex convicts became school teachers in Western Australia. Erickson (1983) has suggested that the use of ex convict school teachers played an important role in the gradual breaking down of the social stigma of convictism.