Адсо Монтьердік: Антихрист туралы хабар және оның өмірі
Adso of Montier-en-Der
Адсо Монтье дерский (910/920-992) – французский аббат, реформатор, автор агиографий, включая известную работу об Антихристе "De ortu et tempore Antichristi".
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Монтье-ан-Дерлік Адсо (Adso Dervensis) (910/920 – 992) – Франциядағы Монтье-ан-Дер бенедикт монастырының аббаты, Иерусалимге қажылық сапарында қайтыс болды. Адсо туралы ақпараттың көп бөлігі бір ғана дереккөзден алынған және оның дұрыстығы күмәнді, бірақ дәстүрлі өмірбаян оны маңызды монастырлық реформа жасаған, ғалым және бес агиография жазған аббат ретінде көрсетеді. Оның ең белгілі еңбегі – "De ortu et tempore Antichristi" атты Антихрист туралы жазылған биографиясы, онда экзегетикалық және Сивилла аңыздары үйлесім тапқан. Бұл хат Антихристтің ортағасырлық ең танымал сипаттамаларының біріне айналып, көптеп көшіріліп, кейінгі апокалиптикалық дәстүрге зор ықпал етті. Бұл, әсіресе, апокалиптикалық мәтіндерді түсіндіруге тырысқанның орнына, Антихристті агиография стилінде бейнелеуінің нәтижесі болды.
Adso of Montier en Der (Adso Dervensis) (910/920 – 992) was abbot of the Benedictine monastery of Montier en Der in France, and died on a pilgrimage to Jerusalem. Biographical information on Adso comes mainly from one single source and has come under question, but the traditional biography depicts him as an abbot who enacted important monastic reform, as a scholar, and as a writer of five hagiographies. His best known work was a biography of Antichrist, titled "De ortu et tempore Antichristi", which combined exegetical and Sibylline lore. This letter became one of the best known medieval descriptions of Antichrist, copied many times and of great influence on all later apocalyptic tradition, in part because, rather than as an exegesis of apocalyptic texts, he chose to describe Antichrist in the style of a hagiography.
Өмірбаян
Адсоның өмірбаяны туралы мәліметтер оның аббаттығынан шыққан бір жылнамашының жазған түсініктемелерімен ғана шектеледі, ол одан жарты ғасырдан кейін жазды. Оның ізбасары, аббат Бруно, Адсоның соңғы агиографиясын – Берхариус туралы жазбасын аяқтады, соның арқасында бізге өмірбаяны туралы толық мәліметтер жетті. Шамамен 900 жылдардың басында Сент-Клод маңындағы бай және ақсүйек отбасында дүниеге келгені айтылады. Ол Люксеуль аббаттығында білім алып, Туль қаласының жанындағы Сент-Эпвреде школастер болды. Қиындық тудыратын жайт – Клотильданың өмірі, Клотильданың агиографиясы. Бұл жазба, мүмкін, Антихрист туралы хат алған Саксониялық Герберга үшін жазылған. Көптеген ғалымдар оның авторы хаттың авторымен бір есімді екенін айтады. Гулле Адсоның 930 жылдары туғанын және ол хатты жасөспірім кезінде жазғанын ұсынады. Саймон Маклеан мүлдем басқаша шешім ұсынады: ол екі Адсо болғанын айтады ("Адсо" сол кезде кең таралған есім болған). Бірі – Монтье-ан-Дердегі Адсо, агиографиялардың авторы. Екіншісі – Верзидегі Сент-Базель аббаттығының аббаты Адсо (шамамен 970 – 991 жылдар), оның эпитафиясын Монтье-ан-Дердегі Адсо жазған. Верзи Реймске жақын орналасқан, бұл Герберганың ықпалындағы маңызды орындардың бірі және ол қызығушылық танытқан монастырлық реформаның орталығы. Осы Адсо хаттың және Клотильданың өмірбаянының авторы болуы мүмкін. ), сондай-ақ, атақты Epistola Adsonis ad Gerbergam reginam de ortu et tempore antichristi, көбінесе De antichristo деп қысқартылатын, Людовик IV d'Outremer әйелі Саксониялық Гербергаға жазылған, Антихристтің өмірі мен мансабы туралы трактат. Адсоның нағыз жаңалығы (Роберт Конрад 1964 жылы ұсынған, ал Рихард Кеннет Эмерсон 1979 жылы жалғастырған) – материалды құрылымдау тәсілі болды: ол оны теологиялық трактат немесе түсіндірме түрінде жазбаған, бірақ агиография, яғни әулие өмірі ретінде жазды. Әулие өмірі – «әрбір христианға оңай түсінікті және таныс форма», ал оның аңызы – антилегенда. Бұл формат сол кездегі әулиелердің өмірбаяндарына деген сүйіспеншілікке сай келді: Антихристтің өмірбаяны көптеген әулиелердің аңыздарында, соның ішінде Якоб де Ворагиннің «Алтын аңызында» стандартты жазбаға айналды және ол көбінесе Либелден аударған жергілікті аңыздарда жиі кездеседі. Хаттың кейінгі басылымдарында пролог пен эпилог (Адсо мен Герберганың есімдері айтылған) көбінесе кесіліп тасталды (сол себепті ол әулие өміріне ұқсайды), сондықтан хатты басқа авторларға, мысалы, Рабан Маурус, Алкуин, Жером және Сент-Августинге жатқызу оңай болды. Эмерсонның мәлімдемесіне сәйкес, 10-15 ғасырлар аралығында латын тілінде оның кем дегенде 76 нұсқасы бар. Ортағасырлық Антихрист туралы түсініктер туралы жазбалардың арасында Игнац фон Деллингер оны келтіреді. Ол Д. Верхелст редакциялаған Corpus Christianorum Continuatio Mediaeualis 45-томында жарияланған (Turnhout, 1976). Хат пен Адсоның агиографияларын Жак Пауль Минге (Patrologia Latina, CXXXVII, 597–700) еңбектерінде табуға болады.
Biographical knowledge of Adso is limited to the comments made by a chronicler from his abbey, who wrote a half century after him; a successor of his under abbot Bruno finished Adso's final hagiography, on Bercharius, and in the process provided us with biographical detail. Supposedly born into a wealthy, noble family near Saint Claude in the early 900s, he was educated at Luxeuil Abbey and became scholaster at Saint Epvre near Toul. Another complicating factor is the Life of Clotilde, a hagiography of Clotilde possibly written for Gerberga of Saxony, the recipient of the letter on Antichrist, whose author is argued by a number of scholar to be identical with the author of the letter. Goullet proposes a somewhat shortened biography, with Adso born in the 930s which would mean that he would have written the letter possibly as a teenager. Simon Maclean proposes a radically different solution: in a nutshell, he suggests two Adsos ("Adso" being a very common name at the time) the one, of Montier en Der, the author of the hagiographies; the other, Adso the abbot of St Basle Abbey at Verzy (c. 970 – c. 991), whose epitaph was written by Adso of Montier en Der. Verzy is near Rheims, one of the most important locations in the sphere of influence of Gerberga, and a center of the monastic reform which she was interested in. This Adso, then, could be the author of the letter and of the Life of Clotilde. ), and the famous Epistola Adsonis ad Gerbergam reginam de ortu et tempore antichristi, frequently abbreviated De antichristo, a tract on the life and career of the Antichrist written as a letter to Gerberga of Saxony, the wife of Louis IV d'Outremer. Adso's true innovation (an argument proposed by Robert Konrad in 1964 and continued by Rihard Kenneth Emmerson in 1979) was the form in which he structured the material: he wrote it not in the form of a theological tract or exegetical commentary, which could have been organized by scriptural source, but rather as a hagiography, as a saint's life. The saintly biography is "a form easily understood and readily recognizable by every Christian", and his legend is an anti legend. The format did suit the times well, with its love of saintly biography: the biography of Antichrist became a standard entry in many saints' legends, including Jacobus de Voragine's Golden Legend, and it appears very frequently in vernacular legendaries, usually translated from the Libellus quote closely. In later editions of the letter, the prologue and the epilogue (which named Adso and Gerberga) were frequently cut off (which also makes it resemble a saint's life), and thus the letter was easily attributed to others including Rabanus Maurus, Alcuin, Jerome, and St. Augustine. Emmerson states there are most likely at least 76 versions in Latin between the 10th and 15th centuries. It is quoted by Ignaz von Döllinger among other writings of the medieval conception of Antichrist. It is printed in Corpus Christianorum Continuatio Mediaeualis vol 45, edited by D. Verhelst (Turnhout, 1976). The letter and Adso's hagiographies are found in Jacques Paul Migne (Patrologia Latina, CXXXVII, 597 700).