Кіріспе

Денеге келтірілген, теріге енбеген жарақат.

Тонды жарақат, сондай-ақ соққылық жарақат немесе теріге енбейтін жарақат, дене бетіне енбей, күшті соққы салдарынан туындаған физикалық жарақатты сипаттайды. Тонды жарақат теріге еніп, дене тініне зақым келтіріп, ашық жара жасайтын тесіп өткізгіш жарақаттан өзгеше. Тонды жарақат дене мүшесіне тікелей соққы түсуі немесе күшті әсер етуі нәтижесінде пайда болады. Мұндай жағдайлар көбінесе жол-көлік оқиғаларында, шабуылдарда, спортпен байланысты жарақаттарда кездеседі және құлап қалудан зардап шеккен егде саяхаттардың арасында жиі болады. Тонды жарақат көкжие, мидың шайқалуы, сырқырау, жаралар, ішкі немесе сыртқы қан кетулер және сүйек сынықтары сияқты түрлі жарақаттарға әкелуі мүмкін. BAT-тың 75%-ы автокөліктік апаттарда болады, онда жылдамдықтың күрт төмендеуі жүргізушіні рульге, приборлар тақтасына немесе қауіпсіздік белбеуіне итеріп, аз ауыр жағдайларда көкжиеге, ал ауыр жағдайларда ішкі органдардың жарылуына (қолданылған күшке байланысты) әкелуі мүмкін. Бастапқыда ішкі ішкі жарақаттың ауыр екенін көрсететін белгілер аз болуы мүмкін, бұл бағалауды қиындатады және жоғары дәрежедегі клиникалық күдік тудырады. Ішкі органдардың зақымдануына екі негізгі физикалық механизм әсер етеді: қысылу және жылдамдықтың төмендеуі. Біріншісі тікелей соққыдан, мысалы, нұқсан келтіруден немесе қауіпсіздік белбеуі немесе руль бағанасы сияқты берік емес объектіге қысудан туындайды. Бұл күш қуыс органдарды деформациялап, олардың ішкі қысымын арттырып, жарылуға әкелуі мүмкін. Ал жылдамдықтың төмендеуі іштің ішіндегі қозғалмалы заттардың, мысалы, ішек-қарынның бекітілген жерлерінде созылу мен жыртылуға себеп болады. Бұл ішек мезентериясының жыртылуына және мезентериядағы қан тамырларының зақымдануына әкелуі мүмкін. Бұл механизмдердің классикалық мысалдары – бауырдың тірек байламмен жарылуы және бүйрек артерияларының зақымдануы. Ішкі жарақат болған жағдайда, бауыр және көкбауыр (көкбауырдың соққыға ұшырауы) ең көп зардап шегеді, содан кейін жұқа ішек зардап шегеді. Сирек жағдайларда бұл жарақатты Геймлих әдісі, жүрек-қан тамырларын қайта жандандыру және тыныс жолдарын тазарту үшін қолмен жасалатын итеру сияқты медициналық техникалармен байланыстыруға болады. Бұл сирек кездесетін жағдайлар болғанымен, олардың себебі – адам өмірін сақтап қалу техникасын орындаған кезде шамадан тыс қысым қолдану болып саналады. Сонымен қатар, жұқпалы мононуклеоз немесе "моно" (АҚШ емес елдерде, әсіресе Ұлыбританияда "жыртық бездің қызуы" деп аталады) ауруынан айыққандардағы жеңіл ішкі жарақаттар нәтижесінде көкбауырдың жарылуы жиі кездеседі.

Спортта іштің қатты жарақаттануы

Спорттық жарақаттардың көпшілігі туындайтын бақыланатын ортада, жарақат механизмін анықтаудың жоғары дәлдігіне байланысты ATLS сияқты дәстүрлі травмалық емдеу алгоритмдерінен шалғаймаған өзгерістерге рұқсат беріледі. Спорттағы жабық түрдегі жарақаттарды бағалау кезіндегі басымдық – соққылар мен бұлшық-көкейек жарақаттарын қатты органдар мен ішек жарақаттарынан ажырату, қан кету қаупін анықтау және тиісінше ден қою. Американдық футбол, футбол, жекпе-жек және жолдан тыс көлік құралдарының апаттарында шлемдерден, иық қорғағыштарынан және тізелерден бүйрекке келген жабық жарақаттар сипатталған.

Тоқ көкірек жарақаттары

Тоқ көкірек жарақаттануы немесе, бейресми түрде, тоқ көкірек жарақаты дегеніміз – көкірекке тиетін әртүрлі жарақаттардың жиынтығы. Жалпы алғанда, бұл тікелей күшті соққыдан (мысалы, төбелес кезінде жұдырық немесе таяқ), үдеу немесе тежелуден (мысалы, автомобиль апатынан), серпімді күштен (үдеу мен тежелудің үйлесімі), қысылудан (мысалы, адамға ауыр заттың түсуі) және жарылыстардан (мысалы, қандай да бір жарылыс) туындаған зақымдарды қамтиды. Көрінетін белгілер мен симптомдар көгал сияқты қарапайым нәрселерден бастап, кейде гипоксия, вентиляция-перфузия арақатынасының бұзылуы, гиповолемия және көкірек мүшелерінің зардап шегуіне байланысты жүрек шығысының төмендеуі сияқты күрделі жағдайларға дейін жетеді. Тоқ көкірек жарақаттары әрқашан сырттан көрінбейді, сондықтан мұндай ішкі жарақаттар жарақат алған кезде немесе бірнеше сағаттан кейін белгілерін көрсетпеуі мүмкін. Мұндай жарақаттарды анықтау үшін жоғары дәрежедегі клиникалық күдік қажет болуы мүмкін, сондай-шақта КТ сканері көмектеседі. Көкірек жарақатынан туындаған айқын асқынуларға тап болғандарға шоғырланған бағалау жасалып, травмаға арналған жылдам ультрадыбыс тексеруі (FAST) жүргізілуі мүмкін. Бұл тексеру арнайы құралдың көмегімен денеге жіберілген дыбыс толқындарын визуализациялап, жүрек немесе өкпе маңындағы қанның көп мөлшерін анықтай алады. Көкірек жарақаттарының тек 10–15% операцияны қажет етеді, бірақ олар жүрекке, өкпеге және ірі қан тамырларына елеулі әсер етуі мүмкін. Ең қауіпті жарақаттарға кернеулі пневмоторакс, ашық пневмоторакс, гемоторакс, көкірек қабырғасының сынуы, жүрек тампонадасы және тыныс жолдарының бітелуі/жарылуы жатады. Жүректің айналасындағы қанды алып тастау арқылы жүрекке қалыпты қан сору қабілетін қайтаруға мүмкіндік беретін перикардиоцентез сирек қолданылатын процедура. Өте қиын жағдайларда шұғыл торакотомия жасалуы мүмкін.

Бас сүйегінің соққысы

Бас жарақаттарының негізгі клиникалық мәселесі – мидың зақымдануы, алайда бас сүйегі, бет, көз ұялары және мойын сияқты басқа құрылымдар да қауіпте болады. Ауыр ми жарақаттары бар пациенттердің көпшілігінде ми ішіндегі жарақаттардың комбинациясы кездеседі, оларға диффузды аксональды зақымдану, ми контузиясы және ми ішіндегі қан кетулер (субарахноидтық қан кету, субдуральдық гематома, эпидуральдық гематома және интрапаренхималық қан кету) жатады. Күлу – ең көп кездесетін себеп, ол жоғарғы және төменгі аяқ жарақаттарының тиісінше 30% және 60% құрайды. Жоғарғы аяқ-қолдың жеке жарақаттарының ең көп таралған себебі – машинаны пайдалану немесе құралдармен жұмыс істеу. Жұмыс ортасындағы жазатайым оқиғалар мен көлік апаттары да жиі кездеседі. Жарақат алған аяқ-қол төрт негізгі функционалдық компонент бойынша тексеріледі: жұмсақ тіндер, жүйкелер, қан тамырлары және сүйектер. Қан тамырларында кеңейіп жатқан гематома, шуыл, алысқа орналасқан тамырдың соғуы және ишемия белгілері мен симптомдары тексеріледі, яғни «Жарақат алған аймаққа қан жеткілікті мөлшерде жетеді ме?» деген сұраққа жауап ізделеді. Егер жауап «иә» екені анық болмаса, жарақат алған аяқ-қолдың немесе білезік-мояқ индексін пайдалану арқылы компьютерлік томографиялық артериография жасау қажеттігі туралы шешім қабылданады. Бұл үшін арнайы сканер және қан тамырларын адам қолымен сезінуге немесе көзбен көруге қарағанда егжей-тегжейлі зерттеуге мүмкіндік беретін зат қолданылады. Жұмсақ тіндердің зақымдануы рабдомиолиз (жарақат алған бұлшық еттің жылдам ыдырауы, ол бүйректерге үлкен жүктеме түсіруі мүмкін) немесе компартмент синдромына (бұлшық ет бөлімшелерінде қысымның артуы, сол бөлімшедегі жүйкелер мен қан тамырларына зақым келтіруі мүмкін) әкелуі мүмкін. Сүйектер деформация (дұрыс емес пішін), көкжиегі немесе буынның шала болуы (әдеттегіден еркін немесе икемді болуы) байқалған жағдайда қарапайым рентген немесе компьютерлік томография арқылы бағаланады. Неврологиялық тексеру жоғарғы аяқ-қолдағы иық, радиалдық және медиандық жүйкелердің, ал төменгі аяқ-қолдағы сан, сегізкөз, терең перонеалдық және тізелік жүйкелердің негізгі функцияларын тексеруді қамтиды. Жарақаттың ауырлығына және зақымдалған құрылымдарға байланысты хирургиялық емдеу қажет болуы мүмкін, бірақ көптеген жағдайларда консервативті ем қолданылады.

Бөлшектің соққысы

Автокөлік апаттары мен бірнеше қабаттан құлаулар – бұл бүйірлік жарақаттардың ең көп кездесетін себептері, сондықтан жамбас жарақаттары көбінесе дененің басқа жерлеріндегі қосымша жарақаттармен байланысты болады. Жамбас аймағындағы қауіпті құрылымдарға жамбас сүйектері, жақын жамбас сүйегі, ірі қан тамырлары (мысалы, ішек артериялары), зәр жолдары, репродуктивтік органдары және тік ішек жатады. Егер жамбасқа жарақаттанды деген күдік туса, жедел жәрдем қызметкерлері пациенттің жамбасын тұрақтандыру және ауруханаға тасымалдау кезінде осы құрылымдардың одан әрі зақымдануын болдырмау үшін жамбасқа белдеу салады. Травмалық жағдайға түскен пациентті тексеру кезінде, денсаулық сақтау ұйымының қызметкері жамбас сүйегінің тұрақтылығын бағалайды, сүйек сынығы бар-жоқ екенін анықтау үшін. Содан кейін дәрігерлер сынықтарды анықтау үшін рентген немесе КТ сканері тағайындауға шешім қабылдай алады; бірақ, егер өмірге қауіпті қан кету туралы алаңдау болса, пациентке жамбас аймағының рентген суреті түсірілуі керек. Пациентке алғашқы көмек көрсетілгеннен кейін, егер сынықтар ауыр болса, хирургиялық араласу қажет болуы мүмкін, ал кейбір ұсақ сынықтар операциясыз жазылуы мүмкін.

Жүректің соққысы

Көкірекке түскен тікелей соққы салдарынан жүректің зақымдануы, сондай-ақ Жүрек зақымдануы (ЖЗ) деп аталады, көкірекке күш түсіру нәтижесінде туындайтын жүрек зақымдануларының кең спектрін қамтиды. Жүрек қабырғалар мен кеудеше арқылы жақсы қорғалғандықтан, ЖЗ пайда болуы үшін айтарлықтай күш қажет болса да, көптеген науқастарда ешқандай белгі байқалмайды. Клиникалық көріністер жүрек соғуының шамалы, клиникалық маңызы жоқ өзгерістерінен басталып, жүрек жеткіліксіздігіне дейін және тіпті өлімге әкелуі мүмкін. Көбінесе ЖЗ көкірек қабырғасының зақымдануымен бірге кездеседі, бұл көптеген науқастарда сезілетін көкірек ауыруын анықтауды қиындатады. Қажет болған жағдайда, лапаротомия жасау алдында диагностикалық перитонеальды лаваж (ДПЛ) немесе жылдам ультрадыбыстық тексеру (FAST) жүргізілуі мүмкін. Науқастың жағдайы тұрақты болса және уақыт болса, КТ-ны тексеруді жүргізуге болады. Оның артықшылықтарына зақымданудың жоғары дәлдікпен анықталуы, зақымданудың сатылануы және кейде хирургиялық араласуды болдырмау немесе кейінге жылдыру мүмкіндігі жатады. Оның кемшіліктеріне суреттерді алуға кететін уақыт кіреді, бірақ сканерлердің жаңа буындарымен бұл уақыт қысқарып келеді, сондай-ақ науқасты шұғыл немесе хирургиялық қызметкерлердің тікелей бақылауынан шығару қажеттігі де бар. Көптеген мамандар бастапқы бағалаудан кейін қандай суреттер алу керектігін анықтау үшін ATLS нұсқаулары сияқты алгоритмдерді пайдаланады. Бұл алгоритмдер жарақаттың механизмін, физикалық тексеру нәтижелерін және науқастың өмірлік көрсеткіштерін ескере отырып, науқасқа бейнелеу қажеттігін немесе тікелей хирургияға бару қажеттігін анықтайды.

Емдеу

Егер күшті соққы салдарынан медициналық көмек қажет болса, емдеу көбінесе өмірге қауіпті жарақаттарды емдеуге бағытталған, мысалы, науқастың тыныс жолдарын ашық ұстау және қан кетуді тоқтату. Белгілі бір іріктеу критерийлеріне сәйкес келетін және травматологиялық орталықта күтім алған соққы алған науқастардың жағдайы жақсарады. Егер хирургиялық араласу қажет болса, көптеген мүмкіндіктер бар. Науқас пен хирург арасында жан-жақты талқылау жүргізіліп, науқастың нақты жағдайы мен жарақаттарына сәйкес ең тиімді тәсіл анықталады. Көбінесе, күшті соққы салдарынан көкірек жарақатын басқару үшін тыныс жолдарын ашық ұстау, оттегімен қамтамасыз ету, дренажды торакстомия және қан көлемін толықтыру сияқты консервативті шаралар қолданылады. Көп жағдайда, ауырсынды бақылау – ең қарапайым және тиімді емдеу тәсілі болып табылады, себебі күшті ауырсыну тыныс алудың бұзылуына әкеліп, өкпе функциясын нашарлауы мүмкін. Көкірек жарақаты бар науқастардағы ауырсынды басқару, өздігінен дұрыс тыныс алу қабілетін жақсартады, өкпе секрециясын шығаруға көмектеседі және қабынудың күшеюі мен қандағы оттегінің төмендеуін азайтады. Ауырсынды бақылау үшін стероид емес қабынуға қарсы препараттар, опиоидтар немесе жергілікті анестезия сияқты аймақтық ауырсынуды басқару әдістерін қолдануға болады.

Эпидемиология

Әлем бойынша 35 жасқа дейінгі адамдардың мүгедектігіне және өліміне себеп болатын маңызды фактор – жарақаттар, олардың көп бөлігі күшті соққыдан туындайды.