Кіріспе

Джон Оверолл (1559–1619) – 1618 жылдан бастап, бір жылдан кейін қайтыс болғанға дейін Норвич епархиясының 38-ші епископы болды. Бұрын ол 1614 жылдан бастап Ковентри және Личфилд епископы, 1601 жылдан бастап Сент-Пол соборының деканы, 1598 жылдан бастап Катарина колледжінің магистрі (қарсылық білдіре отырып) және 1596 жылдан бастап Кембридж университетінің дінтану профессоры қызметтерін атқарған. Ол сондай-ақ Жоғарғы Комиссия сотында қызмет етті және Киелі кітаптың Король Джеймс нұсқасын (Бірінші Вестминстер тобында) аударуға қатысты. Оверолл Саффолк графтығындағы Хэдлиде дүниеге келді және Кембридж университетінің Сент-Джон және Тринити колледждерінде білім алды. Ол Норвич соборында жерленген.

Алғашқы жылдар

Джон Оверл 1559 жылы Саффолк графтығының Хэдли қаласында дүниеге келген. Оверлл заманында Хэдли радикалды протестантизмнің орталығы болды. Ол 1561 жылдың 2 наурызында крещениеден өтті, болашақ епископтың әкесі Джордж Оверлл сол шілдеде қайтыс болды. Болашақ епископ Хэдли грамматикалық мектебінде оқыды, онда ол Киелі кітапты аударған Джон Бойспен бірге оқыды. Джон Стилл, сол кездегі Лейди Маргареттің Кембридж университетіндегі дінтану профессоры және 1571 жылдан бастап приходтың діни қызметкері, олардың біліміне қызығушылық танытты. Оның қамқорлығы мен бағыт-бағдары арқасында екеуі де 1575 жылы Стилл колледждің магистрі болғанда, Кембридждің Сент-Джон колледжіне түсті. Стилл Тринитидің магистрі болып тағайындалғанда, Оверлл онымен бірге кетіп, 1578 жылдың 18 сәуірінде ғалым ретінде қабылданды. 1579 жылы бакалавр дәрежесін алып, 1581 жылдың 2 қазанында кіші стипендиат атанды. Келесі жылы MA (Cantab) дәрежесін алып, 30 наурызда аға стипендиат болды. Стилл магистр болып тұрғанда Оверлл колледждің басқа да мүмкіндіктерін пайдаланды және 1586 жылғы оқу жылының басында ол грек тілінен дәріс оқушы (praelector Graecus) болып тағайындалды, ал 1588 жылдың қазанында математикадан дәріс оқушы (praelector mathematicus) болды. 1589 жылдың 17 желтоқсанында сенатор, 1591 жылдың 14 қазанында кіші декана болып тағайындалды. Сол жылы ол Линкольнде діни қызметкер болып тағайындалды. 1595 жылдың желтоқсанында Кембриджте дінтану профессоры болып тағайындалды. Оның сайлануы кальвинистік Ламбет ережелерін қабылдаған архиепископ Джон Уитгифт үшін наразылық болған болуы мүмкін. Оверлл, Ланселот Эндрюс, Сэмюэл Харснетт және басқалар Питер Бароны қолдап, 1596 жылдың 12 қаңтарында Леди Маргареттің дінтану профессоры оларға қарсы уағыз айтқанда, осы ережелерді қабылдамады. Бұл қарсылық Бароға оның лауазымын жоғалтты, өйткені ол 1596 жылы қайта сайланбады. Джон Оверлл сондай-ақ, тұтқында болған жылдары да, ерекше мистик Уильям Алабастердің (1568–1640) досы болды және Тринити колледжінде Эссекстің 2-ші графы Роберт Деверуге сабақ берді. Мүмкін, Оверлл осы екі таныстығын жақындастырған шығар. Эссекс Алабастердің қамқоршысы болды. Алабастердің "Трансформациясы" кітабында былай делінген:

1599 жылы Оверлл билікпен қақтығысты, өйткені ол шын ниетпен ақталу алған адамның табандылығы тәубеге байланысты екенін айтты. Оверллға қарсы бір жылдық науқан басталды, бірақ ол аз нәтиже берді. Ол 1607 жылы орнынан кеткенге дейін кафедрасын сақтап қалды. Джон Мэннингэм, Кембриджте профессор Оверллдің сөздерін естіген Магдалина түлегі, кейіннен ол 1603 жылдың 6 сәуірінде қайтыс болған патшайымның сотында Уайтхоллда уағыз айтқанда "өте ғылыми түрде" сөйлегеніне шағымданды.

1602 жылы Оверлл Линкольн қаласындағы Алгаркирктің пасторы болып тағайындалды; ол үш жыл бойы осы лауазымда болды. Сэр Фулк Гревиллдің қолдауымен ол Лондондағы Сент-Пол соборының деканы болып тағайындалды. 6 маусымда Сент-Ботлоф Алдерсгейттің викарийі Лоуренс Баркер және Тринитидегі бұрынғы әріптесі Пауыл Крестінде жаңа деканның "ауырлығы, білімі және өмірі" туралы айтты. Деканаттың өзі Скультет сияқты ғалымдарға баспана болды, олар онымен бірге тұрды. Радикал уағызшы Томас Скотттың айтуынша, Оверлл ағылшын католигіне ұқсас болды. Конференциядан кейін Оверлл 1604 жылғы Жалпыға Ортақ дұға кітабына Катехизистің жаңа соңғы бөлігін қосты. Сент-Пол соборының деканы ретінде Оверлл 1606 жылдың 3 мамырында Лондондағы Сент-Пол шіркеуінің ауласында иезуиттердің провинциалы Генри Гарнеттің аспанға ілінуіне қатысты, одан ол римдік католицизмнен бас тартуын алуға тырысты. Гарнет оқ-дәрілік қастандыққа қатысы бар деп айыпталды. 1610 жылғы шақыру кезінде Джон Оверллдің әйгілі шақыру кітабы бекітілді, бірақ ол көп уақыт өткен соң ғана жарияланды. Бұл трактат "Үкімет туралы, оның құдай тарапынан белгіленгендігі туралы" болды. Сонымен қатар, қасиетті рәсімдердің мәні Оверллмен сипатталды. Катехизистің соңғы бөлігінің құрамы, қасиетті рәсімдердің түсіндірмесін қамтитын, әдетте Джон Оверллге жатқызылады. Ол 1604 жылы патшалық билікпен "түсіндіру мақсатында" Хэмптон-корттағы конференцияда пуритандардың айтқан тілегіне сәйкес қосылды.

Мұра

Ол Норвич соборының оңтүстік хор дәлізінде жерленген, ал собордың пресвитериісінде, бас құрбандық алтарының оңтүстік жағындағы екінші бөлігінде оған ескерткіш орнатылған. Епископ Овероллға арналған ескерткіште, нишадан қарап тұрған түрлі түсті бюст және "Vir undequaque doctissimus, et omni encomio major" деген жазу бар. Бұл ескерткішті оның досы және бұрынғы хатшысы Джон Козин, Дерхам епископтығына тағайындалғаннан кейін орнатқан. Норвич соборындағы ескерткіш ("шағын суреттелген портрет және бейбітшілік голубына ұқсас бүркіт") Козин Оверолл қайтыс болғаннан кейін көп жылдар өткен соң орнатты. Бюсттің портреті тікелей көшірме немесе 1657 жылы Венцеслаус Холлар жасаған, Ұлттық портрет галереясындағы белгісіз түпнұсқадан жасалған портреттермен бірдей көзден алынған. Бірнеше ағылшын соборлық кітапханаларында епископ Джон Овероллдың шақыру кітабының (1606 және 1610) әртүрлі басылымдарының көшірмелері сақталады, сондай-ақ оның жарияланбаған еңбектері де осы жинақтарда бар, мысалы Кембридж кітапханасындағы датасы көрсетілмеген латын қолжазбасы De statu questionum quinq' inter Remonstrantes et Contra Remonstrantes Controversarum.

Шығармалары

Джон Рейнолдс 1549 жылғы шіркеу катехизисін кеңейту үшін Хэмптон-корт конференциясында дұға жасады. Бұл сол жылы сакраменттерге қатысты бөлімді қосу арқылы іске асырылды. Бұл бөлім Овероллдың жұмысы болды; 1662 жылы шағын түзетулер енгізілгеннен кейін ол өзгеріссіз қалды. Оверлдің «бес мәселе» туралы тағы бір латын қолжазбасы, Дорт Синодында талқыланған, Джон Плайфердің аудармасында (1651 жылы оның «Appello Evangelium» еңбегінде) және 1850 жылы (Уильям Гудтың «Англия шіркеуінің доктринасы нәрестелердің крещение рәсіміне қатысты» еңбегінде) жарияланды. Ол Джозеф Холлдың «Via Media» және Дэвенэнттің S. Hoard жақында жариялаған «God's Love to mankind, manifested in disproving his absolute decree for their damnation» (1641) еңбегіне жасаған сындық ескертпелерінде келтірілген. Ричард Монтегюдің «Quæstio utrum animæ Patrum ante Christum defunctorum fuerant in Cœlo, &c.» (Оксфорд, 1635) және Арчибальд Кэмпбеллдің «Орталық мемлекеттің ілімдері» (1721) еңбегінде «Prælectiones de Patrum, & Christi, Anima, et de Antichristo, & c.» атты тағы бір трактатпен бірге қайта басылды. Оверолл Герард Восс пен Гюго Гроцийдің корреспонденті болды; оның хаттарының бір бөлігі «Præstantium Virorum Epistolæ» еңбегінде сақталған. Монтегудың сөзіне сүйенсек, Восс өзінің «Historiæ de Controversiis quas Pelagius ejusque reliquiæ moverunt libri septem, &c.» (Лейден, 1618) еңбегі үшін материалдарды Оверлдан алған.