Кіріспе

Тағұт (ар. Тағұт, тағұт. көпше түрі: Тауагит. кең мағынада: "шектерден асып кету") – Құдайдан басқа нәрсеге құлшынауды білдіретін ислами термин. Дәстүрлі теологияда бұл термин көбінесе жалған құдайларға немесе оларға шалынатын құрбандықтардың қанына тартылған шайтандарға қатысты. Қазіргі заманда бұл термин жер бетіндегі зұлым билікке де қолданылады, бұл туралы Ан-Ниса сүресінің 60-шы аятында айтылған. Заманауи ислам философы Әбулала Маудуди өз Құрандық түсіндірмесінде тағұтты Құдайға қарсы шығып қана қоймай, Оның құдіретін мойынбұрмайтын жаратылыс деп анықтайды. Осы қатыстың нәтижесінде, соңғы кезде бұл термин исламға қарсы және Батыс мәдени империализмінің өкілі деп айыпталатын кез келген адам немесе топты білдіруі мүмкін. Бұл термин 1979 жылғы Иран революциясы кезінде аятолла Рухолла Хомейниге қатысты қолданылған айыптаулар арқылы қазіргі саяси дискурсқа енгізілді, бұл айыптаулар Хомейнидің өзі де, оған қарсы да жасалған еді. Осыдан тағұт – шегінен асып түсетін адамды білдіреді деген тұжырым пайда болды. Тағұт Құранда " جِبْت; Ҷибт " (Ан-Ниса: 51) сөздерімен бірге қолданылады. Вахиб Аталла бұл сөздердің египеттік текті екенін айтады және оларды копт және Тот сөздерінің хижаздық айтылуы деп түсіндіреді.

Құранда

Тағут сөзі Құранда сегіз рет кездеседі. Бұл, Меккелік сенбегендердің тобы Мұхаммедтің үйретімінің рас екендігі туралы кеңес алу үшін екі көрнекті еврей ғалымына барғандағы нақты оқиғаға сілтеме жасайды, олар мүшріктердің мұсылмандардан дұрыс жолда екенін айтқан. Араб тіліндегі тағут сөзі түрліше мағыналарда түсіндіріледі: бұлсақал, белгілі бір зұлымдыққа ұшыраған адам, жұмақ немесе Пайғамбарға қарсылас. Тағы да, осы тағут термині осы жерде Құрайштардың құдай ретінде табынған шайтанды білдіру үшін қолданылған.