Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Финн жазушысы және орманшы Вейкко Хуовинен (7 мамыр 1927 – 4 қазан 2009) – финн жазушысы және орманшы. Романшы ретінде оның туындылары реализм, пацифизм, өткір зиялылық және ерекше юмормен ерекшеленді. Ол 37 кітап жазды, ал оның ең белгілі юмористик романдарының бірі – 1970 жылғы «Қой жегіштер». Оның 1980 жылғы «Dog Nail Clipper» романы 2004 жылы сыншылардың жоғары бағасын алған, сол аттас фильмге бейімделді.
Finnish novelist and forester
Veikko Huovinen (7 May 1927 – 4 October 2009) was a Finnish novelist and forester. As a novelist, his writing was known for its realism, pacifism, sharp intellect, and peculiar humor. He wrote 37 books, and one of his best known humorous novels is The Sheep Eaters from 1970. One of his books, the 1980 novel Dog Nail Clipper was adapted into a critically well received 2004 film of the same name.
Ерте өмір
Хуовинен Финляндияның Симо қаласында дүниеге келді. Алты айлық болғанда оның отбасы Соткамоға көшіп келді, ол өмірінің соңына дейін сонда тұрды. Бала кезінде Хуовинен әдептілігімен танымал болды, бірақ сонымен қатар, ойдан шығарылған әңгімелермен және кейде жасаған шалқылықтарымен де көзге түсті. Ол Каянидегі орта мектепті бітірді, бірақ 1944 жылы Финляндия армиясында ерікті болып, зениттік артиллерияда қызмет еткендіктен оқуын тоқтатты. Соғыстан кейін 1946 жылы бітіріп, Хельсинки университетіне түсті, ол 1952 жылы орман шаруашылығы мамандығы бойынша магистр дәрежесін алды. Хуовинен 1953 жылдан 1956 жылға дейін орманшы болып жұмыс істеді, содан кейін толық уақытты жазушы болып жұмыс істеді. 1999 жылы фин әдебиетіне қосқан үлесі үшін құрметті профессор атанды. Ол үйленген және 3 баласы бар еді.
Huovinen was born in Simo, Finland. When he was six months old, his family moved to Sotkamo, where he lived until his death. As a child, Huovinen was known as well mannered, yet he had a reputation for outlandish stories and occasional mischief. He went to high school in Kajaani, but his studies were interrupted in 1944 when he served as a volunteer AA gunner in the Finnish Army. He graduated after the war in 1946, enrolling in the University of Helsinki, from where he graduated with a M. A. in forestry in 1952. Huovinen worked as a forester from 1953 to 1956, until becoming a full time author. In 1999, he was awarded an honorary professorship for his services to Finnish literature. He was married and had 3 children.
Әдеби мансап
Хуовинен 1949 жылы Вуокаттидегі өртке қарсы постта жұмыс істеген кезде жазуды бастады. Оның алғашқы әңгіме жинағы "Хирри" 1950 жылы жарық көрді, содан кейін 1952 жылы "Хавукка оон Ажателижа" романы жарық көрді. Бұл екі шығарма да Финляндиядағы Каину аймағындағы өмір мен оның ерекшеліктеріне қатысты, олар бірегей әзіл стилімен жазылған және тілдің тапқырлықпен қолданылуымен сипатталған. Havukka ahon Ajattelija-дағы басты кейіпкер Конста Пилккэнен фин фольклорына рустикалық, шалғайдағы философтың бейнесі ретінде еніп кетті. Хуовиненнің одан әрі шығармалары әзілден ешқашан алыстап кетпеді, бірақ автордың бейбітшіл философиясын көрсете бастады, кейін қара әзілге бет бұрды. Бұған автордың "Үш шайтанды мұртты адам" деп атаған трилогиясы жақсы мысал: "А. Гитлердің өмірі мен істері", "Джо аға" және "Питер Ұлы шапан тігуші", сәйкесінше Адольф Гитлер, Иосиф Сталин және Ұлы Петр туралы. "Вейтика" сол кезде Гитлерді күлкілі жарықтан көрсеткені үшін қырқыс пікір тудырды. Хуовинен бұл сынға қарсылық білдіріп, диктаторларды күлдіргеннің артық емес екенін, олардың адамдарға ықпал ету қабілетін жоятынын айтты. "Вейтика" Гитлердің мінез-құлқына қатысты зерттеу жұмысы болып көрінеді, бірақ мүлдем қисынсыз оқиғалар тез арада кітаптың ойдан шығарылған туынды екенін көрсетеді. Кейінгі екі кітапта да диктаторлардың абсурд тарихы айтылады, сонымен қатар автор мұндай адамдардың адамзатқа тигізетін зиянына қайғы білдіреді. Хуовиненнің 1980 жылғы "Koirankynnen leikkaaja" (аудармасы: Иттің тырнағын қиюшы) романы 2004 жылы Маркку Пёлёненнің режиссерлігімен және Питер Франценнің басты рөлде ойнауымен осы аттас фильмге бейімделді. Төмен табысқа қарамастан, фильм сыншылар тарапынан жоғары бағаланып, оң пікірлер алды және бірнеше маңызды кино жүлдесін жеңіп алды. "Иттің тырнағын қиюшы" 2005 жылғы "Жусси" сыйлығындағы ең табысты фильм болды, ол бес номинацияда жеңіске жетті, оның ішінде "Үздік фильм", "Үздік актер" және "Үздік режиссура" жүлделері бар.
Huovinen started writing in 1949 when working in a fire watch post in Vuokatti. His first short story collection, Hirri was published in 1950, followed by the novel Havukka ahon Ajattelija in 1952. Both of these concern the life and its peculiarities in the Kainuu region in Finland, written in a unique style of humor and characterized by their inventive use of language. The main character in Havukka ahon Ajattelija, Konsta Pylkkänen, has since become ingrained into Finnish modern folklore as the archetype of a rustic, backwoods philosopher. Huovinen's further works never strayed far from humor, but started to exhibit the author's pacifistic philosophies and later took a turn towards black humor. A good example of such is the trilogy, referred by the author as "Three devilish mustached men"; Veitikka – A. Hitlerin elämä ja teot, Joe setä and Pietari Suuri hatun polki, concerning Adolf Hitler, Joseph Stalin and Peter the Great respectively. Veitikka prompted some controversy at the time, as it portrays Hitler in a humoristic light. Huovinen countered the claims of impropriety by contending that by laughing at dictators, one strips them of their power to influence people. Veitikka is ostensibly a researched study into the character of Hitler, but the totally outlandish stories quickly betray the book as a work of fiction. The two subsequent books follow the same pattern of telling a ridiculous history of the dictators while letting the author lament the effects such people have on mankind. Huovinen's 1980 novel Koirankynnen leikkaaja (translation: Dog Nail Clipper) was adapted into a 2004 film of the same name, directed by Markku Pölönen and starred by Peter Franzén. In spite of low profits, the film was critically acclaimed receiving positive reviews and winning several major film awards. Dog Nail Clipper was the most successful film at the 2005 Jussi Awards winning in five categories including Best Film, Best Actor, and Best Direction.