Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Лаодикиялық Евсевий (; туған күні белгісіз; шамамен 268 жылы қайтыс болды) Александриялық диякон, куәгер ретінде танымал болды және Сириядағы Лаодикия епископы болды.
Eusebius of Laodicea (; date of birth uncertain; died about 268) was an Alexandrian, a deacon who had some fame as a confessor, and became bishop of Laodicea in Syria.
Өмір
Оның оқиғасын Кесариялық Евсевий баяндаған. Александриядағы диякон ретінде ол өзінің епископы Дионисийді (бір рухани, тағы екі диякон және сол кезде Мысырда болған екі римдікпен бірге) император Валерианның (253-260) кезінде Мысыр префекті Эмилианның алдына алып барды. Дионисий олардың сынақтары туралы бір хат арқылы белгілі бір епископ Германға айтқан. Олардың барлығына жер аударылу жазасы берілді, бірақ Евсевий қалада жасырын қалды, "қамаудағы мойыстаушыларға ынтамен қызмет етіп, өлгендердің денелерін және қасиетті шейіттерді жерледі, өзінің өміріне қауіп-қатер тудырды". Римдіктер қаланың бір бөліктерін қоршады (Брухиум, Пирухеон, Проухион). Евсевийдің досы Анатолий қоршауда қалғандардың арасында болды, ал Евсевий сыртында болды. Евсевий римдік генералға барып, Брухиумнан шығуға ниет білдіргендерге рұқсат беруін сұрады. Оның өтініші қабылданды, және Анатолий, онымен байланыс орнатып, көтеріліс басшыларына жағдайды түсіндіріп, капитуляциялауға шақырды. Олар бас тартты, бірақ соңында әйелдерге, балаларға және қарттарға римдіктердің мейірімінен пайда көруге рұқсат берді. Содан кейін үлкен адамдар тобы римдік лагеріне келіп, бағынды. "Евсевий ұзақ қоршаудан шаршағандардың барлығына әке және дәрігердей қамқорлық жасады". 264 жылы Дионисий (жер аударылудан қайтып келген сияқты) Евсевийді Пауыл Самосат ісі бойынша Сириядағы пікірсайыстарда өкілі ретінде жіберді. Анатолий досын ертіп барды. Сириялықтар осы екі мысырлыққа қатты әсерленді, сондықтан оларды екеуін де сақтап қалды және Евсевийді Сократтың орнын басатын Лаодикия епископы етіп тағайындады. Одан көп ұзамай ол қайтыс болды, ал оның орнын Анатолий иеленді. Оның қайтыс болған күні белгісіз. Адольф Харнак оның 268 жылғы Антиохия Синодынан бұрын қайтыс болғанын айтады. Тағы бір теория бойынша, Александрия қоршауы 269 жылы болды, достары сол жылдың соңында Сирияға кетті, ал Евсевий 279 жылға дейін қайтыс болған жоқ. Гамс оның өлімін 270 жылға жатқызады. Евсевийдің аты 268 жылғы Синодтың құжаттарында кездеспейді.
His story is told by Eusebius of Cæsarea. As a deacon at Alexandria he had accompanied his bishop, Dionysius (with a priest, two other deacons and two Romans who were then in Egypt) before the tribunal of Æmilian, Prefect of Egypt, at the time of Emperor Valerianus (253 260). Dionysius tells the story of their trials in a letter to a certain Bishop Germanus. They were all sentenced to banishment, but Eusebius managed to remain in the city in hiding, "zealously served the confessors in prison and buried the bodies of the dead and the blessed martyrs, not without danger to his own life". The Romans besieged parts of the town (Bruchium, Pyroucheion, Prouchion). Anatolius, Eusebius' friend, was among the besieged, Eusebius himself outside. Eusebius went to the Roman general and asked him to allow anyone who would leave Bruchium. His petition was granted and Anatolius, with whom he managed to communicate, explained the matter to the leaders of the rebellion and implored them to capitulate. They refused but eventually allowed the women, children, and old men to profit from the Romans' mercy. A great crowd then came to surrender at the Roman camp. "Eusebius there nursed all who were exhausted by the long siege with every care and attention as a father and physician." In 264 Dionysius (who seems to have come back from banishment) sent Eusebius as his delegate to Syria to represent him at the discussions that were taking place concerning the affair of Paul of Samosata. Anatolius accompanied his friend. The Syrians were so impressed by these two Egyptians that they kept them both and made Eusebius Bishop of Laodicea as successor to Socrates. Not long afterwards he died and was succeeded by Anatolius. The date of his death is uncertain. Adolf Harnack thinks it was before the major Synod of Antioch in 268. Another theory is that the siege of Alexandria was in 269, that the friends went to Syria at the end of that year, and that Eusebius's death was not until 279. Gams puts his death in 270. Eusebius's name does not occur in the acts of the synod in 268.