Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нарышкиных-Шуваловых сарайы (Дворец Нарышкиных-Шуваловых), сондай-ақ Шувалов сарайы деп те аталады, – Ресейдің Санкт-Петербург қаласындағы Фонтанка жағасында орналасқан неоклассикалық ғимарат. Бұл сарай бұрын Нарышкин және Шуваловтардың ақсүйек отбасыларына тиесілі болған, ал 2013 жылдан бері Фаберже мұражайына үй иесі болып табылады. Бұл ғимаратты Италия көшесіндегі 25 нөмірдегі Шуваловтар үйімен шатастырмау керек.
The Naryshkin Shuvalov Palace (Дворец Нарышкиных Шуваловых), also known as the Shuvalov Palace, is a Neoclassical building on the Fontanka Embankment in Saint Petersburg, Russia. Once home to the noble Naryshkin and Shuvalov families, the palace has housed the Fabergé Museum since 2013. This building should not be confused with the Shuvalov Mansion nearby at 25 Italyanskaya Street.
Жеке меншік
Құрылысының егжей-тегжейі белгісіз, бірақ Нарышкин-Шувалов сарайы 18-шы ғасырдың соңында, мүмкін, итальяндық архитектор Джакомо Кваренгидің жобасы бойынша салынған. Сарайдың алғашқы иелері граф және графиня Воронцовтар болды. 1799 жылы Мария Нарышкина, туған тегі Мария Четвертынская-Святополк (поляк аристократы және 13 жыл бойы Александр I патшаның сүйіктісі болған) сарайды сатып алды. Оның күйеуі Дмитрий Львович Нарышкин оны керемет өнер туындыларымен, мәрмәр мүсіндермен, сондай-ақ зергерлік бұйымдар, монеталар және қару-жарақ сияқты ежелгі заттармен толтырды. Сарай Санкт-Петербург қоғамының орталығына айналды, ал оның әсем бал залы – сонымен қатар Александровский немесе Ақ бағаналы зал деп те аталады – 1000 адамға дейін қонақ шақырылатын әлеуметтік шараларға арналды. Ең танымал бал 1834 жылғы 29 сәуірде [ескі стиль бойынша 17 сәуір 1834] болашақ император Александр II, шаһзада Александр Николаевичтің 16 жасқа толуына орай өткізілді. 1844 жылы Лев Нарышкин мен Ольга Потоцкаяның жалғыз қызы София Львовна Нарышкинаның граф Петр Павлович Шуваловқа үйлену тойына орай сарай кеңінен жөнделді. 1846 жылғы үйленуден кейін сарай Нарышкин-Шувалов сарайы деп аталды. Нарышкин-Шувалов сарайының жөндеу жұмыстары 1859 жылға дейін жалғасты, осы кезеңде француз архитектор Бернар де Симон мен орыс Николай Ефимович Ефимов оны нео-Ренессанс стилінде қайта жаңартуға қатысты. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, сарайдың соңғы иесі Елизавета Владимировна Шувалова оны жараланған әскерлерге арналған әскери госпиталь ретінде пайдалануға ұсынды. Үлкен бал залы офицерлердің палатасы ретінде қолданылды. 1917 жылғы революциядан кейін Шувалов сарайы 1918 жылғы 1 тамызда мемлекеттік меншікке алынды.
The details of the construction are unknown, but the Naryshkin Shuvalov Palace was constructed in the late 18th century, possibly to a design by Italian architect Giacomo Quarenghi. The first owners of the palace were the Count and Countess Vorontsov. In 1799, Maria Naryshkina, born Princess Maria Czetwertyńska Światopełk (who was a Polish noble and was for 13 years the mistress of Tsar Alexander I) purchased the palace. Her husband, Dmitri Lvovich Naryshkin, filled it with spectacular art and marble sculptures, as well as antiquities including gems, coins, and weapons. The palace became the center of the Saint Petersburg society, and its grand ballroom — also known as the Alexandrovsky or White Column Hall — played host to society balls of up to 1,000 people. The most famous ball was held on 29 April 1834 [O. S. 17 April 1834] to celebrate the 16th birthday of the tsarevich Alexander Nikolaevich, the future Emperor Alexander II. In 1844, the palace underwent extensive renovation for the wedding of Sofia Lvovna Naryshkina, the only daughter of Lev Naryshkin and Olga Potocka, to Count Pyotr Pavlovich Shuvalov. After the 1846 wedding, the palace became known as the Naryshkin Shuvalov Palace. The renovation of the Naryshkin Shuvalov Palace would continue until 1859, during which time it was redone in a neo Renaissance style by the French architect Bernard de Simone and Russian Nikolai Yefimovich Yefimov. When World War I began in 1914, the last owner of the palace, Yelizaveta Vladimirovna Shuvalova, donated the house to be used as a military hospital for wounded soldiers. The great ballroom was used as an officer's ward. After the Russian Revolution in 1917, the Shuvalov Palace was nationalized on 1 August 1918.
Кеңес дәуірі
Революциядан кейін сарайдағы танымал өнер туындылары мен ескі заттар құпия жасырын орындарға жасырылды. Алғашқы заттар 1919 жылы Бірінші дүниежүзілік соғысқа арналған лазарет алынып тасталғанда табылды. "Көк бөлмедегі" каминнің астында суреттер, фарфор және Лимож эмальі сақталған үлкен қойма табылды. 1919 жылдан 1925 жылға дейін сарайда "Аристократтық өмір мұражайы" жұмыс істеді. Мұражай жабылып, Шувалов коллекцияларының көп бөлігі Эрмитаж мұражайы мен Ресей мұражайына өткізілді, ал кейбір заттар мұражай қорында қалды. Содан кейін сарай 1930 жылдары баспахана, сосын дизайн институты ретінде пайдаланылды. Ленинград қоршауы кезінде сарайға артиллериялық оқтар мен бомбалардан ауыр зақым келді. 1941 жылдың 14 қыркүйегінде бомба аулалық қанатын толығымен қиратты. Александр залының шатырына түскен жарықшақ бомбасы одан да көп зақым келтірді, шатырды өртеп, құлатып жіберді.
After the Revolution, the palace's celebrated artwork and antiquities were strategically hidden in secret hiding spots. The first items were discovered in 1919 when the World War I infirmary was removed. A large pantry was discovered under the fireplace in the "Blue Room," containing paintings, porcelain and Limoges enamel. From 1919 to 1925, the "Museum of Aristocratic Life" operated in the palace. Following the closing of the museum, the majority of the Shuvalov collections were transferred to the Hermitage Museum and the Russian Museum, while some of the items remained in the museum fund. The palace then served as a print house followed by a design institute in the 1930s. During the Siege of Leningrad, shelling and bombing heavily damaged the palace. On 14 September 1941, a bomb completely destroyed the courtyard wing. An incendiary bomb caused even greater damage when it went through the roof into the attic above the Alexander Hall, starting a devastating fire that caused the roof to collapse.