Кіріспе

Онерахи филиалы, кейде Грэмстаун темір жолы деп аталатын, Жаңа Зеландияның Нортленд аймағындағы тармақты темір жол болған. Ол 1911 жылдан 1933 жылға дейін қызмет етті және Вангарей қаласын жақын орналасқан Онерахи портына қосып тұрды.

Тарих

1880-ші жылдардың басында Вангарей портының жоғарғы ағысындағы Хатеа өзенінің тасқын су аймағында Вангарейде кемежай салынды. Шамамен 20 жыл өткен соң, күтімге кететін шығындар артты және кемежайдың жеткіліксіздіктері байқалды, себебі ол кейбір кемелерге кіру үшін тым жайлы болды. Жақын орналасқан Онерахидегі терең су кемежайлары әлдеқайда ыңғайлырақ болды, сондықтан 1899 жылы Вангарейден Онерахиге дейінгі темір жолды ұзартуға рұқсат берілді. Құрылыс жұмыстары 1901 жылдың шілдесіне дейін басталмады, ал 1902 жылдың мамырында Хатеа өзені арқылы көпір салуға келісімшарт жасалды. Көпірдің ұзындығы 323 метр, орталық бөлігі көтерілетін болды және 1904 жылы аяқталды. Көп ұзамай көпірге түсініксіз себептермен "Қарғалардың тобы" деген лақап ат қойылды. Көпір салынғаннан кейін екі жыл бойы жұмыстар жалғасты, бірақ 1906 жылы құрылыс тоқтатылып, төрт жыл бойы үзіліс болды. 1910 жылы құрылыс қайта басталды және келесі жылы желі аяқталды. Ол 1911 жылдың 2 қазанында Теміржол департаментіне тапсырылды. Осы кезде ол Оқайхау мен Опуаға дейін созылған, оқшауланған Вангарей теміржол желісінің оңтүстік ұшы болды, ал оқшауланған бөлікті Оклендке және ұлттық теміржол желісіне қосатын Солтүстік Окленд желісінің құрылысы жүргізіліп жатты.

Операция

Он жылдан астам уақыт бойы Онерахи тармағы өте қарбалас болды. Ол ашылған кезде, жолаушылар мен жүк тасымалы үшін Окленд пен Вангарей арасындағы басты көлік құралы – Окленд пен Онерахи арасындағы кеме және Онерахиден Вангарейге дейінгі пойыз болатын. Пойыздар кемелердің келу уақытына қарай іске қосылды, арнайы жүк пойыздары мен жолаушылар мен жүк тасымалын бірге жүзеге асыратын "аралас" пойыздар жұмыс істеді. 1925 жылы Солтүстік Окленд желісі салынысымен Вангарейден Оклендке тікелей теміржол байланысы орнатылды. Бұл жағалаудағы кемелерге қарағанда әлдеқайда ыңғайлы болды, сондықтан Онерахи тармағындағы жолаушылар мен жүк айналымы күрт төмендеді. Кемежайдың жағдайы да нашарлап, Ұлы депрессия басталғанда теміржолды одан әрі пайдалануға ешқандай себеп болмады. Ол 1933 жылдың 30 маусымында жабылды. 1937 жылы кемежай бұзылып алынды.

Бүгін

Гулл-Руст көпірі қазір жоқ, бірақ жолдың бір бөлігі Ваймаханга жаяу жүргінші жолы деп аталған, жалпы қолданысқа арналған жаяу жолға айналдырылды. Ол бұрынғы теміржол көпірлерінің тіректерін пайдаланып екі арнадан өтетін жаяу көпірлерін қамтиды. Жаяу жолында пайдаланылмаған жолдың кейбір бөліктері де көрініп тұр.

Ұқсас ұсыныстар

1970 жылдары Вангарейден терең су портына дейін ұқсас тармақ желісін салу жөнінде екі ұсыныс жасалды. Бұл желі бұрын ұсынылған, бірақ салынбаған жолдың бағытына жақын болуы тиіс еді. 1914 жылы Вангарейден Вайпуға қарай созылатын темір жол маршруты зерттелді. Бірінші дүниежүзілік соғыс жұмыстардың басталуын кейінге қалдырды, бірақ 1920 жылы жол төсегін дайындау жұмыстары басталды. Дегенмен, 1924 жылы құрылыс тоқтатылды, себебі автомобиль көлігі темір жолмен бәсекелесе бастады және жергілікті шаруашылықтарды қамтамасыз етуге арналған маңызсыз тармақ енді қажет деп есептелмеді. Көп жылдар өткен соң, жақын орналасқан Марсден Пойнт мұнай порты ретінде пайда болды. 1973 жылғы мұнай дағдарысынан кейін, жақын маңдағы Марсден B электр станциясын Уайкатодан әкелінетін көмірге көшіру ұсынылды. Темір жолдар Уайкато көмірін үлкен көлемде тасымалдап келген, сондықтан бұл ұсыныс іске асса, темір жол байланысы қажет болар еді. 1979 жылы Марсден Пойнтты орман өнімдерін экспорттау үшін пайдалану мүмкіндігі қарастырылды және Солтүстік Окленд желісінен 14 шақырымдық тармақ салу ұсынылды, бірақ ол жоба жүзеге аспады. Алайда, 2007 жылы бұл ұсыныс қайта қарастырылды және Northland аймақтық кеңесі қазір байланыс құруға мүмкіндік беретін жерлерді сатып алу бойынша келіссөздер жүргізіп жатыр.