Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Камо но Мабучи, немесе Камоның Мабучи (賀茂 真淵) – Эдо дәуірінің ортасындағы жапон Кокугаку ғалымы, ақын және филолог. Када но Азумамаро, Мотори Норинага және Хирата Ацутанемен бірге ол Кокугакудың төрт ұлы тұлғасы саналды. Ежелгі Жапонияның рухын зерттеу арқылы (Манъёсю және басқа да ежелгі әдебиеттерді зерттеу арқылы) ол магокоро теориясын жариялады, оны Жапония тарихының негізгі ұстанымы деп есептеді. Замандасы Мотори Норинагадан тәуелсіз және оның қатарласы ретінде Мабучи жапон тіліндегі рендаку құбылысын басқаратын Лайман заңының бастапқы ашылуымен есімдері байланысты, бірақ бұл заң кейін Бенджамин Смит Лайманның атымен аталады.
Kamo no Mabuchi, or Mabuchi of Kamo (賀茂 真淵) was a kokugaku scholar, poet and philologist during mid Edo period Japan. Along with Kada no Azumamaro, Motoori Norinaga, and Hirata Atsutane, he was regarded as one of the Four Great Men of Kokugaku, and through his research into the spirit of ancient Japan (through his studies of the Man'yōshū and other works of ancient literature) he expounded on the theory of magokoro, which he held to be fundamental to the history of Japan. Independently of and alongside his contemporary Motoori Norinaga, Mabuchi is accredited with the initial discovery of Lyman's Law, governing rendaku in the Japanese language, though which would later be named after Benjamin Smith Lyman.
Өмірбаян
Мабучи 1697 жылы Тотоми провинциясының Иба ауылында (қазіргі уақытта Хамаматсу қаласының бөлігі, Шидзуока) Окабе Масанобудың үшінші ұлы ретінде дүниеге келді. Окабе Киотодағы Камо киізханасының мұрагерлік каннушиі болған, бірақ оның әкесі кланның екінші тармағынан шыққан және фермер болған. 1707 жылы Хамаматсудағы жеке академиясы бар кокугаку ғалымы Сугиура Куниакирадан және Када но Азумамароның шәкірті болып оқуға түсті. 1723 жылы Мабучи үйленді, бірақ келесі жылы оның әйелі қайтыс болды. 37 жасында Мабучи Киотоға көшіп, Када но Азумамародан тікелей білім алды. 1736 жылы ұстазы қайтыс болғаннан кейін, Мабучи 1738 жылы Эдоға көшіп, кокугакудан сабақ берді. 1746 жылы Токугава кланының Таясу тармағының басшысы Токугава Мунетаке оны жұмысқа алды. Мабучидің еңбектеріне «Манъёсю», норито (Шинто дұғалары), кагура (Шинто билері), «Гэндзи әңгімесі», өлеңдердің мағынасы және басқа да ежелгі еңбектер мен олардың тақырыптарына түсіндірмелер кіреді. Оның шәкірттерінің арасында Мотори Норинага, Аракида Хисаёю, Като Чикаге, Мурата Харуми, Катори Нахико, Ханава Хокикичи, Учияма Матацу және Курита Хиджимаро болды, сонымен қатар бірнеше әйелдер де оның шәкірттері болды. 1763 жылы Мабучи Исе киізханасына жол тартқанда Мотори Норинага оны іздеп тауып, шәкірті болды. Кейін «Мацузакадағы түн» деп аталатын бұл бір түнгі әңгіме Норинаганың Мабучиден тікелей білім алған жалғыз мүмкіндігі болды, бірақ екеуі кейін хат алмасты. Мабучи 1769 жылы 73 жасында Эдода қайтыс болды. Оның қабірін Шинагавадағы Токай зиратында табуға болады және ол 1926 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Мабучидің Эдодағы (Хисаматсу чо, Нихонбаши, Чуо, Токио) үйі орналасқан жерде түсіндірмелік белгі орнатылған, ал Хамаматсудағы туған үйінің жанында мемориалдық мұражай салынды.
Mabuchi was born in 1697 in the village of Iba in Tōtōmi Province (currently part of the city of Hamamatsu, Shizuoka), as the third son of Okabe Masanobu. The Okabe were hereditary kannushi of Kamo Shrine in Kyoto, but his father was from a cadet branch of the clan and was a farmer. In 1707, he began training under Sugiura Kuniakira, a kokugaku scholar with a private academy in Hamamatsu and a disciple of Kada no Azumamaro. Mabuchi married in 1723, but his wife died the following year. At the age of 37, Mabuchi moved to Kyoto to study directly under Kada no Azumamaro. Following the master's death in 1736, Mabuchi moved to Edo in 1738 where he taught kokugaku. In 1746, he was hired by Tokugawa Munetake, the head of the Tayasu branch of the Tokugawa clan. Mabuchi's works include commentaries on the Man'yōshū, norito (Shinto prayers), kagura (Shinto dances), the Tale of Genji, the meaning of poems, and other ancient works and their themes. His disciples included Motoori Norinaga, Arakida Hisaoyu, Kato Chikage, Murata Harumi, Katori Nahiko, Hanawa Hokiichi, Uchiyama Matatsu, and Kurita Hijimaro, and also included several women. In 1763, while Mabuchi was on his way to Ise Shrine, Motoori Norinaga sought him out and became a disciple. This single night of discussions, later known as "the night in Matsuzaka", was the only occasion on which Norinaga directly received teaching from Mabuchi, although the two men later corresponded. Mabuchi died in 1769 in Edo, at the age of 73. His grave can be found in the Tōkai ji cemetery in Shinagawa and was designed a National Historic Site in 1926. An explanatory marker stands at the site of Mabuchi's residence in Edo (Hisamatsu cho, Nihonbashi, Chūō, Tokyo), and a memorial museum was built beside the house where he was born in Hamamatsu.