Кіріспе

Саздың түрлері

Salix arctica, Арктика сазы – өте кішкентай, жер бетімен жайылмалы өсетін саз (Салика тұқымдасына жатады). Ол Арктика жағдайларында, әсіресе тундра аймақтарында өмір сүруге бейімделген.

Сипаттама

S. arctica әдетте тек қана биіктікте өсетін, сирек жағдайда биіктікке жететін, бірақ Тынық мұхитының солтүстік-батысында биіктікке дейін өсуі мүмкін. Оның дөңгелек, жалтылдаған жасыл жапырақтары бар, ұзындығы және ені . Жапырақтары түкті, ұзын, жібектей, күміс түсті түктермен жабылған. Арктикалық самырсын, қалған самырсындар сияқты, екі үйлі өсімдік – аталық және аналық гүлшоғырлары бөлек өсімдіктерде орналасқан. Осының салдарынан өсімдіктің сыртқы түрі әртүрлі болады: аналық гүлшоғырлары қызыл, ал аталықтары сары түсті. Кішкентай болғанына қарамастан, бұл өсімдік ұзақ өмір сүреді, арктикалық климаттың қатал жағдайында өте баяу өседі; Гренландияның шығысында 236 жылдық нұсқасы табылған. Тасты, сортаңды жерлерде өседі және әлемдегі ең солтүстік ағаш тәрізді өсімдік болып табылады, Гренландияның солтүстік жағалауындағы жердің ең солтүстік шегіне дейін, ағаштар өспейтін жерлерде кездеседі. Оның таралу аймағы циркумполярлық. Канадада, материктік солтүстік территорияларда және Арктикалық архипелагта, Эльсмир аралына дейін, Гренландиямен қатар, сондай-ақ солтүстік Квебек пен Лабрадорда, солтүстік Исландияда, Феноскандинавияда, солтүстік Ресейде және солтүстік Аляскада өседі. Сонымен қатар, Солтүстік Американың оңтүстігінде, биік таулық тундрада, Калифорниядағы Сьерра-Невада және Нью-Мексикодағы Роки тауларына дейін таралған. Қытайдың Синьцзян аймағында да кездеседі.

Экология

Арктикалық самырсын – Арктикадағы бірнеше жануардың тамақ көзі. Мұзқұйрықтар, карибулар, арктикалық қояндар және леммингтер қабығы мен бұтақтарымен қоректенеді, ал бүршіктері тауқұстың негізгі тамақ көзі болып табылады. Бұл арктикалық жүнді құрттың (Gynaephora groenlandica) басты мезгілдік және тамақ көзі болып саналады.

Қолданылуы

Инуиттер де, гвичиндер де осы егісті пайдаланады. Бұтақтары отын ретінде қолданылады, ал шіріген гүлдері (супутит) мүкпен араластырылып, кудликке шамдықтың өзегі ретінде пайдаланылады. Бұл өсімдік бірнеше емдік мақсатта қолданылған: тіс ауруын басуға, қан кетуді тоқтатуға көмектесуге, диарея мен асқазанның ішек қызметінің бұзылуын емдеуге, және жараларға балауса ретінде қолданылған. Бір жас жапырағында апельсинге қарағанда 7-10 есе көп С витамині бар. Жас өркендердің ішін (қабығын қоспағанда) шикі жеуге болады, тіпті жер астында табылғандарын да.