Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
P класы – Жаңа Зеландияның ұлттық теміржол желісінде жүк пойыздарын тартуға арналған булы локомотивтер класы. Бұл класс 1885 жылы Nasmyth, Wilson and Company британдық компаниясынан тапсырыс берілген он жеке локомотивтен тұрды, бірақ локомотивтерге қойылған салмақ шектеулері туралы хабар алмасудың дұрыс болмауы салдарынан олар 1887 жылға дейін жұмысқа кіріспеді. Бұл мәселе Жаңа Зеландия теміржол департаментінің (NZR) жылдам кеңейіп келе жатқан желісінде жұмыс істеу үшін жеткілікті күш болмауымен бірге келді және американдық және жергілікті өндірушілерге көшуге итермеледі. Бұл класты "P" деп атау – бұрынғы класс үшін қолданылған жіктемені қайта пайдаланудың алғашқы мысалы болды. 1876 жылғы P класының локомотивтері жеке компанияларға немесе Қоғамдық жұмыстар департаментіне сатылып, жіктеме бос қалды. Теміржол департаменті осы классқа сол жіктемені тағайындады, бұл үрдіс келесі жылдары басқа класс үшін де сақталды, ең айқын мысалы – 1906 жылғы А класы 1873 жылғы А класының жіктемесін қайта пайдаланды. Алғашқыда P класының жеті локомотиві Отагода, ал қалған үшеуі Оклендте орналастырылды. 1899 жылы Отагодан Оклендке бір локомотив ауыстырылып, Оклендтегі локомотивтер саны төртке жетті. Локомотивтер готика стиліндегі ағаш кабиналармен пайдалануға түсті, бірақ кейін олар болат кабиналармен ауыстырылды.
The P class was a class of steam locomotives built to haul freight trains on the national rail network of New Zealand. The class consisted of ten individual locomotives ordered from the British company of Nasmyth, Wilson and Company in 1885, but miscommunications about the weight limitations imposed on the locomotives meant they did not start work until 1887. This debacle came at a time when the New Zealand Railways Department (NZR) was suffering from a lack of motive power to work on its rapidly expanding network and was part of what prompted a shift towards American and home grown manufacturers. The classification of this class as "P" was the first example of the re use of a classification that had previously been used for an earlier class. The members of the P class of 1876 had been sold to private companies or the Public Works Department, leaving the classification unused. The Railways Department chose to assign it to this class, setting a pattern that was followed with other classes in years to come, with the most prominent example being the A class of 1906 re using the classification of the A class of 1873. Initially, seven of the P class locomotives were deployed in Otago, with the remaining three based in Auckland, and in 1899, the Auckland fleet expanded to four when one was transferred north from Otago. The locomotives started their lives with wooden cabs in a Gothic style, but they were later replaced with steel cabs.
Қызметте
P класындағы локомотивтер негізінен жүк пойыздарын тарту үшін жасалған. Дегенмен, қажет болған жағдайда олар жолаушылар пойыздарын да тарта алатын, тіпті фотосуреттерде осы локомотивтердің кейде арнайы саяхалық пойыздарды тартқандары да кездеседі. Олардан ең жақсы нәтиже алу үшін бірқатар өзгерістер қажет болды: түтін камералары кеңейтілді, ал бастапқы Belpaire үлгісіндегі қазандықтар NZR дизайнымен жаңа үлгіге ауыстырылды. P класының жолаушыларға арналған аналогы – V класының 2-6-2 тендерлік локомотивтері болды, олар негізінен экспресс жолаушылар пойыздарын тартуға арналған. Локомотивтердің қазандықтары шамамен бірдей өлшемде болғанмен, бірақ оларды алмастыруға болмады, сондай-ақ тендер дизайны да ортақ болды. Кейінірек P класының болат кабинасы V класында да пайдаланылды. 1926 жылға қарай P класының Оклендтен шыққан төрт локомотиві қызметтен алынып тасталды, ал оңтүстіктегі алты локомотиві келесі төрт жылдың ішінде зейнеткерлікке шықты. Кластың бірнеше локомотивтері өзендерге тасталғаны белгілі, бұл өзен жағалауларын нығайтуға және эрозияны тоқтатуға көмектескен.
The P class locomotives were designed primarily for pulling freight trains. However, they were also capable of working passenger trains as required, and photographs exist of the engines occasionally pulling special excursion trains. Some changes were found necessary to obtain the best performance from them; the smokeboxes were extended, and the original Belpaire type boilers were replaced with a new type to an NZR design. The passenger equivalent of the P class was the V class 2 6 2 tender locomotives, which were designed primarily for express passenger work. The locomotives had boilers of similar dimensions but were not interchangeable, as well as a shared design of tender. The later P class steel cab was also adapted for use on the V class. By 1926, all four Auckland members of the P class had been withdrawn from service, and the six southern members were retired within the next four years. Multiple members of the class are known to have been dumped in rivers to provide riverbank stability and halt erosion.
Сақтау
P класындағы төрт локомотив сақтау үшін құтқарылды. Олардың бәрі Отаго және Саутленд аймақтарындағы локомотивтер тасталған орындардан толық емес корпус түрінде құтқарылды. 1992 жылы Дунединде орналасқан Project Steam тобы бұрынғы Роксбург тармағындағы Бомонттан P 25 және P 107 локомотивтерінің қалдықтарын құтқарып алды. Екі локомотив те қалпына келтіру үшін Дунединге тасымалданды; P 107 локомотивінің рамасының жағдайы нашар болғандықтан, оның рамасы бауырлас локомотивтің рамасымен ауыстырылды. 2009 жылы P 107 локомотивінің дөңгелек шассиі Дунединнен Спрингфилдке Midland Rail Heritage Trust орталығында сақтау үшін тасымалданды, онда қалпына келтіру жұмыстары аяқталады. Екі локомотив те тендерлері және басқа да бөлшектерімен бірге тасталғандықтан, олар осы типтегі басқа локомотивтерге қарағанда толықрақ сақталған. 2004 жылы Охай теміржолы мұра қоры P 60 және P 133 локомотивтерінің қалдықтарын Ваирио тармағындағы Бранкхолм локомотивтер тасталатын орынынан құтқарып алды. Екеуі де Ваириодағы қорының шеберханасына тасымалданды, онда олар ашық сақтауға қойылды. 2014 жылы P 133 локомотивінің корпусы Ваириодан Мосгиелге тасымалданды, кейін Миддлмархқа тасымалданып, қалпына келтіруге қажетті қаржы күтілетін жерде сақталады. Екі ORBHT локомотиві де көп бөлшектерінен айырылған және көптеген бөліктері жоқ; P 60 локомотивінің үстіне сыныптас локомотивінің қазаны уақытша бекітілген, бірақ кейін қазан рамадан бөлініп, тек рамаларды құтқаруға әкелді.
Four P class locomotives have been rescued for preservation. All were salvaged from locomotive dump sites in Otago and Southland as incomplete hulks. In 1992, then Dunedin based group Project Steam salvaged the remains of P 25 and P 107 from Beaumont on the former Roxburgh Branch. Both locomotives were moved to Dunedin for restoration; due to the poor condition of P 107's frame, the locomotive's frame was swapped with that from its sister locomotive. In 2009, the rolling chassis of P 107 was trucked from Dunedin to Springfield for storage at the Midland Rail Heritage Trust's centre, where the restoration will be completed. Both locomotives were dumped with their tenders and other fittings still attached, and so are more complete than other examples of the type. In 2004, the Ohai Railway Board Heritage Trust salvaged the remains of P 60 and P 133 from the Branxholme locomotive dumpsite on the Wairio Branch. Both were moved to the group's workshop at Wairio where they were placed in outside storage. In 2014, the hulk of P 133 was moved from Wairio to Mosgiel, pending transport to Middlemarch where it will be stored pending the funding needed to restore it to working order. Both of the ORBHT engines were more heavily stripped and are missing many parts; P 60 was also dumped with the boiler of a classmate temporarily bolted on; the boiler later came apart from the frames, resulting in the salvage of the frames only.