Studebaker электр көліктерінің тарихы

Кіріспе

Studebaker Electric – Studebaker корпорациясының алғашқы қадамдарындағы Studebaker Brothers Manufacturing Company компаниясының Индиана штатының Саут-Бенд қаласында шығарған автокөлігі. Аккумулятормен жұмыс істейтін автомобильдер 1902 жылдан 1912 жылға дейін сатылды. Studebaker 1898 жылы автомобиль өндірісі саласына қадам басты, ол кезде атқару комитетінің төрағасы Фредерик С. Фиш басқарманы электр көлігін әзірлеу үшін 4000 доллар немесе 1902 жылғы шамамен бүгінгі күнгі сомаға тең қаражат бөлді. Алайда, басқарманың толық қолдауы болмағандықтан, жоба бір ғана автомобильді жасауға мүмкіндік берді. Бірақ компания Альберт Август Поуптың Electric Vehicle Company арқылы электр таксилеріне кузовтар жасау саласына енді. Studebaker 1902 жылы өндірісті ресми түрде бастады және компания аккумулятормен жұмыс істейтін электр көліктерін таңдады, себебі олар таза, оңай зарядталатын және қала орталықтарында жанармай құю станциясына (бензин станцияларына) бару қажеттілігінсіз жақсы жұмыс істеді. Studebaker Electrics түрлі кузов стилінде шығарылды, олардың көптегені бренд ұзақ жылдар бойы өндірген табысты жолаушылар тасымалы үшін жасалған кузовтарды қайталайтын. Олардың ішінде Стенхоуп, Виктория және Суррей үлгілері бар. 1904 жылы төрт орындық модель ұсынылды. Фиш бұл уақытта Studebaker-дің болашағы шектеулі электр көлігінде емес, бензинмен жұмыс істейтін автомобильде екенін түсінді. Studebaker-дің мамандануы – қозғалтқыш жасау емес, кузов жасау және өнімді тарату салалары болды. Осы түсінік 1904 жылы Studebaker Garford автомобильін жасауға әкелді. Бірлескен келісім 1909-1910 жылдарға дейін жақсы жұмыс істеді, бірақ содан кейін Гарфорд шассиді өзінің автомобильдеріне бұруға тырысты. Арзан бағада сатуға болатын автомобиль іздеген Studebaker Детройт қаласындағы E M F компаниясымен келісім жасады. E M F автомобильдің барлық бөліктерін жасап, Studebaker вагон дилерлері арқылы сатуға жіберді. Дегенмен, Studebaker электр көліктерін жасауды жалғастырды, Fish 1909 жылы E M F компаниясын бақылауға алу процесін бастады, ал Studebaker 1910 жылы оны аяқтады. 1912 жылға қарай, болашақтың ауыр, жай электр емес, бензинмен жұмыс істейтін қозғалтқыштарда екендігі анық болды, сондықтан электр көліктерін шектеулі түрде өндіру тоқтатылды. Жаңадан қайта құрылған Studebaker корпорациясының ресми хабарламасында былай делінді:
"Саут-Бендте электр автомобильдерін өндіру тоқтатылды. Бұл тоғыз жыл бойы үлкен табыссыз жүргізілді, және ақырында бензинмен жұмыс істейтін автомобильдің артықшылығы анық болды."

The Studebaker Electric was an automobile produced by the Studebaker Brothers Manufacturing Company of South Bend, Indiana, a forerunner of the Studebaker Corporation. The battery powered cars were sold from 1902 to 1912. Studebaker entered into the automobile manufacturing field in 1898 when Frederick S. Fish, as chairman of the executive committee, persuaded the board to supply $4,000, or $4000.0 in 1902 is equivalent to about <calculated amount> in recent years today, for the development of an electric vehicle. However, lacking the board's full support, the project yielded one car. The company did, however, enter into the field of producing bodies for electric taxis through Albert Augustus Pope’s Electric Vehicle Company. Studebaker formally began production in earnest in 1902, and the company chose battery powered electric vehicles because they were clean, easily recharged, and worked well in urban centers without ever needing to visit a refueling depot (gas stations). Studebaker Electrics were available in a variety of body styles, many of which mimicked the bodies that the brand had long produced for its lucrative passenger carriage line. These included the Stanhope, Victoria, and Surrey. A four passenger model was introduced in 1904. Fish realized early on that Studebaker's future did not rest in the limited electric car, but in the gasoline powered automobile. Studebaker's field of expertise was in body building and product distribution, not engine building. This realization led to the creation of the Studebaker Garford automobile in 1904. The joint agreement worked well until 1909 1910, when Garford attempted to divert chassis to its own brand of automobile. Studebaker, looking for an affordable car to sell, entered into an agreement with the E M F Company of Detroit. E M F would build the entire car, which would then be distributed through Studebaker wagon dealers. Still, Studebaker continued to build electric vehicles until Fish decided to begin the process of seizing control of E M F in 1909, which Studebaker completed by 1910. By 1912, it became conventional wisdom that the future lay in gasoline powered engines rather than heavy, sluggish electrics, and the limited production of electric cars stopped. An official announcement from the newly re incorporated Studebaker Corporation stated:
The production of electric automobiles at South Bend has ended. . It has been conducted for nine years without much success, and ultimately the superiority of the gasoline car (is) apparent.