1927 жылғы нұсқасының қызықты деректері: түпнұсқа сценарийде Франческа Питерді таңдайды. Музыкасы – Чопин, Моцарт, Бетховен шығармалары. Кино туралы көбірек біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1927 жылы түсірілген сол аттас үнсіз фильм.
the 1927 silent film of the same name
Мейсонның сөзіне сүйенсек, түпнұсқа сценарийде Фрэнческа Петерді өзі сүйетін адам деп таңдайды. Мейсон мен оның әйелі Памела Келлино мұндай аяқталудың "бұрыс" және "керексіз жалықтыратын" екенін айтты. Фильмнің музыкасын Бенджамин Франкель жазды (Бен Франкель деген атпен көрсетілген), оған Шопен, Моцарт және Бетховеннің түпнұсқа фортепиано туындылары, сондай-ақ Григ пен Рахманиновтың екінші фортепиано концерттерінен үзінділер енгізілді. Айлин Джойс, оның аты титрлерде көрсетілмеген, саундтректе Тоддтың орнына пианист болды. Ол Тоддқа жаттығу үшін арнайы қысқа фильм түсіріп, тіпті оған жеке қол қимылдарын үйретті. Жақын план кадрларында көрінетін қолдар – осы Джойсқа тиесілі.
According to Mason, the original script concluded with Francesca choosing Peter as the one she loves. Mason and wife Pamela Kellino believed such an ending to be "wrong" and "rather dull." The film score was written by Benjamin Frankel (credited as Ben Frankel) with original piano works by Chopin, Mozart, and Beethoven, as well as parts of the Grieg and Rachmaninoff 2nd piano concertos. Eileen Joyce, whose name does not appear in the credits, was the pianist who substituted for Todd on the soundtrack. She also made a short film for Todd to practise to, and even coached Todd personally in her arm movements. It is Joyce's hands that are seen in all the close ups.
Кассалық касса
Салыстырмалы түрде 100 000 фунттан төмен бюджетпен түсірілген фильм, сол жылғы ең табысты британдық фильм болды. Kinematograph Weekly журналының мәліметінше, 1945 жылы Ұлыбританиядағы кассадағы "ең үлкен табысқа ие болғандар" – "Жетінші жамылғы", сондай-ақ "Жеті айдың Мадоннасы", "Арсеник және ескі кружево", "Сент-Луисте кездесейік" фильмдері болды. Оңтүстік Америкада 1947 жылдың мамыр айына дейін 363 000 доллар жинады. 1948 жылдың ақпанына қарай оның әлемдік кассалық түсімі 2 миллион фунт стерлингтен асты. 2004 жылы Британдық кино институты барлық уақыттардағы 100 ең табысты британдық фильмдердің тізімін жасады, бұл тізім түсімнен гөрі көрермендер санына негіделген. "Жетінші жамылғы" осы тізімде 10-шы орынды иеленді, оған шамамен 17,9 миллион адам қатысты.
Filmed on a relatively low budget of under £100,000, the film was the biggest British box office success of its year. According to Kinematograph Weekly the "biggest winners" at the box office in 1945 Britain were The Seventh Veil, with Madonna of the Seven Moons, Arsenic and Old Lace and Meet Me in St Louis among the runner ups. In South America it grossed $363,000 by May 1947. By February 1948, its box office receipts were over £2 million worldwide. In 2004, the British Film Institute compiled a list of the 100 biggest UK cinematic hits of all time based on audience figures, as opposed to gross takings. The Seventh Veil placed 10th in this list with an estimated attendance of 17.9 million people.
Сыни
Фильм 1946 жылы Канн кинофестиваліне ілікті. Ол сол жылы Сидни мен Мюриэл Бокс үшін «Үздік түпнұсқа сценарий» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. Паулин Каэл «Жетінші парданы» «Бетховен, Шопен, китч және Фрейдтің бай, алдын ала болжауға болатын қоспасы» деп сипаттап, «Бұл бәрінен де қызықты: мүмкін, бірнеше парданы сызып тастағанда, көптеген адамдардың ішінде мұндай садизм мен мазохизмге толы тәттілерді таңдайтын фантазер бар шығар, тіпті оған мәдени соусты да қосады» деді. Фильмге және оның қабылдануына көз жүгіргенде, Тодд былай деді: «Бұл фильмде барлығы болды – аздап «Пигмалион», аздап «Трилби», аздап «Золушка». Бұдан басқа, бұл тартымды психологиялық драма және қатыгез кейіпкері бар алғашқы фильмдердің бірі. Осы уақытқа дейін еркек актерлердің көпшілігі адал, мейірімді, ізгі, сұлу жігіттер болып келді, олармен әйел актерлер фильмнің соңында бірге болғанда өмірінің қалған бөлігінде қауіпсіз сезінуі керек еді. Бірақ біздің хитіміз басқаша. Ерлер мені құрбандық деп қарады, ал әйелдер Мейсонның күші мен қатыгездігіне ләззаттанды, әйелдер әлемнің жаратылуынан бері осыған ләззаттанды, оны мойындамаса да».
The film was entered into the 1946 Cannes Film Festival. It won an Academy Award for Best Original Screenplay (for Sydney and Muriel Box) that same year. Pauline Kael called The Seventh Veil "a rich, portentous mixture of Beethoven, Chopin, kitsch, and Freud," adding that "[a]ll this nonsense is highly entertaining: maybe, with a few veils stripped away, most of us have a fantasist inside who gobbles up this sadomasochistic sundae, with its culture sauce." Looking back at the movie and its reception, Todd said, "It was the film that had everything — a bit of Pygmalion, a bit of Trilby, a bit of Cinderella. Apart from all that it's an intriguing psychological drama and was one of the first films to have a hero who was cruel. Most male stars up to then had been honest, kind, upstanding, good looking men that the female star was supposed to feel safe and secure with for the rest of her life when they finally got together at the end of the film. Not so with our smash hit. The men saw me as a victim and the women thrilled to Mason's power and cruelty, as women have thrilled to this since the world began, however much they deny it "
Бейімделулер
1946 жылы 5 қазанда This Is Hollywood "Жетінші парда" фильмін көрсетті. Рей Милланд пен Энн Тодд осы бейімделуде басты рөлдерді ойнады. "Жетінші парда" 1947 жылы 15 қыркүйекте Люкс радио театры арқылы да көрсетілді, онда Джозеф Коттен мен Айда Лупино қатысты; ал 1948 жылы 13 желтоқсанда Ингрид Бергман мен Роберт Монтгомери ойнады. 1952 жылы 3 ақпанда Филип Моррис Плейхаус тағы бір нұсқасын эфирге шығарды. 30 минуттық бейімделуде Дэвид Нивен мен Оклахома университетінің студенті Эдрита Покорни рөлдерді сомдады. 1951 жылы Энн Тодд, Лео Генн (Мейсон рөлінде) және Герберт Лом Лондонда осы аттас сахналық қойылымда өнер көрсетті.
On 5 October 1946, This Is Hollywood presented The Seventh Veil. Ray Milland and Ann Todd starred in the adaptation. The Seventh Veil was also presented by the Lux Radio Theatre on 15 September 1947, starring Joseph Cotten and Ida Lupino; and then on 13 December 1948, now starring Ingrid Bergman and Robert Montgomery. Another version was broadcast by Philip Morris Playhouse on 3 February 1952. The 30 minute adaptation starred David Niven and University of Oklahoma student Edrita Pokorny. In 1951, Ann Todd, Leo Genn (playing the Mason role), and Herbert Lom appeared in a stage adaptation of the same title in London.