Лена Май Йегер: Британдық парламентарий өмірі мен қызметі
Lena Jeger, Baroness Jeger
Лена Май Джегер – британский лейбористский депутат, представлявшая округ Холборн и Сент-Панкрас Юг (1953-1959, 1964-1979). Биография, карьера в парламенте.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық лейборист депутаты Лена Мей Йегер, баронесса Йегер (туған күні Чиверс; 19 қараша 1915 – 26 ақпан 2007) – екі рет британдық лейборист депутаты болған. Ол күйеуінен кейін Холборн және Сент-Панкрас-Оңтүстік округінен парламент депутаты болып сайланды және 1953 жылдан 1959 жылға дейін осы мандатты атқарды. 1964 жылы ол орынды қайта жеңіп алып, 1979 жылға дейін сақтап тұрды, содан кейін өмір бойына пэр ретінде тағайындалды.
British Labour MP
Lena May Jeger, Baroness Jeger (née Chivers; 19 November 1915 – 26 February 2007) was a British Labour MP during two periods. She followed her husband as Member of Parliament for Holborn and St Pancras South, holding the seat from 1953 to 1959. She retook the seat in 1964, retaining it until 1979, when she became a life peer.
Ерте өмір
Ол Глостерширдегі Йоркли қаласында Лена Мей Чиверс болып дүниеге келді. Әкесі пошташы болған. Ол Солтүстік Лондондағы Саутгейт округінің мектебінде білім алды және Лондон университетінің Біркбек колледжінде ағылшын және француз тілдерін оқыды. Ол Ұлттық студенттер одағының вице-президенті болды. 1936 жылы мемлекеттік қызметке қабылданып, бастапқыда Ұлыбритания Кеден және акциз қызметінде жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Ақпарат министрлігінде және Сыртқы істер министрлігінде қызмет етті. Орыс тілін еркін меңгерген ол Кеңес Одағында британ үкіметі жариялаған "Британдық одақтас" газетін басқарды. Ол сондай-ақ Мәскеудегі Британдық елшілігінде жұмыс істеді. 1948 жылы ол 1945 жылғы Ұлыбритания парламент сайлауында Сент-Панкрас Оңтүстік-Шығыс округінен депутат болған, жалпы тәжірибелі дәрігер доктор Санто Жегерге тұрмысқа шықты. Ол 1949 жылы мемлекеттік қызметтен кетіп, 1951 жылдан 1955 жылға дейін The Manchester Guardian газетінде жұмыс істеді.
She was born Lena May Chivers in Yorkley, Gloucestershire. Her father was a postman. She was educated at Southgate County School in north London, and read English and French at Birkbeck College, University of London. She was vice president of the National Union of Students. She joined the civil service in 1936, initially in HM Customs & Excise. During the Second World War she worked at the Ministry of Information and the Foreign Office. A fluent Russian speaker, she edited the British Ally, a newspaper published by the British government in the Soviet Union. She also worked at the British Embassy in Moscow. In 1948, she married Dr Santo Jeger, a general practitioner by profession, who had been Member of Parliament for St Pancras South East since the 1945 UK general election. She left the civil service in 1949, and worked for The Manchester Guardian from 1951 to 1955.
Саяси мансап
Ягер Сент-Панкрас кенті кеңесіне (1945–1959) және Лондон округі кеңесіне (1952–1955) сайланды, онда ол Холборн мен Сент-Панкрас Оңтүстігін өкілдік етті. Оның күйеуі 1953 жылы қайтыс болды және ол Холборн мен Сент-Панкрас Оңтүстігіндегі кезектен тыс сайлауда Лейборист партиясының үміткері болып таңдалды. Ол өзінің туған күніне сәйкес келетін кезектен тыс сайлауда 1976 дауыспен жеңіске жетіп, Лейборист партиясының көпшілігін сәл арттырды. 1955 жылғы жалпы сайлауда ол 931 дауыспен орнын сақтап қалды, бірақ 1959 жылғы жалпы сайлауда 656 дауыспен Консервативтерге жеңіліп, Джеффри Джонсон Смитке ұтылды. «The Guardian» газетінде жұмыс істегеннен кейін ол 1964 жылғы жалпы сайлауда орнын қайта иеленді. 1974 жылы округ Камден, Холборн және Сент-Панкрас Оңтүстігі деп аталды, ол 1979 жылғы жалпы сайлауға дейін оны сақтап қалды. Консервативтердің сайлаудағы жеңісіне қарамастан, Лейборист партиясының өкілі Фрэнк Добсон оның орнын сақтап қалды. Ягер 1968 жылдан 1980 жылға дейін Лейборист партиясының Ұлттық атқару комитетінде қызмет етті және 1979 жылы төраға болды. Парламенттен зейнеткерлікке шыққаннан кейін, 1979 жылдың 11 шілдесінде ол Ұлы Лондондағы Сент-Панкрас бароннасы Ягер ретінде өмірлік мәртебеге ие болды. Лордтар палатасында ол денсаулық сақтау, содан кейін әлеуметтік қамсыздандыру мәселелері бойынша оппозицияның өкілі болды. Ол 1979–1980 жылдары партия төрағасы болды және 1980 жылдың қыркүйегінде Блэкпулде өткен Лейборист партиясының конференциясын төрағалыққа алған алғашқы теңдес болды. Ол 1964 жылдан 2003 жылға дейін «The Guardian» газетіне, әсіресе некрологтарға, мақалалар жазып отырды. Фрэнк Добсон оның мансабы туралы: «Ол қазір танымал болған мәселелерді қозғады, бірақ оларды қолдаған кезде олар өте даулы болды» деді. Ягер депутаттар «халық пікірін басшылыққа алып, оған әрдайым ілесуі керек» деп сенді.
Jeger was elected to the St. Pancras Borough Council (1945–59) and the London County Council (1952–55), on which she represented Holborn and St Pancras South. Her husband died in 1953 and she was selected as Labour's candidate in the resultant by election in Holborn and St Pancras South. She won the by election, held on her birthday, by 1,976 votes, slightly increasing the Labour majority. She just retained her seat at the 1955 general election by 931 votes, but lost the seat to the Conservatives in the 1959 general election by 656 votes, losing to Geoffrey Johnson Smith. After a period working for The Guardian, she regained her seat in the 1964 general election. The seat was renamed Camden, Holborn and St Pancras South in 1974, and she retained it until the 1979 general election. Despite the Conservative election victory, her seat was retained by Labour's Frank Dobson. Jeger served on the Labour Party's National Executive Committee from 1968 until 1980, becoming chair in 1979. Following her retirement from the House of Commons she was created a life peer as Baroness Jeger, of St Pancras in Greater London, on 11 July 1979. In the House of Lords, she served as opposition spokesman on health, and then on social security. She was chairman of the party in 1979 to 1980, and was the first peer to take the chair at the Labour party conference, at Blackpool in September 1980. She continued to write occasional pieces for The Guardian from 1964 to 2003, particularly obituaries. Frank Dobson said of her career, "She pursued causes which may have become fashionable now, but were highly controversial when she espoused them." Jeger believed that MPs should "give a lead to public opinion and not always follow it."