Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бенджамин Дизраэлидің 1844 жылғы саяси романы.
1844 political novel by Benjamin Disraeli
«Конингсби, немесе Жаңа буын» – Бенджамин Дизраэлидің 1844 жылы жарық көрген ағылшын саяси романы.
Coningsby, or The New Generation is an English political novel by Benjamin Disraeli, published in 1844.
Өмірбаян
Конингсби (1844 жылғы бірінші басылым) – Дизраэлидің 1830-шы жылдардағы «күміс шанышқы» романдарынан сатыған және оның ең танымал туындылары болып табылатын романдар трилогиясының біріншісі (Сибил және Танкредпен бірге). Кітап 1832 жылғы Реформа заңы қабылданғаннан кейін Англиядағы 1830-шы жылдардағы нақты саяси оқиғалар фонында өрбуде. Осы оқиғаларды суреттеу арқылы Дизраэли өз нанымдарын, Роберт Пилге қарсылығын, британдық вигтер партиясы мен утилитаризм идеалдарына наразылығын, сондай-ақ жаңадан индустрияланған қоғамда әлеуметтік әділеттің қажеттігін білдіреді. Ол Ригби (Джон Уилсон Крокердің прототипі) кейіпкерінде өзіне қызмет ететін саясаткерді, ал Тапер мен Тадпол кейіпкерлерінде партия ішіндегі қаскөйлерді бейнелейді. «Конингсбиде» Дизраэли Томас Карлайлдың «Батырлар және батырлыққа табыну» (1841) еңбегінің күшті ықпалымен қалыптасқан «күндегі қабылданған [виг] ортодоксалдығына» қарсы тұру үшін тарихты «торилік тұрғысынан» түсіндіреді. Оның пікірінше, вигтер өз мүдделерін қорғау үшін үш маңызды институтты – монархияны, шіркеуді және «халықты» әлсіретіп жіберген. Дизраэли Питтің қайтысынан кейін тори партиясын сынап, 15 жыл премьер-министр болған Лорд Ливерпулді «арх-орташалық» деп сипаттайды, олар «нағыз торизмнен» бас тартып, «саяси адалсыздыққа» ұшырады деп санайды. Бұл «Конингсбидің» аттас кейіпкерінің вигтерге қарсы болса да, консервативті парламенттік үміткерліктен бас тартуында көрінеді. Сонымен қатар, Конингсби және оның жас әріптестері Дизраэли сол кезде байланысты болған «Жас Англия» идеологиясын жариялайды, оны альтернативті шешім ретінде қарастырады.
Coningsby (1844 First Edition) was the first of a trilogy of novels (together with Sybil and Tancred) which marked a departure from Disraeli's silver fork novels of the 1830s and which are his most famous. The book is set against a background of the real political events of the 1830s in England that followed the enactment of the Reform Bill of 1832. In describing these events Disraeli sets out his own beliefs including his opposition to Robert Peel, his dislikes of both the British Whig Party and the ideals of Utilitarianism, and the need for social justice in a newly industrialized society. He portrays the self serving politician in the character of Rigby (based on John Wilson Croker) and the malicious party insiders in the characters of Taper and Tadpole. In Coningsby Disraeli articulates a "Tory interpretation" of history to combat the "accepted [Whig] orthodoxy of the day" which was highly influenced by Thomas Carlyle's Heroes and Hero Worship (1841). In this interpretation the Whigs have emasculated three great institutions (the monarchy, the church and "the people") so as to rule in their own interest. Disraeli is very critical of the Tory party after the death of Pitt (describing the Tory Prime Minister of 15 years Lord Liverpool as the "arch mediocrity") believing that it had abandoned "true Toryism" to become "Political Infidelity". This manifests itself in Coningsbys eponymous hero refusing the opportunity to stand as a Conservative parliamentary candidate even though he is opposed to the Whigs. As an alternative or a remedy, Coningsby and his young contemporaries articulate the "Young England" creed which Disraeli was associated with at the time.
Қорытынды
Роман бай маркиз Лорд Монмуттың жетім немересі Генри Коннингсбидің өмірі мен мансабын баяндайды. Лорд Монмут бастапқыда Коннингсбидің ата-анасының некесін мақұлдамаған, бірақ олардың қайтысынан кейін ол баласын Итон колледжіне білім алуға жібереді. Итон колледжінде Коннингсби Лорд Монмуттың жаулы қарым-қатынаста болған бай мақта өндірушінің ұлы Освальд Миллбанкпен танысып, дос болады. Екі ақсақал қоғамдағы ескі және жаңа байлықты бейнелейді. Коннингсби өскен сайын өзінің либералды саяси көзқарастарын қалыптастыра бастайды және Освальдтың қарындасы Эдитке ғашық болады. Лорд Монмут осы жағдайды білгенде қатты ашуланып, немересін мұрадан айырады. Ол қайтыс болғаннан кейін Коннингсби мүлдем қаражатсыз қалады және өмір сүру үшін жұмыс істеуге мәжбүр болады. Ол заңды оқып, адвокат болуды шешеді. Оның мінез-құлқының осы тұрғысы Эдиттің әкесіне (бұрын ол да жаушыл болған) әсер етеді, соңында олардың некелеріне келіседі. Романның соңында Коннингсби жаңа қайнағасының сайлау округінен парламент депутаты болып сайланады және оның байлығы қайта қалпына келеді. Дизраэлидің өмірбаянын жазған Роберт Блейк Сидония кейіпкерінің Лионель де Ротшильд пен Дизраэлидің өзінің аралас бейнесі екенін айтады. Коннингсби кейіпкері Джордж Смайттың прототипі. Осы тақырыптар мен кейіпкерлер Дизраэлидің кейінгі "Сибиль" және "Танкред" романдарының ішінде де кездеседі.
The novel follows the life and career of Henry Coningsby, the orphan grandson of a wealthy marquess, Lord Monmouth. Lord Monmouth initially disapproved of Coningsby's parents' marriage, but on their death he relents and sends the boy to be educated at Eton College. At Eton Coningsby meets and befriends Oswald Millbank, the son of a rich cotton manufacturer who is a bitter enemy of Lord Monmouth. The two older men represent old and new wealth in society. As Coningsby grows up he begins to develop his own liberal political views, and falls in love with Oswald's sister Edith. When Lord Monmouth discovers these developments he is furious and secretly disinherits his grandson. On his death, Coningsby is left penniless, and is forced to work for his living. He decides to study law and become a barrister. This proof of his character impresses Edith's father (who had previously also been hostile) and he consents to their marriage at last. By the end of the novel Coningsby is elected to Parliament for his new father in law's constituency and his fortune is restored. According to Disraeli's biographer, Robert Blake, the character of Sidonia is a cross between Lionel de Rothschild and Disraeli himself. The character of Coningsby is based on George Smythe. The themes, and some of the characters, reappear in Disraeli's later novels Sybil and Tancred.
Егжей-тегжейлі
Гарри Коннингсбидің ата-анасы қайтыс болғаннан кейін оның әкесі (Лорд Монмут) оны тәрбиеледі. Коннингсби әкесімен алғаш рет 9 жасында кездесіп, ол көбінесе мемлекеттік істермен елден тыс болып тұратындықтан, қатты әсерленіп, жылаған. Коннингсби әкесінің саяси айналымында өсті, оның ішінде сыншыл және өзіне сенімді (бірақ көбінесе қате болатын) Ригби мырза, сондай-ақ екі саяси жеңілтек, Тадпол мен Тапер де болды. Коннингсби Итонға оқуға түсті, онда рафтинг кезінде бай өндірушінің ұлы (Освальд Миллбанк) өмірін сақтап қалды. Этоннан кейін бір күні Коннингсби қонақүйге тоқтап, дауылдан паналады, онда ол жастардың жаңаруы және «Тоқырау дәуірінің» аяқталуы туралы сөйлейтін әсем саяхатшыға қызығушылық танытты. Коннингсби қазір жоғары сыныптық топтарда жақсы қабылданып, оған көшбасшы ретінде қараған, бір ойлы жас жігіттермен достық қарым-қатынас жасайды. Манчестерге сапарлаған Коннингсби Миллбанкті, ол шетелде болғандықтан, көруге шешім қабылдады, сондықтан оны Миллбанк әкесі және оның ұялшақ, бірақ әдемі 16 жасар қарындасы Эдит күтіп алады. Лорд Монмут Англияға оралғаннан кейін Коннингсбиді алғаш рет отбасылық резиденцияға шақырады, онда Флораның «Сахнадағы дебюті» қойылымы бар үлкен қабылдау өтеді. Флора жақсы өнер көрсетеді, бірақ көз жасына бенеді, ал Коннингсби ғана сахна артына барып оған көңіл жасайды. Қонақтар Коннингсби қонақ үйде кездескен Сидонияның (күшті еврей ұлтшылы) келгеніне де таңғалады, ол сондай-ақ әкесінің әйелі, мадам Колоннаның Коннингсбиге әйел ретінде қараған принцесса Лукрецияға да әсер етеді. Біраз уақыттан кейін Лорд Монмуттың көршілес иелігінің иесі мұрагерсіз қайтыс болады, бірақ Лорд Монмуттың оның жерін (Хеллингсли) сатып алу әрекеті Миллбанк ағасы тарапынан тоқтатылады. Олардың бәсекелестігі Монмуттың жергілікті парламенттік орынға (Ригби) кандидат-торилерінің Либералды кандидат Миллбанк ағасынан жеңілуімен күшейеді. Ашуға мініп, Монмут елден кетуге шешім қабылдап, Лукрецияға үйленетінін жариялайды. Осы уақыт аралығында Флора көңілсіздене бастайды және жиі ән айта алмайды. Университеттегі бірінші курсын бітіргеннен кейін Коннингсби әкесімен кездесу үшін Парижге барады. Оған әкесінің сақтаған банкирдің сейфіндегі ескі заттары көрсетіледі, соның ішінде Коннингсбидің анасының суреті де бар, оны ол Миллбанк үйінде де көрген еді. Бір көркемсурет галереясын аралағанда ол әдемі жас әйелге кездеседі, ол Эдит Миллбанк болып шығады, және олар келесі күні кешке лорд Монмуттың өткізген үлкен балында қайта танысады. Біраз уақыттан кейін Коннингсби Сидонияның Эдитке үйленетінін естіп, Парижді дереу тастап кетеді. Бір жылдан кейін Коннингсби Эдиттің тәтесімен кездеседі және Эдит пен Сидонияның неке туралы қауесетінің жалған екенін біледі. Эдит қазір Хеллингслиде тұрады, сондықтан Коннингсби әкесінің иелігіне оралып, Эдитке барады, және олар бір-біріне махаббатын білдіреді. Алайда келесі күні Эдиттің әкесі Коннингсбиге оны қайтадан көруге тыйым салады, өйткені олардың отбасылары байланыста бола алмайды. Әңгіме барысында портреттің құпиясы ашылады, өйткені Миллбанк Коннингсбидің анасына ғашық болған, бірақ Коннингсбидің әкесі оны одан тартып алған. Бір жылдан кейін Коннингсби мен Эдит бір-біріне қарайды және бірнеше сөз айтады. Эдит әлеуетті күйеуі, Лорд Боманоардың қолында, ал Коннингсби леди Терезаға үйленуге дайын деп есептеледі. Коннингсбиді Лорд Монмут шақырады, ол қазір Лукрециядан алыстаған, өйткені ол оның Сидонияға деген сезімі бар екенін біледі. Монмут сайлаудың жақын екенін білдіреді және Коннингсбиді консерваторлардың кандидаты етіп көргісі келеді, бірақ Коннингсби бұдан бас тартады, өйткені ол консерваторларды қолдамайды, өйткені олардың не сақтағысы келетінін білмейді және ол статус-квоға қарсы. Содан кейін Монмут Ригбиді шақырады, оны Лукреция тоқтатады. Олар Коннингсбидің Эдитке деген махаббаты туралы Лорд Монмутқа айтып, оның беделін түсіруді жоспарлайды. Бұл жоспар Монмуттың Лукрецияға үйінен кетуді бұйыруымен кері әсер етеді, бірақ ол Ригбиді саяхатқа шыққан кезде қалдырады. Әр түрлі кездесулер арқылы Коннингсби Эдит Лорд Боманоармен және леди Терезамен үйленбейтінін біледі, оның Эдиттің Коннингсбидің досымен үйленетіні туралы хабары келеді. Эдит пен Коннингсби қайтадан қосылуға шешім қабылдайды. Лукрецияның үйінен қуылғанын естіген Коннингсби оны көруден бас тартқан әкесіне барады, бұл шешіміне кейін өкініп, түзетуді шешеді. Біраз уақыттан кейін Коннингсбидің мектептегі достарының бірі өткізген Рождестволық кеште лорд Монмуттың қайтыс болғаны туралы хабар келеді. Монмут өсиетнамасын жиі өзгертіп отыратын, соңғы нұсқасында Коннингсбиге өте аз мүлік қалдырылған, оның байлығының көп бөлігі Флораға берілген, ол әкесінің қызы болып шығады. Денсаулығы нашарлаған Флора оның мейірімділігі үшін Коннингсбиге барлығын беруді ұсынады, бірақ ол бас тартады. Ешқандай табысы мен байлығы жоқ Коннингсби заңгерлік мамандықты таңдап, ақырында Лорд Канцлер болуды көздейді. Оның Эдитке ұсынар ештеңесі жоқ екенін түсініп, онымен бірге болу үмітінен бас тартады. Осы уақыт аралығында оның әкесі Монмуттың өсиетнамасынан Эдитке деген махаббаты үшін шығарылғанын біліп, алдағы сайлауда Коннингсбидің пайдасына кандидаттықтан бас тартады, ол өзінің кандидат екенін білмей, Ригбиді жеңіске жетеді. Коннингсби жеңіспен округіне оралады, ал Миллбанк ағасы оның Эдитке үйленуіне рұқсат береді. Флора қайтыс болып, байлығын Коннингсбиге қалдырады. Роман Коннингсбидің парламенттік мансабындағы принциптері мен сенімдеріне адал болатыны туралы бірқатар сұрақтармен аяқталады.
Harry Coningsby was the charge of his grandfather (Lord Monmouth) after his parents died. Coningsby first met his grandfather, who was often out of the country on government business, when he was aged about 9 and was so overwhelmed, he could only cry. Coningsby was brought up in his grandfather's political entourage including the critical and self righteous (but often wrong) Mr Rigby and the two political hacks, Tadpole and Taper. Coningsby went to Eton where, in a rafting incident, he saved the life of a son of a wealthy manufacturer (Oswald Millbank). Out walking one day shortly after leaving Eton, Coningsby takes refuge from a storm in an inn where he is captivated by a flamboyant traveller talking about young people needing to drive things forward and of the end of the “Age of Ruins”. Coningsby is now well integrated into upper class sets where he befriends a number of like minded young gentlemen who look up to him as their leader. On a trip to Manchester, Coningsby decides to visit Millbank who is abroad and so he is entertained by Millbank's father and his shy but beautiful 16 year old sister, Edith. With Lord Monmouth's return to England, Coningsby is invited to the family seat for the first time for a massive reception including a play which features the stage debut of Flora “La Petite” the daughter of a great deceased actress and whom Lord Monmouth has taken under his wing. Flora does well but breaks down in tears and Coningsby alone goes backstage to sympathise. Guests are also dazzled by the arrival of the man Coningsby met in the inn, Sidonia (an ardent Jewish nationalist), who also impresses Princess Lucretia, who was being lined up by her step mother, Madame Colonna, as a potential wife for Coningsby. Shortly afterwards, the owner of Lord Monmouth's adjoining estate dies with no heirs but Lord Monmouth's bid to buy his land (Hellingsley) is thwarted by Millbank senior. Their rivalry is accentuated when Monmouth's Tory candidate for the local parliamentary seat (Rigby) is defeated by the Liberal candidate, Millbank snr. In disgust Monmouth resolves to leave the country but announces his surprise marriage to Lucretia. Meanwhile, Flora is becoming more withdrawn and is unable to sing so frequently. After his first year at university, Coningsby goes to Paris to meet his grandfather. He is shown some of his father's old possessions in a banker's safe including a portrait of a woman, presumably Coningsby's mother, which he had also seen at Milbank's home. Whilst visiting an art gallery he observes a beautiful young woman who turns out to be Edith Millbank and they are reacquainted at a grand ball Lord Monmouth holds the following evening. Shortly afterwards Coningsby hears that Sidonia is to marry Edith and abruptly leaves Paris. A year later, Coningsby encounters Edith's aunt and learns that the rumour about Edith and Sidonia's marriage was false. Edith is now staying at Hellingsley so Coningsby returns to his grandfather's estate, visits Edith and they both declare their love to each other. However the next day, Edith's father bans Coningsby from seeing her again since their families cannot be linked. During the conversation the mystery of the portrait is resolved as it emerges that Millbank was in love with Coningsby's mother but Coningsby's father poached her from him. A year later Coningsby and Edith exchange glances and a few words at a ball. Edith is on the arm of a potential suitor, Lord Beaumanoir, and Coningsby is thought to be about to wed Lady Theresa. Coningsby is summoned by Lord Monmouth, who is now estranged from Lucretia, in part because he is now aware of her affection for Sidonia. Monmouth has intelligence that an election is imminent and wants Coningsby to be the Tory candidate, but Coningsby refuses because he cannot support the Conservatives since he does not know what they want to conserve and anyway is an opponent of the status quo. Monmouth then summons Rigby, whom Lucretia intercepts. They hatch a plot to discredit Coningsby in the eyes of Lord Monmouth by telling him about his love for Edith. The plan backfires with Monmouth ordering Lucretia to leave his house, although he does leave Rigby in charge whilst he goes travelling. Through various meetings, Coningsby learns that Edith is not engaged to Lord Beaumanoir and she learns he is not engaged to Lady Theresa, when her wedding to a friend of Coningsby is announced. Edith and Coningsby resolve to get back together. On hearing about Lucretia's eviction, Coningsby goes to visit his grandfather who refuses to see him, a decision he later regrets and resolves to amend. At a Christmas party shortly afterwards hosted by one of Coningsby's school friends, news arrives that Lord Monmouth has died. Monmouth had a habit of changing his will and the latest version bequeaths next to nothing to Coningsby, the bulk of his wealth being left to Flora who turns out to be his daughter. Flora, her health failing, offers to give it all to Coningsby on account of his kindness to her but he refuses. With no income or wealth, Coningsby takes up law studies with the aim of eventually becoming Lord Chancellor. He realises that he now has nothing to offer Edith and abandons hope of being with her. Meanwhile, her father finds out that he was cut from Monmouth's will on account of his love for Edith and so at the forthcoming election he stands down as a candidate in favour of Coningsby who, without being aware of his candidacy, handsomely defeats Rigby at the ensuing election. Coningsby returns triumphantly to his constituency and Millbank snr. grants permission for him to marry Edith. Flora dies, leaving her wealth to Coningsby. The novel ends with a series of questions asking whether or not Coningsby will be true to his principles and beliefs in his Parliamentary career.
Қабылдау
Алғашқы басылымның 3000 данасы сатылып, авторға шамамен 1000 фунт стерлинг табыс әкелді.
3,000 copies of the first edition were sold, earning its author around £1,000.