«To Serve Them All My Days» – Р.Ф. Делдерфилдтің 1972 жылғы романы. Бірінші дүниежүзілік соғыс, офицерлік лауазым, бейімделулер туралы. Кітап, телесериал, радиоспектакль.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Р. Ф. Дельдерфилдтің романы
Novel by R. F. Delderfield
1980 жылғы теледидарға бейімделуі үшін, "Оларға өмір бойы қызмет ету" (Телесериал) бетіне қараңыз. "Оларға өмір бойы қызмет ету" – британдық автор Р. Ф. Дельдерфилдтің романы. Алғаш рет 1972 жылы жарық көрген бұл кітап 1980 жылы теледидарға бейімделді. Ол екі рет Шон МакКеннамен бейімделді: алғаш 1992 жылы Нортгемптон Корольдік театрында (Royal & Derngate) сахналық қойылым ретінде, содан кейін 2006 жылдың қаңтарында бірінші рет эфирге шыққан BBC Radio 4 радиосы үшін 45 минуттан тұратын бес бөлімді пьесалар сериясы ретінде.
For the 1980 television adaptation, see To Serve Them All My Days (TV series). To Serve Them All My Days is a novel by British author R. F. Delderfield. First published in 1972, the book was adapted for television in 1980. It has been adapted twice by Shaun McKenna, first as a stage play at the Royal Theatre Northampton (Royal & Derngate) in 1992 and again as a five part series of 45 minute plays for BBC Radio 4, first broadcast in January 2006.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Оңтүстік Уэльстегі көмір шаруасының ұлы Дэвид Паулетт Джонс, Оңтүстік Уэльс шекарашылары қатарынан өсіп, Бірінші дүниежүзілік соғыста үш жыл алдыңғы қатарда қызмет еткеннен кейін екінші лейтенант болып тағайындалды. 1918 жылы жарақат алып, соғыс салдарынан шаршағаннан кейін, ол Солтүстік Девондағы ойдан шығарылған жеке мектепте, Бамфилд мектебінде тарих сабақтарын оқытуға жұмысқа алынды. Мектеп директоры Алги Херристің, оны болашақ мұрагер деп есептеуімен, Дэвид оқыту ісінде өзінің шақыруын табады. Ол көптеген әріптестерінің құрметін жеңіп алады және ағылшыз тілі сабақтарын жүргізетін Иан Хоуартпен және ерекше тұлғалы, талантты бірнеше оқушылармен жақын достық қарым-қатынас орнатады. Ол амбициялы ғылым сабақтарын жүргізуші Картермен, сондай-ақ мектептің офицерлік дайындық корпусының (ОДК) командирімен келіспеушілікке түседі, оның әскери қызметі ұятты түрде қысқа болған, денсаулық себептерімен тоқтатылған. Соғыс аяқталғаннан кейін екі адам мектепке соғыс ескерткіші орнату қажет пе, жоқ па деген мәселеде келіспейді; Дэвид дауды ұтырады, бірақ мектеп басшыларының бірі, бригадир Купердің құрметін жеңіп алады. 1919 жылы Дэвид жас медбике Бет Марвудқа үйленеді; көп ұзамай олардың Джоан мен Грейс есімді егіз қыздары дүниеге келеді. Бес жылдан кейін Бет пен Джоан жол апатынан қаза табады; Грейс ауыр жарақат алады және үйге оралғанға дейін ұзақ айлар бойы емделуді қажет етеді. Бір оқушысының ынталандыруымен, қайғыға толы Дэвид Бетсіз өмірді ойлайды және Грейс үшін өмірін жалғастырады. Дэвид Уэльстегі жағдайға, әсіресе кеншілердің өміріне алаңдайды және 1926 жылғы жалпы ереуілдің саяси әсерін сезінеді. Ол Беттің қайтысынан кейін тоқтатқан Анжу Маргареты туралы ғылыми монографиясын жазуға қайта оралады. Кітапты зерттеу үшін Лондонда болғанда ол бұрын Бамфилдте қысқа уақыт жұмыс істеген мұғалім Джулия Дарбиширмен қайта кездеседі және онымен романтикалық қарым-қатынас орнатады. 1927 жылы Херрис зейнетке шығады; Дэвид пен Картер директорлық лауазымға үміттенеді, бірақ басшылар екеуінің арасынан шешім қабылдай алмай, Оңтүстік Африкадан келген Алкокты тағайындайды. Оның мектепті басқарудағы авторитарлық стилі оны қызметкерлер мен оқушылар арасында ұнатпайды. Дэвид пен Картер ортақ жауға қарсы тұрып, дауларын шешеді, бірақ Картер өз мектебін ашу үшін отставкаға кетеді, сондай-ақ басқа бірнеше мұғалімдер де отставкаға кетеді. 1931 жылы Алкок Басқару кеңесіне Дэвидті, оны оппозицияның жетекшісі деп есептейтін, қызметтен босату туралы өтініш береді. Алкокқа Басқару кеңесінің есебі Дэвидті қолдайтыны айтылғаннан кейін, ол отставкаға кету туралы өтінішін жазып жатқанда жүрек талмасынан қайтыс болады. Дэвид оның орнына тағайындалады және мектепті дамытуға көмектеседі. Дэвид пен Джулияның қарым-қатынасы оның басшысымен бірге АҚШ-қа сапар шегіп, үйленген кезде аяқталады. Дэвид Кристин Форстермен романтикалық қарым-қатынас орнатады. Ол Лейборист саясаткері болуға бейімделген, бірақ ерлер басымдығы бар осы салаға енуге тырысады. Кейін олар үйленеді. Бамфилдтегі өмірге бейімделуде бастапқы қиындықтар туғаннан кейін Кристин мектепте оқытушылық лауазымға орналасады және олардың ұлы дүниеге келеді. Джулия Дарбиширдің АҚШ-қа көшіп келгеннен кейін туған ұлы Бамфилдте оқушы болады. Кітаптың соңында Джулия, емделіп жүрген кезінде Дэвидке жазған хатында, ол қайтыс болуына аз уақыт қалғанда, баланың нағыз әкесінің оның өзі екенін айтады. Кітаптың соңында Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Дэвид бұрынғы оқушыларының көптегені тағы бір соғыста қаза табады деген ойға толы.
David Powlett Jones, a coal miner's son from South Wales, has risen from the ranks of the South Wales Borderers and been commissioned as a Second Lieutenant in World War I after serving three years in the front line trenches. In 1918, after being injured and shell shocked, he is employed to teach history at Bamfylde School, a fictional public school in North Devon. Under the tutelage of Headmaster Algy Herries, who views him as a possible successor, David discovers a vocation in teaching. He swiftly earns the respect of many of his colleagues and forms a close friendship with the curmudgeonly English master, Ian Howarth, and with several students of unique personality and talents. He clashes with Carter, an ambitious science master and Commanding Officer of the school's Officer Training Corps (OTC), whose actual military service was embarrassingly brief, cut short for medical reasons. Following the Armistice, the two men disagree on whether or not the school should erect a war memorial; David loses the argument but wins the respect of Brigadier Cooper, one of the school governors. In 1919 David marries a young nurse, Beth Marwood; shortly afterwards, they have twin daughters, Joan and Grace. Five years later, Beth and Joan are killed in a road accident; Grace is badly injured and requires many months of rehabilitation before returning home. After encouragement from one of his pupils, a distraught David contemplates life without Beth, and he carries on for the sake of Grace. David remains concerned about life in Wales, particularly among the miners, and is politically affected by the General Strike of 1926. He returns to writing a scholarly biography of Margaret of Anjou, which he had put to one side after Beth's death. Whilst researching the book in London, he once again meets Julia Darbyshire, a teacher who had worked briefly at Bamfylde, and strikes up a romance with her. In 1927 Herries retires; David and Carter apply for the headship, but the governors, unable to decide between them, appoint a South African named Alcock. His authoritarian management of the school makes him highly unpopular among the staff and the boys. David and Carter, faced with a common enemy, settle their differences, but Carter resigns to take over a school of his own, and several other masters also resign. In 1931 Alcock petitions the Board of Governors to dismiss David, whom he regards as the ringleader of the opposition. After being told that the Board's report will back David, Alcock dies of a heart attack while writing out his resignation. David is appointed as his successor and moves the school forward. David's relationship with Julia ends when she travels to the USA with her boss, whom she marries. David becomes romantically involved with Christine Forster. She is determined to build a career as a Labour politician but is unable to break into this male dominated world. They later marry. After initial difficulty adjusting to life at Bamfylde, Christine accepts a teaching position at the school and they have a son. Julia Darbyshire's son, born soon after she moved to the USA, becomes a pupil at Bamfylde. At the end of the book Julia informs David in a letter, shortly before her death from breast cancer, that he is the boy's real father. As the book ends, World War II has begun, and David is facing the prospect of losing many of his former pupils in another war.
Талдау
"Барлық күндерімде оларға қызмет ету" романы Ұлы соғыстан кейінгі Ұлыбритания тарихын көрсетеді, Дэвидтің өмірін соғыстар аралық кезеңнің қиындықтары, қайшылықтары және әлеуметтік мәселелерімен байланыстырады. Дэвидтің өмірі Ұлы соғыстың салдарымен санасу, жалпы ереуіл, социализм және әсіресе Ұлттық үкіметтің құрылуына қатысты мәселелерге толы. Вест Бакленд мектебі Делдерфилдтің романындағы кейбір есімдерді пайдаланып, екі жаңа жатақхананы Бойер және Бамфьльде деп атады, ал жаңа дайындық мектебінің ғимаратына Делдерфилдтің есімін берді.
To Serve Them All My Days mirrors the history of Britain in the post Great War era, casting David's experiences against the difficulties, contradictions, and social issues of the inter war years. David's life focuses on how Britain comes to terms with the turmoil of the Great War, the General Strike, socialism and the formation of the National Government in particular. West Buckland School has adopted some of the names used by Delderfield in his novel, naming two new boarding houses Boyer and Bamfylde, and a new preparatory school building after Delderfield himself.
Қабылдау
1972 жылы Kirkus Reviews кітап туралы жазған рецензиясында оны "Делдерфилдтің оқырмандарына арналған жайлы күзгі жылу, егер күн сайын жайылып, оралса, алғашқы қар түскенше қызмет ете береді" деп сипаттады. Тарихи роман қоғамы кітапты "кейде баяулап кететін, бірақ әдемі әңгімелескен роман" деп атады. Кез келген мұғалім кітаптағы оқушыларға қатты құштар болар еді. Тіпті тәртіпсіздердің де жаны жылы, ал Дэвид Паулетт Джонс – қиын балаларды дұрыс жолға салатын нағыз қасиетті адам, тіпті төсегін молап жүретіндер мен құрық тартатындарды да түзетуге шамасы жетеді! Бірақ бұл оны сынай білу үшін емес. Бұл шынымен де жылы және көңіл көтеріп, жұбаныш беретін роман.
A 1972 book review by Kirkus Reviews called the book "A pleasant autumnal comforter for Delderfield's following, which, if unrolled by the yard, day after day, will serve to the first snowflake." The Historical Novel Society called the book "a gentle meander of a novel that occasionally becomes a plod. Anyone who is a teacher will absolutely long for the kind of pupils who populate the pages. Even the delinquent ones are thoroughly good eggs underneath while David Powlett Jones is an absolute saint who can set any troubled child on the right path, including the bed wetters and illicit pipe smokers! However, that’s not to sneer. It’s a genuinely warm, comforting novel."