Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
NZR B класы 1899 жылы Жаңа Зеландияның ұлттық теміржол желісінде пайдаланған бу локомотивтерінің класы еді. 1874 жылы алғашқы B класындағы Double Fairlies пайдалануға түскен, бірақ олар 1896 жылдың соңына қарай Жаңа Зеландия темір жолдарының (NZR) меншігінен шығып кеткендіктен, B класын қайта қолдануға болады. Бастапқы қиындықтарға қарамастан, бұл локомотивтер NZR-дің ең әсерлі конструкцияларының бірі болды.
The NZR B class of 1899 was a class of steam locomotives that operated on New Zealand's national rail network. An earlier B class of Double Fairlies had entered service in 1874, but as they had departed from the ownership of the New Zealand Railways (NZR) by the end of 1896, the B classification was free to be re used. Despite early difficulties, they were amongst NZR's most influential designs.
Құрылыс
B класы O, P және T кластарының локомотивтері үшін тым ауыр бола бастаған магистральдық жүк пойыздарын тасымалдау үшін үлкен, қуатты локомотив ретінде жобаланды. Біріншісі Крайстчерчтегі NZR-дің Аддингтон шеберханасында салынды және 4 мамыр 1899 жылы қызметке кірісті. Шотландиядан келген алғашқы локомотив 1899 жылғы 20 желтоқсанда, ал келесі айда қалған үш локомотив пайдалануға берілді. 1901–1903 жылдары Аддингтон шеберханасында тағы бес B локомотиві салынды, соңғысы 1903 жылғы мамыр айында қызметке кірді. Локомотивтер өз заманы үшін жетілдірілген, жаңа поршеньді клапан конструкциясымен және Вальшартс клапандық механизмінің өңделген түрімен жабдықталған. Олар Оамару мен Дунедин арасындағы Оңтүстік магистралінің төбелі бөлігінде және тегіс учаскелерде жүк пойыздарын тарту үшін арналған. Ол кезде бұл маңызды көрсеткіштер еді. Аддингтон локомотивтері стандартты кері бағытталған тетік орнына бұрандалы кері механизмді қолданғандықтан ерекшеленді. Сондай-ақ, оларда жүргізуші мен отты жағушы үшін төмен түсетін орындықтар болды. Жаңа Зеландияға келгеннен кейін бірнеше жыл өткен соң, Sharp, Stewart фирмасының төрт моделінің үшеуі NZR-дің Аддингтон және Хиллсайд (Дюнедин) шеберханаларына қайта құрылымдалу үшін жіберілді, нәтижесінде WE кластың 4-6-4T танк локомотивтері пайда болды.
The B class was designed as a larger, more powerful locomotive to handle mainline freight trains that were becoming too heavy for locomotives of the O, P, and T classes. The first was built in NZR's own Addington Workshops in Christchurch and entered service on 4 May 1899, and an order was placed with Sharp, Stewart and Company of Glasgow, Scotland to supply four more. The first engine from Scotland entered service on 20 December 1899, followed by the other three within the next month. Over the course of 1901–1903, five more Bs were built in Addington Workshops, with the last entering service in May 1903. The locomotives were advanced for their time, featuring a new piston valve design and a modified form of Walschaerts valve gear, and they were designed to haul freight trains on flat lines and on the hilly section of the Main South Line between Oamaru and Dunedin. For the time, these were quite significant figures. The Addington engines were unusual in the fact that they employed a screw reverse configuration, instead of the standard reversing lever. They also had fold down seats for both driver and fireman. Only a couple of years after their arrival in New Zealand, three of the four Sharp, Stewart models entered NZR's Addington and Hillside (Dunedin) Workshops to be rebuilt, emerging as the WE class 4 6 4T tank locomotives.
Жұмыс істеу және жетілдіру
Алғашқы локомотивтердің дөңгелек аралығы 13 фут (4 метр) болды, бұл берік рамамен бірге рельс жолдарына зиян келтірді. Раманың икемділігін арттыру үшін үздіксіз жүріс тақталары алынып, олардың орнына қазандыққа бекітілген тақталар қойылды. Бұл конструкциялар сол кездегі NZR стандартындағы құм сақтағыштарына (песочница) сәйкес келмегендіктен, локомотивтерге құм күмбездері орнатылды. Соңғы үш локомотивтің дөңгелек аралығы 12 фут (4 метр) болды. Бастапқы жылдары B кластың локомотивтері Крайстчерч пен Дунедин қалалары арасында жүк пойыздарын тартты, олардың тартымды күші үлкен артықшылық болды. Бірақ олар бұл жұмысты ұзақ атқармады. 1906 жылы А класы енгізілді, ал 1915 жылы кең таралған AB класы пайда болды, осылайша B класының локомотивтері тармақ желілеріне ауыстырылды, онда олардың төмен осьтік жүктемесі тиімді болды. 1920 жылдардың басында бесеуіне қыздырылған қазандықтар орнатылды. 1929 жылдан бастап, сыныптың бірқатар локомотивтері кең оттықпен қайта жабдықталды. Алғаш рет жаңартылған B 306 локомотиві 1930 жылдың наурыз айында қызметке қайта оралды. Жөндеу жұмысына кең оттықтар мен қыздырылған қазандықтарды орнату, қазандық қысымын арттыру және тартымды күшті ұлғайту кірді. B 304 локомотиві де 1931 жылы осылай жаңартылды, ал B 307 1935 жылы жаңартылды. Содан кейін ұзақ уақыт өткен соң, 1948 жылы B 303 локомотиві төртінші және соңғы жаңартылған локомотив болды. Жаңартылғаннан кейін олар Reefton Saddle-дегі 2,2 пайыздық (1:45) көлбеуде және тегіс жерде жүруге лайықты деп бағаланды. Осы өзгерістер жүргізіліп жатқанда, NZR арнайы жүк локомотивтерінің қызмет ету мерзімін ұзарту үшін оларды ауыр маневр жұмыстарына бейімдеуді бастады. Бұл үшін екінші құм күмбезі және тендер кабинасы қосылды. Кейбір тендерлер артқа қарай көрінуді жақсарту үшін қысқартылды. Қазандық пен тендердің әртүрлі комбинацияларының нәтижесінде, сыныптың локомотивтері кейінірек жылдары стандартты көріністен мүлдем өзгеше болды. Локомотивтер әрқашан Оңтүстік аралда орналасқан. Бастапқы жылдары олар Кантербери және Отаго аймақтарында жылына орташа есеппен 38624 шақырым жүрді. 1950 жылдары, көбісі Батыс жағалауында жұмыс істеген кезде, олар әлі де жылына 20000 шақырымнан астам жүріп, NZR үшін ең тұрақты локомотивтердің бірі болды.
The first locomotives had 13 feet (4 m) coupled wheelbase, which combined with a stiff frame caused track damage. The frames flexibility was improved by removing the continuous running plates and replacing them with boiler mounted boards. These were unsuited to the standard NZR sandbox of the time and so the engines were given sand domes. The last three had a 12 feet (4 m) wheelbase. In their early years, the B class hauled freight trains between Christchurch and Dunedin, with their pulling power a considerable asset. However, they did not last long on this task. In 1906, the A class was introduced, followed by the ubiquitous AB class in 1915, thus displacing the B class locomotives to branch lines where their low axle loading was a benefit. In the early nineteen twenties, five were given superheated boilers. Starting in 1929 some of the class were reboilered with wide fireboxes. The first to be upgraded was B 306, re entering service in March 1930. The overhaul involved the installation of wider fireboxes and superheated boilers, increasing the boiler pressure to and generating a tractive effort of B 304 was similarly overhauled in 1931 and B 307 followed in 1935, and then a considerable length of time elapsed until B 303 in 1948 became the fourth and last to be upgraded. As rebuilt they were rated for on the level and on the 2.2 percent (1 in 45) over the Reefton Saddle. About the same time, these modifications were being carried out, NZR began extending the lives of specialised goods locomotives by adapting them for heavy shunting work. This included the provision of a second sand dome and a tender cab. Some tenders were cut down to improve rearward visibility. The resulting mix of boiler and tender combinations meant the class had a far from the standard appearance in later years. The locomotives were always based in the South Island. In early years they averaged 24000 mile (38624 km) per year working in Canterbury and Otago. By the 1950s, with most working on the West Coast, they were still averaging 20,000 miles, making the class one of the most consistent performers for NZR.
Қайтарып алу
Б класының барлық локомотивтері, оның ішінде WE танкілеріне айналған үш локомотив, 1960 жылдарға дейін, Жаңа Зеландиядағы бу кезегінің соңғы онжылдығына дейін сақталып қалды. Елдегі соңғы тұрақты бумен жүргізілетін қызмет 1971 жылдың 26 қазанында тоқтатылды. B 302 1960 жылдарға енді-енді жете алды, 1960 жылдың 2 желтоқсанында кластың қызметтен алынған алғашқы локомотиві болды. B 306 келесі жылы, ал 1967 жылдың басына қарай тек екі B локомотиві ғана жұмыс істеді. Олар сол жылдың желтоқсан айында қызметтен босатылды. Соңғы WE локомотиві 1969 жылдың наурыз айында қызметтен шығарылды. B немесе WE кластарының ешқайсысының да локомотивтері сақтау үшін аман қалған жоқ, сақтау қоғамдарының құрылған кезінде олардың сақталу мүмкіндігі болғанына қарамастан. Соңғы белгілі мысалы, төмен қазандықты B 302, AB 818 локомотивімен соқтығысқаннан кейін 1960 жылдың желтоқсанында Бруннер маңына тасталды. Ауыр зақымдалған болса да, локомотив 1970 жылға дейін көбінесе сақталды, сол кезде A 428 сақтау қоғамы Бруннерге сапар шегіп, A 428 локомотивін сақтау үшін қаражат жинау мақсатында оны металл тескілеріне бөлді.
All members of the B class, including the three converted into WE tanks, survived until the last decade of steam in New Zealand in the 1960s, with the country's last regular steam hauled service running on 26 October 1971. B 302 barely made it into the 1960s, becoming the first of the class to be withdrawn on 2 December 1960. B 306 followed the next year, and by the start of 1967, only two Bs were in operation. They were retired in December of that year. The last WE was taken out of service in March 1969. No members of either B or WE classes survived to be preserved, despite the fact they survived into the era of preservation societies. The last known example, low boilered B 302, had been dumped near Brunner in December 1960 after colliding with AB 818. Although heavily damaged, the locomotive was still largely intact until 1970, when the A 428 Preservation Society travelled to Brunner and cut the locomotive up for scrap as part of a fundraising drive to save A 428 for preservation.
Ұқсас локомотивтер
Жаңазеландия мемлекеттік теміржолында (НЗР) үш ұқсас локомотив класы пайдаланылды, олар сәйкесінше BA, BB және BC сияқты ұқсас классификациялар алды. B класы сияқты, BA және BB кластарында да дөңгелектердің орналасуы 4-8-0 болды, бірақ BC класының жалғыз локомотиві 2-8-2 конфигурациясына ие болды. Батыс Австралия мемлекеттік теміржолының (WAGR) F класы B класының үлкейтілген нұсқасы еді. Барлығы 57 локомотив салынды, және олардың екеуі сақталды.
Three similar classes of locomotives operated on NZR, and they accordingly received similar classifications: BA, BB, and BC. Like the B class, the BA and BB classes had a wheel arrangement of 4 8 0, but the solitary member of the BC class was a 2 8 2 locomotive. The Western Australian Government Railways (WAGR) F class was an enlarged version of the B class. A total of 57 of them were built, and two have been preserved.