Кіріспе

Моцарттың 1778 жылы жазған симфониясы, № 31 ре мажор, К. 297/300а, «Париж симфониясы» деген атпен кеңінен танымал, Вольфганг Амадей Моцарттың ең белгілі симфонияларының бірі. Бұл симфония 1779 жылы Сейбер басылымын шығарған кезде жарық көрген алғашқы туындысы болуы мүмкін. Симфонияның қолжазбасы (балама ортаңғы бөлімімен бірге) Берлин мемлекеттік кітапханасында сақтаулы.

Аспаптар

Симфония өз заманы үшін ерекше үлкен құрамға ие, бұл Моцарттың Парижде болған кезінде қолжетімді болған үлкен оркестрдің арқасында мүмкін болды. Онда 2 флейта, 2 гобой, 2 кларнет (ля тонында), 2 фагот, 2 валторна, 2 труба, литавра және скрипкалар тобы бар. Бұл Моцарттың кларнетті алғаш рет қолданған симфониясы болды. Сэди бұл Моцарттың мансабындағы ең ірі оркестр екенін атап көрсетеді. Партитурада скрипкашылардың саны (әдеттегідей) көрсетілмеген, бірақ Сэди премьерада 22 скрипка, бес альт, сегіз виолончель және бес контрабас болғанын айтады. Ол былай деп қосты: "[Моцарттың әкесі] Леопольд өзі көрген париждік симфонияларға қарап, француздар шулы симфонияларды жақсы көреді деген қорытындыға келді".

Сын еткен пікір

Сади Леопольдтың жоғарыда айтқан сөзін еске түсіріп, былай дейді: «Моцарттың Париж симфониясы шынымен де шулы. Онда күшті, көтеріңкі тутилер, жанды скрипка партиясы және белсенді басс партиясы бар, бұл музыкаға айқын жандану сыйлайды. Музыкалық тақырыптардың өзі салыстырмалы түрде дәстүрлі, әуендерден гөрі фигураларға негіделген, бірақ нақты даму байқаылмайды, ал идеялардың көп бөлігі олар ұсынылғанда дамытылады».