Кіріспе

Роберт Стивенсонның 1949 жылғы түсірілген фильмі.

Сюжет

Сан-Францискодағы кеме қатынасы бойынша директор Брэд Коллинз (нағыз аты Франк Джонсон) қысқа уақытқа созылып, кейіннен Нан Лоуриге үйленді. Брэд бір кездері Нью-Йорктегі коммунистік топпен байланыста болған, ол Депрессия кезінде кеме есігін ашатын болып жұмыс істеген. Үйлеріне келгеннен кейін ерлі-зайыптылар Брэдтің бұрынғы махаббаты Кристин Норманмен кездеседі. Нан оны бірден ұнатпайды. Брэд Ваннинг бастаған коммунистік ұяшықтың нысанасына айналады, ол қысқаша тергеуден кейін ФБР хабаршысын суға батыруды бұйырады. Брэдтің коммунистік өткенін және кісі өлтіруге кінәлі екенін ашпақшы деп қорқытқаннан кейін, Ваннинг атқарушыға еңбек даусында кәсіподақ талаптарына қарсы тұру арқылы Сан-Франциско шығанағындағы кеме қатынасы саласын саботаждауды тапсырады. Оның айтуынша, коммунистік партиядан шығу мүмкін емес. Брэдтің қарсылық білдіргеніне ашуланған Норманға күйеуінің інісі Дон Лоуримен жақындасу және оны коммунистік дүниетанымымен үйрету керек. Норман Лауриге ғашық болады, бірақ Ваннинг оның эмоционалды емес екенін айтады. Брэдтің досы және Нанның бұрынғы жігіті, кәсіподақ басшысы Джим Траверс Брэдпен қарым-қатынас жасау неге ақылға сыймайтын болып кеткенін түсінбейді. Траверс одақтағы коммунистердің аз саны оны басып алу мүмкіндігіне алаңдайды және Норманды коммунист немесе кем дегенде жолдасы деп күдіктенді. Ол бұл туралы жаңа әріптесі Лоуримен сөйлеседі. Лоури Норманның саясатын жоққа шығарады. Ол қарсылық көрсеткенде мойындайды, бірақ Лоури оны қабылдамағандан кейін оған Брэдпен бірге суретін көрсетеді және оның коммунистік өткенін ашады. Ваннинг олардың сөзін бүлдіреді. Норманға бұйрықтарды бұзғаны үшін ашуланған Ваннинг фотограф ретінде күндізгі жұмысында тағы екі күн Сиэтлде болуға тиіс еді, өйткені ол енді партияның Коллинске деген ықпалын ашып бере алады. Лоури Коллинздердің үйіне барып, білгендерін айтып береді, бірақ Брэдпен бірге бұрынғы өлтіруді байқаған коммунистік мердігер Дж.Т. Арнольдтың машинасы оны басып кетеді. Нан, Норманның ағасының қауіп-қатерде екенін бұрыннан білген, күйеуін Лоуридің өлтірілуі кездейсоқ емес екеніне сендіруге тырысады. Ол сенбейтін болып жүр. Норманмен бетпе-бет келгенде, Нан күйеуінің өткені туралы біледі, ал Норман оған Бейлидің Лауридің өліміне жауапты екенін жалған айтады. Норман өзін-өзі өлтіру хатын дайындап жатқанда, оны Ваннинг үзіп тастайды. Ол мұны жақсы шешім деп санайды, бірақ саясатты одан тыс қалдырғысы келеді, сондықтан оның коммунистік араласуды мойындауын жояды. Өкінішке қарай, Нэн Бейлимен достасып, онымен бірге жолға шығады. Ол анықталып, мердігер құтқарылады, ал Нанды ұрлап, Арнольдтың қоймасындағы жасырын жергілікті коммунистік штаб-пәтерлерге апарады. Брэд әйеліне осы жерге жетуді айтады, және Арнольдқа қарумен қауіп төндіріп, кіруді алады. Бейли мен Ваннинг атыста қаза тауып, Брэд ауыр жарақат алады. Соңғы сәттерінде Нан оны әлі де жақсы көретінін айтады.

Өндіріс

Славин мен Джордждың фильмнің негізінде жатқан түпнұсқа әңгімесі алдымен опцияға алынып, кейін Eagle Lion компаниясы бас тартты. 1948 жылдың қыркүйек айының басында Говард Хьюз студияны иеленгеннен кейін бұл RKO-ның алғашқы туындысы болып жарияланды. Хьюз режиссерлерге сценарийді олардың коммунистік көзқарастарына тексеру үшін ұсынған деген қауесет бар. Режиссер Джозеф Лози фильмді "кімнің "қызыл" емес екенін анықтауға мүмкіндік беретін сынақ тасы" деп атады: "Егер сіз оны коммунист деп ойлаған адамға ұсынсаңыз, ол одан бас тартса, онда ол сондай адам еді". Лозидің сөзіне сүйенсек, 13 режиссер фильмнен бас тарған, оның ішінде өзі де болған, бірақ бұл сан кейіннен күмәндандырылды. [5] Джон Кромвелл бұл сценарийді өміріндегі ең нашар сценарий деп айтты,[6] ал Николас Рей өндіріс басталғанға дейін кетіп қалды. Сценарийге көптеген түзетулер енгізілді, соңғы нұсқасы жасалғанша ол көптеген адамдардың қолынан өтті, олардың ішінде Арт Кохн, Джеймс Эдвард Грант, Чарльз Грейсон және Герман Манкиевич болды. Осы түзетулерге қарамастан, сценарий толыққанды емес деп есептелді, сондықтан RKO тәжірибелі сценарист Роберт Харди Эндрюсті шақырып, сценарийдің соңғы нұсқасын дайындауды тапсырды. Аяқталған сценарийде саяси мазмұн айтарлықтай азайтылып, дәстүрлі мелодрамаға жақындатылды. Бұл қиындықтарға қоса, актер құрамында да үлкен өзгерістер болды. Мерл Оберон фильмдегі әйел басты рөлге бірнеше ай жалақы алып жүргені хабарланды, бірақ RKO оны Джейн Гриермен алмастырды, ол да көп ұзамай басқа туындыға ауыстырылды. Фильм 650 000 долларлық зиянға ұшырады.

Сыни қабылдау

Variety журналының сол кездегі шолуы: "Тікелей әрекет фильмі ретінде "Мен коммунистке үйлендім" орташа көрерменді қанағаттандыруға жеткілікті кернеуді тудырады. Фильмнің ауыр сияқты атауына қарамастан, ол дәлелденген және таныс мелодрама формуласына қатаң орайды. Фильм кез келген саяси әңгімелерді енгізуден сақтанады, сондықтан бір сәтте коммунистік кәсіподақ тактикасы қозғалғанда, дыбыстық жол тоқтатылады." 2000 жылы Денис Шварцтың Ozus шолуы фильмнің шындығына күмән келтірді: "Оқиға қате ақпаратқа толы болды: ол елдегі коммунистік ықпалды және ірі бизнес пен кәсіподақтардың қалай әрекет ететінін бұрмалады. Ол америкалық өмір салтын және отбасылық махаббатты бекітетін, бірақ шындықты құрбан ете отырып, пропагандалық фильм жасауға тырысты." 2009 жылы британдық сыншы Том Милн Time Out Film Guide журналында былай деп жазды: "Талантты актерлер мульттік кейіпкерлерге, сенуге қиын ақымақ сценарийге және үлкен гистерия сезіміне қарсы тұра алмайды. Ник Мусураканың "нуар" стиліндегі операторлық жұмысы, әлдебір құдайдың құдіретімен, таң қалдырады." Джефф Смит "Пайр 13-тегі әйелді" "пропаганда мен нуардың қоспасы" деп атап, "әлеуметтік келісімді құру үшін фильмді пайдалануды" қарама-қайшылық деп санайды, себебі ол "Голливудтың ең қараңғы және пессимистік фильмдерінен алынған құралдар мен повестволеу стратегияларын" қарыз алды.