Кіріспе

Португалиялық миссионер (1526–1570)

Инасио де Азеведо (1526–1570) – португалиялық иезуит миссионері. Ол Бразилияның қырық шейітінің бірі, 1854 жылы Папа Пий IX оны мақұлданған.

Ерте өмір

Ол 1526 жылдың бірінші тоқсанында Порту қаласында Дом Инасио де Азеведо де Атаиде Абреу е Малафая болып дүниеге келді. Оның отбасы сол кездегі португал аристократиясының көрнекті өкілі еді. Оның әкесі, Дом Мануэль де Азеведо, Португалияның солтүстігіндегі екі ежелгі феодалдық иеліктің мұрагері болды – Барбоса мен Атаиде. Оның анасы, Дона Франсиска де Абреу, белгілі португал ақыны және теңізші Жоао Гомес де Абреу мен Дона Филипа де Эсаның қызы еді. Оның кіші ағаларының бірі, Дом Жерониму де Азеведо, португалдық Цейлонның генерал-капитаны және португалдық Үндістанның вице-королі болды. Ол 1539 жылғы 22 шілдедегі корольдік жарлықпен Дом Инасио де Атаиде (ізуиттерге қосылғаннан кейін қолданбаған әжесінің, Атаиде иелігінің мұрагерінің тегі) деп заңды ұл ретінде мойындалды және король Жоао III португал сарайында білім алды. 18 жасында ол отбасының иелігін басқарушы болды. Бірақ, иезуит дін қызметкері Франсиско Эстраданың уағыздары мен сөздерін тыңдағаннан кейін, ол діни жолға түсуді шешті, бұл оны өзінің мүліктерінен, соның ішінде әкесінің солтүстік Португалияның Энтре-Дуру-э-Минью провинциясындағы феодалдық иеліктеріне құқығынан бас тартуға мәжбүр етті. Инасио де Азеведо иелікке мұрагер болып саналды, бірақ 1548 жылы иезуит болып кірген кезде әкесінің иелігіне құқығынан бас тартты.

Бразилияға келген иезуит діни қызметкері

1548 жылы ол діни өмірді өзгерте алмайтын шешім қабылдады және Иса қоғамына кірді, онда 1553 жылы діни қызметкер ретінде бекітілді. Сол жылы ол Лиссабондағы Санто-Антан иезуит колледжінің ректоры болып тағайындалды, ал 7 жылдан кейін оған 600,000 реал қаржылай көмек берді. 1557 жылдың басынан 1558 жылдың ақпанына дейін Азеведо Коимбрадағы Өнер колледжінің ректоры, ал 1560 жылдан 1564 жылға дейін Брага қаласындағы Сент-Пол иезуит колледжінің деканы болды. 1563 жылдың 9 сәуірінде ол Коимбрада кедейлік, бағыну, тазалық және Папаға ерекше бағыну туралы төрт соңғы сертіне ант берді. 1560 жылдардың басында Азеведо Рим колледжін салуға қаржы жұмсауға қатысты, бұл иезуиттердің маңызды жобасы болды, онда қаржылық қолдау өте қажет еді. Азеведоның әкесі 12,000 португалдық крузадосы бар бай адам болған. Иезуиттердің конституциясына сәйкес, Азеведо соңғы сертін беруден бұрын мұраға құқығынан бас тартуы керек еді. Сондықтан иезуиттердің басшысы Франциск Борджия оған әкесінің қайтысына дейін сертін кейінге қалдыруды ұсынды, ол 1550 жылдардың соңында 74 жасқа толуға жақын еді. Бұл Азеведоға мұраның барлық бөлігін алуға және содан кейін 12,000 крузадоның барлық сомасын Рим колледжін салуға жұмсауға мүмкіндік берер еді. Бірақ Дом Мануэль де Азеведоның денсаулығы күшті болды және ол 1560 жылдан кейін үш жыл ішінде ұлына 1,500 крузадодан арнайы мұра қалдыруға келісті. Осы соманың 900 крузадосы Рим колледжіне жұмсалды. 1565 жылы Франциск Борджия оны Бразилияға сапаршы етіп тағайындады, оған Португалияның колониясындағы иезуит миссияларын тексеруге арнайы өкілеттік берілді. Ол 1566 жылдың тамызында сол кездегі Сальвадор-да-Баия қаласына келді және губернатор Мем де Са француздарды Гуанабара шығанағынан қуу үшін Рио-де-Жанейроға жіберген флоттағы жолаушы ретінде Бразилиядағы барлық иезуит миссияларын аралады. Азеведо 1567 жылдың 18 қаңтарында Гуанабарадағы француз гарнизонына қарсы португалдықтардың соңғы, сәтті шабуылына куә болды. Бұл Португалия королі Себастьянмен бірнеше кездесулерді қамтыды. Азеведо мен оның серіктері 5 маусымда 1570 жылы сауда кемесі Сантьягомен Португалиядан Бразилияға аттанды. Дәстүр бойынша, Франциск Борджия қырық шейіт үшін күнделікті дұға оқыған. 1999 жылы Ла Палма аралының үкіметі Фуэнкальенте маяғынан шамамен 200 метр қашықтықтағы шейіт болған жерге қырық бетонды крест орнатты. Бұл орын шамамен 20 метр тереңдікте орналасқан және бүгінде дайвингке танымал орын. Ескі мұнараға жақын жерде 2014 жылдың қазан айында Бразилияның қырық шейітіне арналған тағы бір ескерткіш орнатылды. Бұл ескерткіш тастан жасалған крест, оның бетіне шейіт болғандардың есімдері жазылған тақта орнатылған.