Пьетро Игнео: Өрт сынағынан өткен қасиетті монах және кардинал
Peter Igneus
Пьетро Игнео (1089) – италияндық Бенедикт монахы, кардинал, Альбано епископы. 1673 ж. қасиетті деп жарияланды. Әулеттік байланысы туралы мәліметтер қарастырылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пьетро Игнао (өлді 11 қараша 1089) – Италиялық Рим-католик бенедиктиндік монах, Валломброзалықтар тармағынан шыққан. Ол сонымен қатар кардинал қызметін атқарды және Альбаноның кардинал-епискобы болып тағайындалды. Ол көбінесе Альдобранини әулетінің мүшесі деп еске алынады, бірақ бұл кең таралған атау дереккөздерде нақтыланбаған. Игнаоның қасиеттілікке ие екендігі 1673 жылғы 4 наурызда расталды.
Pietro Igneo (died 11 November 1089) was an Italian Roman Catholic Benedictine monk from the Vallombrosians branch. He also served as a cardinal and was named as the Cardinal Bishop of Albano. He is often referred to as a member of the Aldobrandini house but this familiar denomination is not attested in sources as a fact. Igneo's beatification had been confirmed on 4 March 1673.
Өмір
Пьетро Игнео Флоренциядағы ақсүйек отбасында дүниеге келді. Ол Джон Гальберттің туысы және Бернардо дельи Убертитің інісі болды. Бұл айыптама Флоренцияда жанжал мен күшті наразылықтарға ұласты. Валомброзиялық монахтар оның басты айыптаушылары еді, және халықтың талабы бойынша мәселені шешу үшін Құдайдың үкімі немесе отпен сынаққа салу жолына жүгінуге тура келді. Аббат (және оның туысы) Джон Гальберт сынаққа Пьетроны белгіледі, ол 1068 жылдың 23 ақпанында сынақтан өтті (сәтті аяқтады) және осыдан кейін "Игнео" деп аталды, яғни "отпен сынаған" деген мағынаны білдіреді. Монахтардың осы жеңісі епископтың мойындауына әкелді. Игнео көп ұзамай Фучеккиодағы Сан-Сальваторе абаттығының абаты болды және ол 1081 жылға дейін осы лауазымда қалды. 1072 жылы ол кардинал болып тағайындалды, ал Папа Александр II оны Альбаноның кардинал-епископы етіп бекітті. Григорий VII оған бірнеше маңызды міндеттер тапсырды: 1079 жылы ол Германия корольдігінде Папаның легаты ретінде Падуа епископымен бірге император Генрих IV пен Швабиялық Рудольф арасында келісім жасауға тырысты. 1084 жылы Салернода императорға қарсы айыптауды жаңартқан кезде, Папа Григорий VII-нің бұйрығымен, ол үкімді жариялау үшін Францияға жіберілген екі легаттың бірі ретінде тағайындалды. Ол 1089 жылдың 8 шілдесінде Папа Урбан II-нің паптық бұйрығында есімдері тізілген, және 1089 жылдың қыркүйегінде папалық курияда соңғы рет кездесті. Игнео 1087 жылы жаңа Папа Виктор III-тің епископтыққа бекітілу рәсімінде бірлесіп қатысты. Ол 1086 және 1088 жылдары өткен конклавтарға қатысты. Ол 1089 жылдың 11 қарашасында қайтыс болды.
Pietro Igneo was born to a noble family in Florence. He was a relative to John Gualbert, and the uncle of Bernardo degli Uberti. This accusation turned into conflict and intense agitation in Florence. The Vallombrosian monks were his chief accusers and upon the insistence of the people for proof the judgment of God or a trial through fire was resorted to settle the matter. The abbot (and his relative) John Gualbert designated for the test Pietro who underwent the ordeal on 23 February 1068 (he succeeded) and was hence called "Igneo" which meant "fire tried". This triumph of the monks led to a confession on the part of the bishop. Igneo soon became the abbot for San Salvatore in Fucecchio and he held that position until 1081. In 1072 he was designated as a cardinal and Pope Alexander II named him Cardinal Bishop of Albano. Gregory VII entrusted him with several important missions: in 1079 he served as a papal legate in the German kingdom with the Bishop of Padua to mediate between the Emperor Henry IV and Rudolf of Swabia. Upon the renewal of the excommunication against the emperor at Salerno in 1084 he was designated at Pope Gregory VII's behest as one of the two legates sent to France for the promulgation of the sentence. He is mentioned in the papal bull of Pope Urban II on 8 July 1089 and is attested for the last time in the papal curia in September 1089. Igneo served as a co consecrator for the episcopal consecration of the new Pope Victor III in 1087. He participated in the conclaves held in 1086 and in 1088. He died on 11 November 1089.