Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Беллинзона – Хельветтік Республиканың бір кантонының атауы, астанасы Беллинзона қаласы болған. Кантон 1798 жылы «Liberi e svizzeri» (италия тілінде «Азат азаматтар және швейцариялықтар») ұранымен құрылды, бұл Швейцарияның бір бөлігі болып қалудың және Цизальпілік клиенттік республикаға қосылмаудың мақсаты болды. Кантон Беллинзона, Бленио, Левентина және Ривераның төрт Ландвогтейені қамтыды. Беллинзонаның автономиясы өте шектеулі болды, себебі кантон сыртқы араласуларға және Альп тауларының солтүстігінде соғыс жүргізіп жатқан тараптардың қысымына ұшырады. Кантондар құрылғаннан кейін бірнеше күн өткен соң, Швейцарияның Ұлы Кеңесі Беллинзонаны Луганомен біріктіруді ұсынды; алайда, жергілікті қақтығыстарды болдырмау үшін бұл шара тез кері қайтарылды. 1801 жылы екі кантон олардың арасында одақ құру мүмкіндігін зерттеуге тағы бір сәтсіз тытысты, бірақ тағы да келісімге келе алмады. Кантондық үкіметке кең өкілеттіктермен жабдықталған орталық үкіметтің өкілі Джузеппе Антонио Руска басшылық етті; ол 1801 жылдың қазан айында Джакомо Антонио Саккимен ауыстырылды. Кантон орталық үкіметке екі сенатор және Ұлы Кеңеске сегіз өкіл жіберді. Жаңа саяси жүйе кантон азаматтарының арасында өте жағымсыз болды; себебі тікелей салық салу мен міндетті әскери қызмет, сондай-ақ Ескі Швейцария Конфедерациясының саяси құрылымдарының таратылуы және Наполеонның революциялық күштері салған антиклерикалық шаралар осының себебі болды. Республикадағы унитариялар мен федералистер арасындағы күрес 1799 жылы кантонның ең солтүстік бөлігі – Левентинада французға қарсы көтеріліске әкелді, бұл аймақтағы көптеген адамдардың жақын орналасқан Уримен бірігуге ниеттенген сепаратистік қозғалыстарына әкелді, ол Вальдштаттеннің Хельветтік кантонының құрамында болды. Луганодағыдай, кантон француз, австриялық және орыс әскерлерінің аймақтан өтуінен, тұру орындарын ұсынудан және мүлікті реквизициялаудан ерекше зардап шекті, бұл екі кантонның Швейцарияның қалған бөлігінен алыстауына себеп болды. Наполеонның араласу актісі Хельветтік Республиканы таратып, кантондардың егемендігін қалпына келтірді, соның нәтижесінде Луганомен бірігу аяқталып, Тичино құрылды.
Bellinzona was the name of a canton of the Helvetic Republic, with its capital in Bellinzona. The canton was founded in 1798 with the slogan Liberi e svizzeri (Italian for Freemen and Swiss) as a means of remaining a part of Switzerland, rather than being annexed to the Cisalpine client republic. The canton was made up of the four Landvogteien of Bellinzona, Blenio, Leventina and Rivera. The autonomy enjoyed by Bellinzona was quite limited, exposed as the canton was to both external intervention and pressure from the warring parties north of the Alps. Within days of the cantons' founding, the Swiss Grand Council proposed merging Bellinzona with Lugano; in order not to provoke local conflicts, however, the measure was rapidly reversed. Another abortive attempt was made, by the two cantons in question this time, to investigate a union between them in 1801 but, again, no agreement could be reached. The cantonal government was headed by Giuseppe Antonio Rusca, a representative of the central government, equipped with broad powers; he was replaced by Giacomo Antonio Sacchi in October 1801. To the central government, the canton sent two senators and eight representatives to the Grand Council. The new political system was very unpopular with the citizens of the canton; mainly due to the imposition of direct taxation and mandatory military service, as well as the dismantling of political structures of the Old Swiss Confederacy and the anti clerical measures imposed by Napoleon's revolutionary forces. The struggles in the Republic between the Unitaires and the Federalists caused anti French unrest to break out in the Leventina — the most northerly part of the canton — in 1799, which led to secessionist moves, with many in the area wanting to join with nearby Uri, then within the Helvetic canton of Waldstätten. As was the case with Lugano, the canton suffered particularly from the opposing troops — French, Austrian, and Russian — marching through the region, requiring accommodation and requisition of property, causing the two cantons to become increasingly alienated from the rest of Switzerland. With Napoleon's Act of Mediation abolishing the Helvetic Republic and restoring the sovereignty of the cantons, the merger with Lugano was finally effected, creating the Ticino.