Уильям Роуэн: Британдық әскери қолбасшы және Солтүстік Америкадағы қызметі
William Rowan
Уильям Роуэн (1789-1879) – британдық әскери шенді, Суық соғыс және Ватерлоо шайқасында болған. Солтүстік Америкадағы Британ армиясының бас қолбасшысы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армия офицері (1789–1879)
Британдық Солтүстік Американың Бас қолбасшысы
British Army officer (1789–1879)
British North America Commander in Chief
Генерал-фельдмаршал сэр Уильям Ширман Роуэн (18 маусым 1789 – 26 қыркүйек 1879) – британдық армия офицері. Ол Пиреней соғысында және содан кейін Жүз күн соғысында қызмет етті, Ватерлоо шайқасына қатысты және сэр Джон Колборн бастаған императорлық гвардияға қарсы маңызды шабуылға қатысып, жарақат алды. Кейін ол 1837 жылы Патриот қозғалысының көтерілісі кезінде Британдық Солтүстік Американың әрекет етуші генерал-губернаторы болған Колборнның жаңа қызметінде Колборнға көмектесті. Роуэн Солтүстік Американың Бас қолбасшысы ретінде Канадаға оралды, онда 1849 жылғы сәуірде Монреальдегі Парламент ғимараттарын ашулы халықтың өртеп жіберуіне жауап ретінде маңызды келісім сөзін айтты.
Field Marshal Sir William Shearman Rowan, (18 June 1789 – 26 September 1879) was a British Army officer. He served in the Peninsular War and then the Hundred Days, fighting at the Battle of Waterloo and taking part in an important charge led by Sir John Colborne against the Imperial Guard when he was wounded. He later assisted Colborne in Colborne's new role as Acting Governor General of British North America during the rebellions by the Patriote movement in 1837. Rowan returned to Canada as Commander in Chief, North America in which role he made an important conciliatory speech in response to the burning of the Parliament Buildings in Montreal by an angry mob in April 1849.
Ерте өмір
Ол Антрим графтығының Мулланс қаласының Роберт Роуэннің және Элизабет Роуэннің (құрметті аты Уилсон) ұлы болды. Роуэн, Лондон метрополитен полициясының комиссары болған сэр Чарльз Роуэннің (шамамен 1782–1852) кіші інісі еді, ал бұрын 52-ші жеңіл жаяу әскер полкінде офицер қызметін атқарған, осы полкте оның ағасы Роберт және әкесінің інісі Чарльз да офицерлер болған.
He was the son of Robert Rowan of Mullans, County Antrim and Elizabeth Rowan (née Wilson), Rowan was the younger brother of Sir Charles Rowan (c.1782–1852), Commissioner of the Metropolitan Police in London, and formerly an officer of the 52nd Light Infantry, a regiment in which their brother Robert and their father's brother Charles were also officers.
Әскери мансап
14 жасында, және 1804 жылғы 15 маусымда лейтенант қызметіне тағайындалды. 1806 жылы Сицилияға, ал 1808 жылы Швецияға жіберілді. 1808 жылғы 19 қазанда капитандыққа көтеріліп, полкінің 2-ші батальонындағы ротаға қолбасшылық етті. Испанияға қайтқаннан кейін 1811 жылғы сәуірде Сабугаль шайқасына, 1813 жылғы маусымда Витория шайқасына, 1813 жылғы шілдеде Пиреней шайқасына, 1813 жылғы қазанда Бидасоа шайқасына, сондай-ақ 1813 жылғы қарашада Нивель шайқасына, 1813 жылғы желтоқсанда Ниве шайқасына, 1814 жылғы ақпанда Ортез шайқасына қатысты. 1814 жылғы 3 наурызда майор болып тағайындалғаннан кейін, 1814 жылғы сәуірде Тулуза шайқасында да шайқасты. Роуэннің майорлыққа көтерілуі оның жеке батылдығы мен командасының батпақты жердегі шайқаста жеткен табысының тікелей нәтижесі болды, бұл Веллингтонның пайдасына Ортез шайқасының шешілуіне ықпал етті.
At the age of 14 years, and promoted to lieutenant on 15 June 1804. He was deployed to Sicily in 1806 and to Sweden in 1808 before being promoted to captain and being given command of a company in the 2nd Battalion of his regiment on 19 October 1808. After returning to Spain, he was present at the Battle of Sabugal in April 1811, the Battle of Vitoria in June 1813, the Battle of the Pyrenees in July 1813 and the Battle of the Bidassoa in October 1813 as well as the Battle of Nivelle in November 1813, the Battle of the Nive in December 1813, the Battle of Orthez in February 1814 and, having been promoted to brevet major on 3 March 1814, he also fought at the Battle of Toulouse in April 1814. Rowan's promotion to brevet major was directly in recognition of his personal bravery and the success of his command in the fighting in the marsh which actually decided the Battle of Orthez in Wellington's favour.
Ватерлоо
Жүз күндік соғыс кезінде Роуэн 1815 жылғы маусымда Ватерлоо шайқасында сар Джон Колборн бастаған императорлық гвардияға қарсы маңызды шабуылға қатысты, осы шайқаста ол жарақаттанды және оның 150 адамы қаза тапты немесе жараланды. Ол 1826 жылғы 27 шілдеде 58-ші жаяу полкіне ауысты. 1830 жылғы 22 шілдеде подполковник шеніне көтеріліп, 1832 жылы Жоғарғы Канаданың лейтенант-губернаторы сэр Джон Колборннің әскери және азаматтық хатшысы болды, ал 1839 жылы Англияға қайтып келді. Роуэн 1849 жылдың көктемінде Солтүстік Америкадағы Бас қолбасшы ретінде Канадаға оралды.
During the Hundred Days Rowan fought at the Battle of Waterloo in June 1815, taking part in an important charge led by Sir John Colborne against the Imperial Guard, during which he was wounded in action and 150 of his men were killed or wounded. He transferred to the 58th Regiment of Foot on 27 July 1826 and, having been promoted to the substantive rank of lieutenant colonel on 22 July 1830, he became Military and Civil Secretary to Sir John Colborne, Lieutenant Governor of Upper Canada, in 1832. before returning to England in 1839. Rowan returned to Canada as Commander in Chief, North America in Spring 1849.
Кейінгі өмірі
1854 жылғы 20 қаңтарда генерал-лейтенант шеніне көтерілген Роуэн 1855 жылы Англияға оралып, Бат қаласындағы Гей-стриттегі үйге зейнетке шықты. Роуэн сонымен қатар 19-шы жаяу полкінің және кейіннен 52-ші жеңіл әскери полкінің полковнигі болды. 1862 жылғы 13 тамызда ол толық генерал шеніне көтерілді. 1865 жылғы 28 наурызда Бат орденінің Ұлы крестімен марапатталып, 1877 жылғы 2 маусымда фельдмаршал шеніне көтерілді. 1879 жылғы 26 қыркүйекте Бат қаласындағы Гей-стриттегі 9-шы үйінде қайтыс болды және Бат қаласындағы Лансдаун зиратына жерленді.
Promoted to substantive rank of lieutenant general on 20 January 1854, Rowan returned to England in 1855 and retired to a house in Gay Street, Bath. Rowan was also colonel of the 19th Regiment of Foot and later of the 52nd Light Infantry. He was promoted to full general on 13 August 1862 and, having been advanced to Knight Grand Cross of the Order of the Bath on 28 March 1865, he was promoted to field marshal on 2 June 1877. He died on 26 September 1879 at No. 9 Gay Street, Bath and was buried at Lansdown Cemetery in Bath.