Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бериев Бе-30 (НАТО-ның "Cuff" деп аталатын белгісі) – Бериев конструкторлық бюросы жасаған ресейлік аймақтық авиалайнер және көп мақсатты көлік ұшағы. Ол әсіресе Аэрофлоттың аймақтық бағыттарында, қысқа және шөпті ұшу-қону жолақтарында пайдалану үшін әзірленген. Сонымен қатар, жеңіл тасымалдау, әуедегі бақылау және жедел жәрдем көрсету мақсатында да қолданылуы мүмкін. Бұл ұшақ Антонов Ан-28 және Чехословакияның LET 410 ұшақтарымен бәсекелестікке түсті.
Soviet regional airliner
The Beriev Be 30 (NATO reporting name "Cuff") is a Russian regional airliner and utility transport aircraft designed by the Beriev Design Bureau. It was developed specifically for Aeroflot local service routes using short, grass airstrips. It was also designed to be used in the light transport, aerial survey and air ambulance roles. It competed against the Antonov An 28 and the Czechoslovakian LET 410.
Жобалау және әзірлеу
Алғашқы жобада қозғалтқыштар бір-бірімен байланысқан, сондықтан бір қозғалтқыш істен шыққан жағдайда қалған қозғалтқыш екі пернелі бұрғышты да қозғалта алатын болған. Бірақ бұл мүмкіндік өндіріс үлгісінде іске асырылмады. Бірінші прототип 1967 жылдың 3 наурызында Швецов АШ-21 поршеньді қозғалтқыштарымен жабдықталған күйінде ұшты, ал бірінші өндірістік прототип 1968 жылдың 18 шілдесінде, қуаттырақ Глушенков ТВД-10 турбовинтомоторларын пайдаланып ұшты. "Аэрофлотқа" алғашқы жеткізілімдер 1969 жылдың ортасында жасалды. Бе-30 ұшағы екі адамдық экипажға арналған, ал жолаушылар 14 (Бе-30 үшін) немесе максимум 17 (Бе-32 үшін) адамға екі қатардан орналаса алатын. Корпоративтік шаттл конфигурациясында 7 орын болды. Медициналық көмек көрсету конфигурациясында 9 жатқан науқас, 6 отырған науқас және бір медициналық қызметкерге арналған орындар қарастырылған. 1960 жылдардың соңында бағдарлама тоқтатылуына дейін үш Бе-30 және бес Бе-32 ұшағы салынды. 1990 жылдардың басында түпнұсқа Бе-32 ұшағының біреуі Бе-32К демонстрациялық үлгісіне айналдырылып, 1993 жылы Париж және Дубай әуешоуларында таныстырылды. Ол 50 ұшаққа тапсырыс берген, бірақ бірде-бір ұшақ жасалмай немесе жеткізілмей тұрып жұмысын тоқтатқан, қазір құлап кеткен "Мәскеу әуе жолдары" компаниясының түсімен боялды.
The original design featured interconnected engines, so that in case of one engine failing, the remaining engine could drive both propellers. This feature was not implemented in the production version. The first prototype flew on 3 March 1967, fitted with Shvetsov ASh 21 piston engines, while the first production prototype flew on 18 July 1968, using more powerful Glushenkov TVD 10 turboprop engines. The first deliveries to Aeroflot were in mid 1969. The Be 30 was designed for a flight crew of two with passenger arrangements for 14 (in the Be 30) to a maximum of 17 (in the Be 32) seated two abreast. Corporate shuttle configuration seated seven. The air ambulance configuration could accommodate nine stretcher patients, six seated patients and one medical attendant. Three Be 30s and five Be 32s were built in the late 1960s before the program was terminated. In the early 1990s one of the original Be 32s was converted to a Be 32K demonstrator and presented at the 1993 Paris and Dubai air shows. It was painted in the colors of the now defunct Moscow Airways which had ordered 50 aircraft but ceased operations before any could be built or delivered.