Кіріспе

Аргентиналық жазушы және ақын Хумберто "Качо" Костантини (8 сәуір, 1924 – 7 маусым, 1987) – Буэнос-Айрес сленгінің (портеньо) ықпалында болған аргентиналық жазушы және ақын.

Өмірбаян

Константини Буэнос-Айресте туған, Вилла Пуэрредон бариосында тұратын итальяндық еврей иммигранттарының жалғыз баласы. Ол Нела Нур Фернандеске үйленді және жұптың Виолетта, Ана және Даниэль († 2022) атты үш баласы болды. Ол Буэнос-Айрес провинциясының Лоберия қаласының жанында ветеринар дәрігері болып жұмыс істеді. 1955 жылы Буэнос-Айрес қаласына оралып, әртүрлі жұмыстар атқарды: мал дәрігері, сатушы, қыш құмырашы және медициналық зерттеуші. Осы уақыт ішінде ол бос уақытында да қажырлы еңбек етіп, өзі айтқандай, "орындыққа қадалып", романдарын қайта-қайта жазып жатты. Константини жастығынан-ақ саяси белсенді болды. Студент кезінде ол "Alianza Libertadora Nacionalista" фашистеріне қарсы тұрды және бюрократиялық және кеңесшіл басшылармен пікірлердің күрт айырмашылығы оны партиядан кетуге мәжбүр етті. Ол Эрнесто Че Гевараны зор құрметпен қарастырды. 1970 жылдары ол революциялық солшылдармен белсенді түрде қатысты және ресми қара тізімге енгізілді. 1976 жылы Константини Мексикаға жер аударылды, онда ол жазуын жалғастырды. Ол жер аударылуда "қала тайфуннан зардап шеккендей, жақындарының тізімдерін үмітсіздікпен қарап отыруға" мәжбүр болды. Ол тұрақты түрде әңгімелеу семинарларын өткізді, радио және теледидар бағдарламаларын жасады, сондай-ақ ғашық болды. Ол елге оралғанда: "Қысқасы, мен өмір сүрдім" деді. Константини 1983 жылы 7 жыл, 7 ай және 7 күн жер аударылғаннан кейін Буэнос-Айреске оралды. Освальдо Пулььезе, Анибал Тройло ("Пичуко") және Эдуардо Ароластың жанкүйері болған Константини танго әншісі, биші және әуесқой тарихшы еді. Ол сонымен қатар милонгалар мен танголар жазды, олардың кейбіреулері жарияланды және жазылды. Константини 1987 жылдың 7 маусымында онкологиялық аурудан қайтыс болды. Ол қайтыс болған күні алдында трилогиясының соңғы романы – "Ракель Либерманның рапсодиясы" жұмысын аяқтады. Бұл туынды әлі жарияланбаған.

Шығармалары

Константинидің шығармашылығына әңгімелер, өлеңдер, пьесалар, романдар және радио бағдарламалары кірді. Оның әңгімелер жинағының алғашқы кітабы «De Por Aquí Nomás» 1958 жылы жарық көрді. Диктаторлық үкіметтен жасырынғанда жазған «De Dioses, Hombrecitos y Policías» («Құдайлар, кішкентай адамдар және полиция») романы «Casa de Las Américas» сыйлығымен марапатталды. Оның аяқталмаған «Рапсодия де Ракель Либерман» туындысы Зви Мигдал атты зұлым ұйымға құл болған еврей әйелінің басынан өткен оқиғаларды баяндайды, ол соңында бұл өмірден бас тартады. Бұл туынды Костанидің маңызды тақырыбын көрсетеді: «Жахабаның алдында дұрыс іс жасау, яғни өз тағдырыңды орындау». Хулио Кортазар Константинидің шығармаларын жоғары бағалаған: «Мен Хамберто Константинидің еңбегін жақсы көремін және оның жұмысына толық сенемін. Ол мен үшін өте маңызды жазушы». Оның туындылары ағылшын және Константинидің туған испан тілінен басқа, чех, фин, неміс, иврит, поляк, орыс және швед тілдері сияқты көптеген тілдерге аударылған.

Әдеби сын

Оңтүстікте дерлік барлық нәрсе. Хумберто Константини және оның шығармалары. (Hernán Fontanet, Буэнос-Айрес, Аргентина: Педагогикалық провинциялық университет, 2017.) Көз жасының мадақтауы: Хумберто Константини поэзиясындағы жеке бастылықты іздеу. (Hernán Fontanet, Porto Alegre, Бразилия: Editoria da Pontifícia Universidade Católica do Rio Grande do Sul, 2016.) .