Гарвард қалашығы (Gropius Complex) – АҚШ-тағы модернизмнің маңызды нысаны. 1950 ж. салынған, атақты сәулетшілер тобымен жобаланған, өнер туындыларына толы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гарвардтың түлектер орталығы, сондай-ақ "Гропиус кешені" (соның ішінде Харкнесс Коммонс) деп те аталады, Гарвард университетінің Кембридж, Массачусетс қаласындағы кампусындағы ғимараттар тобы. Ол 1948 жылы The Architects Collaborative ұйымы жобалап, 1950 жылы аяқтаған. Кампустағы алғашқы заманауи ғимарат ретінде, ол ірі университеттердің заманауи стильді қолдауының бірінші мысалы болып табылады және ұлттық және архитектуралық баспасөз АҚШ-тағы эстетикалық қабылдаудың маңызды кезеңі деп бағалады. Архитекторлардың ынтымақтастығы (TAC) – жеті Гарвард түлегі мен Вальтер Гропиус (сол кезде Университеттің Дизайн мектебінің архитектура кафедрасының төрағасы) басқарған маңызды модернистік фирма үшін, осы орталық олардың алғашқы маңызды жұмыстарының бірі болды. Ғимаратта авангардты сюрреалистік немесе Баухаус мектебінің өкілдері Жоан Миро, Йозеф Альберс, Жан Арп және Герберт Байердің туындылары бар. Жақын жердегі аулада Ричард Липпольдтың мүсіні орналасқан. Қазіргі таңда ғимараттар негізінен студенттік орталық ретінде және Гарвард құқық мектебінің жатақхана кешені ретінде пайдаланылады.
The Harvard Graduate Center, also known as "the Gropius Complex" (including Harkness Commons), is a group of buildings on Harvard University's Cambridge, MA campus designed by The Architects Collaborative in 1948 and completed in 1950. As the first modern building on the campus, it represents one of the first endorsements of the modern style by a major university and was seen in the national and architectural presses as a turning point in the acceptance of the aesthetic in the United States. For The Architects Collaborative (TAC), an important modernist firm headed by seven Harvard graduates and Walter Gropius (then chair of the University's Department of Architecture within the Graduate School of Design), the Center was one of their first important works. The building contains work from avant garde Surrealist or Bauhaus artists Joan Miró, Josef Albers, Jean Arp and Herbert Bayer. A sculpture by Richard Lippold is in a nearby courtyard. The buildings are now primarily used as a student center and as a dormitory complex for Harvard Law School.
Сәулет
Еверетт көшесі бойында кампустың солтүстік жағында орналасқан бұл кешен академиялық алаңның дәстүрлі пішінін қабылдап, модернистік стильде шешілген, бұл оны айналасындағы ғимараттардан ерекшелейді. Ол жеті ғимараттан тұрады (олардың бесеуі дәліздермен қосылған), және екі орталық жасыл аймақтың төңірегіне орналасқан. Онда Стори Холл, Дэн Холл, Холмс Холл, Ричардс Холл және Чайлд Холл кіреді. Ғимараттардың қасбеттері сары кірпішпен қаланған, қызыл кірпіштен жасалған әсем су жетектерімен әшекейленген, және үлкен, ұзынша терезелермен ерекшеленеді.
Located at the northern end of campus along Everett Street, the complex takes the traditional form of an academic quad with a modernist aesthetic, putting it at odds with the surrounding buildings. It is made up of seven buildings (five of which are connected by hallways), arranged around two central green spaces. It contains Story Hall, Dane Hall, Holmes Hall, Richards Hall, and Child Hall. The buildings' façades are yellow brick with a variegated red brick watercourse and are defined by large ribbon windows.
Гропиус ықпалы
Баухаустан шыққан Гропиус білім беру архитектурасының алғашқы инноваторы болды және оның көптеген ерекшеліктері жылдар өткен соң Харкнесс Коммонста көрініс береді. Гропиустың физикалық ерекшеліктері – үлкен терезелер, кеңістіктің ағыны, биік тіреулердегі әуедегі қасбеттер – мұнда толыққанды бар. Гропиус ленталық терезелерді қолдану қажеттігін нақты айтады: «Қазіргі заманғы архитектуралық тұжырымымыз кең терезе ашықтары мен үлкен бөлінбеген шынылар арқылы сыртқы және ішкі кеңістіктердің байланысын күшейтіп, кішкентай, қоршау сияқты, «Грузин» терезелерін ығыстырды». Бұдан әрі, TAC неліктен ғимараттарды модернистік стильде жобалағанын түсіндіре отырып, Гропиус былай деді: «Егер колледж болашақ ұрпақтың мәдени даму ортасы болса, оның ұстанымы еліктеу емес, шығармашылық болуы керек».
Coming from the Bauhaus, Gropius had been a pioneering innovator of educational architecture and many of his hallmarks can be seen years later in Harkness Commons. The physical Gropius hallmarks – large windows, flowing rooms, floating facades on raised pilotis – are all present here. Gropius makes clear statements for employing ribbon windows, “ Our contemporary architectural conception of an intensified outdoor indoor relationship through wide window openings and large undivided window panes has ousted the small, cage like, 'Georgian' window.” Further, explaining why TAC designed the structures in a modernist style, Gropius said, “if the college is to be the cultural breeding ground for the coming generation, its attitude should be creative, not imitative.”