Кіріспе

Британдық тарихшы және раввин Луи Рабиновиц (ивритше: לואיס רבינוביץ 1906–1984) - 20 ғасырдың ортодоксал раввині, тарихшысы және филологы.

Өмірбаян

Луи Рабинович Шотландияның Эдинбург қаласында дүниеге келген. Оның Рабби Меир Каценеленбогенге, Падуаның Махарамына және Дәуіт әулетіне дейінгі туыстығы "Үзілмейтін тізбек" кітабында толық сипатталған. Ол Ломза раввині Елиезер Симха Рабиновичтің немересі және XIX ғасырдың соңында Шығыс Еуропадан Эдинбург қаласының раввині болу үшін көшіп келген раввин Якоб Рабиновичтің ұлы, кейін Лондонға қоныс аударып, Хакнидегі Монтегю Роуд Бет Хамедрашының раввині болды. Луи Рабинович көптеген белгілі раввиндермен туыс болған. Оның інісі Елиезер Симха Рабинович Лондонның Кингсбери қаласында, Оңтүстік Африканың Кейптаун қаласында, Ньюкасл-апон-Тайн, Халл қалаларында және соңында Манчестердегі Чидл қаласында раввин қызметін атқарды. Оның күйеу баласы, доктор Джулиус Ньюман Лондонның Ноттинг-Хилл қауымының раввині болды, ал тағы бір күйеу баласы – танымал синагог терезелерін жасаушы Дэвид Хиллман, Глазго раввині Шмуэль Хиллманның ұлы және Израильдің алғашқы бас раввині Ицхак Халеви Герцогтың күйеу баласы еді. Хиллманның терезелерін Лондонның көптеген ірі синагогтарында, мысалы, Сент-Джонс Вуд, Марбл Арч, Орталық синагог, Хэмпстед Гарден Сабёрб, Жаңа синагог (Эгертон Роуд) және Хендон синагогында, сондай-ақ Иерусалимдегі Ренаним синагогында кездесуге болады. Оның әпкесі, доктор Фанни Рабинович, 1950-ші жылдардың басында Лондоннан Израильге көшіп келді, ол Иерусалимдегі танымал дәрігер болды және Хадасса ауруханасында медбикелер мектебін құруға үлкен үлес қосты. Ол сондай-ақ "Якир Йерушалайим" ("Иерусалимнің құрметті азаматы") сыйлығының иегері атанды, осылайша олар екеу – Луи және Фанни, осындай құрметке ие болған жалғыз бауыр және әпке болып танылды.

Раббилік мансап

Рабиновиц Лондонның бірнеше синагогасында, оның ішінде Шепардс Буш, Саут-Хакни және Криклвуд синагогаларында раввин қызметін атқарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Британ армиясының аға еврей капелланы болып тағайындалды; ол Таяу Шығыста және Нормандияға шабуыл кезінде одақтас күштер қатарында қызмет етті. 1945 жылы Рабиновиц Йоханнесбургтегі Біріккен еврей қауымының және Оңтүстік Африкадағы Трансваль мен Оранж еркін мемлекеті синагогалары федерациясының бас раввині лауазымын қабылдады. Ол Витватерсранд университетінде еврей тілінен профессор болып жұмыс істеді және Йоханнесбург бет-динін басқарды. Рабби Рабиновиц Зеев Жаботинскийдің және оның ревизионисттік сионизмінің жақтаушысы болды. 1947 жылы Палестинадағы британдық саясатқа наразылық ретінде Рабиновиц әскери наградаларын жария түрде тастап, көзге түсті, оны Палестинаға қатысты британдық міндеттемелерді бұзу деп қарады. 1960 жылдардың ортасында британдық Бас раввині лауазымына кандидаттығы Рабби Иммануил Якобовицке берілуіне осы оқиға себеп болды деген пікір бар. Саяси көзқарастарын ашық білдіретін ол 1948 жылғы Оңтүстік Африканың жалпы сайлауынан кейін Оңтүстік Африка Ұлттық партиясының апартеид саясатын қатаң сынады.

Саяси мансап

Израильде Рабинович Иерусалим қалалық саясатына қатысып, қалалық кеңес депутаты (1976–1978) және Иерусалим вице-мэрі қызметін атқарды. Ол сондай-ақ Иерусалимнің Нахлаот ауданындағы «Херут Этцель» (Ахдут Исраэль) синагогының раввині болды, 1969 жылы қайтыс болған раввин Арие Левиннің («Тұтқындар раввині») орнына келді. Оның дінге қатысты көзқарастары ортодоксалды раввин үшін өте либералды деп есептелсе, Израильдегі саяси көзқарастары оңшыл болды. Ол «Ұлы Израиль жері» қозғалысын құрушылардың бірі болды және Египетпен жасалған Кемп-Дэвид келісімі аясында Синай түбегінен Израильдің шығуына қарсы болды. Осы мәселеде ол досы, премьер-министр Менахем Бегинмен араздасып қалды. Рабинович 1984 жылы, жетпіс сегіз жасында дүние салды. Оның қаназасына туысы президент Хайм Герцог және Израильдің бұрынғы сыртқы істер министрі Абба Эбан қатысты. Ол Хар-Хаменухотқа жерленді.

Марапаттар мен мойындау

1980 жылы қалалық әкімдік оны «Якир Йерушалайим» («Иерусалимнің құрметті азаматы») деп атады.

Жарияланған еңбектер

Рабиновиц, Людовик И. Аңқадан шыққан ұшқындар: сенбі күндеріне, қасиетті күндерге және мерекелерге арналған уағыздар. Бб. xxvi, 347. Нью-Йорк: Блох баспасы, 1955 ж. Рабиновиц, Людовик И. Яһудадан келген сарбаздар; Палестиналық еврей бөлімшелері Таяу Шығыста, 1941–1943 жж. Джеймс Паркстің кіріспе сөзімен. Бб. 79. Лондон: V. Gollancz Ltd., 1944 ж. Рабиновиц, Людовик И. Еврей саудагер-кәсіпкерлері, Раданиттерді зерттеу. Бб. 212. карталар. Лондон: E. Goldston, 1948 ж. Рабиновиц, Людовик И. Қиыр Шығыс миссиясы. Бб. 223. суреттер. [Йоханнесбург? 1952]
Рабиновиц, Людовик И. Яһуди өміріне нұсқаулық. [3-ші басылым]. Бб. vii, 212. [Оңтүстік Африка, Йоханнесбург? ]: Оңтүстік Африка Синагогалары әйелдер гильдиясы федерациясы, ш. 1990 ж. Рабиновиц, Людовик И. Сүлейменнің ұлылығы. Бб. 51, суреттер. [Тель-Авив]: World Wizo Ұйымдастыру және білім беру бөлімі, [197 ]
Рабиновиц, Людовик И. Ел және халық: еврей халқының қысқаша тарихы. Бб. 53. Иерусалим: Israel Digest, 1968 ж. Рабиновиц, Людовик И. Ма`асе Рав. Бб. 110. Тель-Авив: Mi´srad ha bitahon, [1981]
Рабиновиц, Людовик И. Жарық және құтқару; қасиетті мерекелерге арналған уағыздар. Бб. 349. Нью-Йорк: Bloch Pub. Co. 1965
Рабиновиц, Людовик И. XII–XIV ғасырлардағы Солтүстік Франциядағы еврейлердің әлеуметтік өмірі, сол кезеңнің раввиндік әдебиетінде көрсетілгендей. 2-ші басылым. Бб. 268. Нью-Йорк, Hermon Press [1972 немесе 3]
Рабиновиц, Людовик И. Яһудадан келген сарбаздар, Палестиналық еврей бөлімшелері Таяу Шығыста, 1941–1943 жж. Бб. 84. Нью-Йорк: American Zionist Emergency Council, V. Gollancz-бен келісім бойынша, Лондон, 1945 ж. Рабиновиц, Людовик И. Herem hayyishub; еврейлердің ортағасырлық экономикалық тарихына үлес. Бб. 184. Лондон: E. Goldston, 1945 ж.