Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аргентиналық заңгер және саясаткер Родольфо Террагно (16 қараша 1943 жылы туған) – аргентиналық саясаткер, заңгер, бұрынғы сенатор және журналист. 2016 жылдан 2019 жылға дейін ол ЮНЕСКО-да Аргентина елшісі қызметін атқарды.
Argentine lawyer and politician
Rodolfo Terragno (born 16 November 1943) is an Argentine politician and lawyer, former Senator and journalist. From 2016 to 2019, he was Argentina's ambassador to UNESCO.
Өмір және кезеңдер
Террагно 1943 жылы Аргентинаның Буэнос-Айрес қаласында дүниеге келді және 1967 жылы Буэнос-Айрес университетінен заңгерлік диплом алды, содан кейін Terragno & Associates заң фирмасын құрды. Ол Соня Паскуал Санческе үйленді, екеуінің екі баласы болды. Ол беделді журналист ретінде танылды, 1967-1968 жылдары Confirmado журналының бас редакторы болып тағайындалды, La Opinión газетінде бағана жазды және Cuestionario журналының редакторы болды. Террагно 1973 жылы түлек болған университетінде заң профессоры болды. 1976 жылы билікке келген диктатура тарапынан қысым көрсетілуі оның Каракасқа жер аударылуына себеп болды, онда ол El Diario de Caracas газетінің бас редакторы болды. 1980 жылы ол Лондондағы Латын Америкасы зерттеулер институтында және Лондон экономика мектебінде зерттеуші болып тағайындалды, бұл қызметін 1982 жылға дейін атқарды. Ол 1987 жылға дейін Лондонда Letters журналының бас редакторы болып қалды. 1961 жылдан бері центристтік Радикалдық Азаматтық Одаққа мүше болған ол 1987 жылы президент Рауль Альфонсин тарапынан Қоғамдық жұмыстар министрі болып тағайындалды, осы арқылы шағын жекешелендіру бағдарламасын бастады. Террагно 1987 жылы Франция президенті Франсуа Миттераннан Ordre National du Mérite орденін алды. 1993 жылы конгрессмен болып сайланған ол UCR лидері Рауль Альфонсин мен президент Карлос Менем арасындағы Оливос келісіміне қарсы күресті, олар Аргентина Конституциясын өзгертіп, қайта сайлануға мүмкіндік алу үшін осы келісімге қол жеткізді. Ол Федерико Сторанимен бірге UCR вице-президенттік лауазымына үміткер болды, бірақ Альфонсин таңдаған Рио-Негро провинциясының губернаторы Хорасио Массачесси одан озып кетті. Күресіп жатқан UCR-ға адал болған ол 1995 жылғы мамыр сайлауында жеңіліске ұшыраған Массачессидің бас штабын басқаруға келісті.
Terragno was born in Buenos Aires, Argentina, in 1943 and obtained a law degree from the University of Buenos Aires in 1967, founding the law firm of Terragno & Associates. He married Sonia Pascual Sánchez, with whom he had two children. He became a prestigious journalist, appointed editor in chief for the newsmagazine Confirmado between 1967 and 1968, was a columnist for La Opinión newspaper, and an editor in Cuestionario magazine. Terragno became adjunct professor of law at his alma mater in 1973. Intimidation by the dictatorship installed in 1976 led to his exile in Caracas, where he became editor in chief of El Diario de Caracas. In 1980, he was appointed researcher for the Institute of Latin American Studies in London and for the London School of Economics, posts he held until 1982. He remained in London as editor in chief of Letters, until 1987. Affiliated to the centrist Radical Civic Union since 1961, he was appointed Minister of Public Works by President Raúl Alfonsín in 1987, whereby he initiated a modest program of privatizations. Terragno received the Ordre National du Mérite from French President François Mitterrand, in 1987. Elected Congressman in 1993, he campaigned against the Olivos Pact negotiated between UCR leader Raúl Alfonsín and President Carlos Menem, who sought the deal in a bid to amend the Argentine Constitution to allow himself reelection. He sought the UCR's vice presidential nomination in a ticket with Federico Storani, but was defeated by Alfonsín's choice: Río Negro Province Governor Horacio Massaccesi. Loyal to the struggling UCR, he agreed to be Massaccesi's Chief of Staff designate in March, a move that did not stave off defeat in the May 1995 elections.