Кіріспе
Неміс кинорежиссері және операторы Вальтер Руттманн (28 желтоқсан 1887 – 15 шілде 1941) 1905 жылы орта мектепті бітіріп, 1907 жылы Цюрихте архитектураны зерттеуді бастады. 1909 жылы Руттманн Мюнхенде сурет салумен айналыса бастады, онда ол Пол Клее және Лионель Файнингермен дос болып, кейін Марбургте сурет салды. 1913 жылы Руттманн әскерге шақырылды, алдымен Дармштадтта қызмет етті, ал Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін ол Шығыс майданға жіберілді, онда артиллерия лейтенанты және газ қорғанысы офицері болып қызмет етті. 1917 жылы жарақаттан кейін стресске байланысты ауруханада емделгеннен кейін ол фильмдер түсіруді бастады. Руттманн авангардтық өнер мен музыканың көрнекті өкілі болды. Оның ерте абстракциялары 1929 жылы Баден-Баден фестивалінде, жасалғанына шамамен сегіз жыл болса да, халықаралық деңгейде танымал болды. Эрвин Пискатормен бірге ол «Әлемнің мелодиясы» (1929) фильмінде жұмыс істеді, бірақ оны ең көп «Берлин: Die Sinfonie der Großstadt» (Берлин: Мегаполистің симфониясы, 1927) фильмімен еске алады. 1928 жылы Берлин радиосының тапсырысы бойынша түсірілген «Уикенд» (Wochenende) фильмі 1930 жылғы 13 маусымда көрсетілді және musique concrète-тің новаторлық туындысы болып табылады – Tri-Ergon процесі арқылы фильмнің дыбыр жолында жазылған дыбыс үзінділерінің монтажы. Руттманн камерамен Берлин көшелерінің дыбыстарын жазды, бірақ бейнесіз, бұл магниттік таспадан бұрынғы кезеңде болды. Ханс Рихтер оны «дыбыс, сөз тіркестері және үнсіздіктің поэзияға тоқылған симфониясы» деп атады.
Walter Ruttmann (28 December 1887 – 15 July 1941) He graduated high school in 1905 and began architectural studies in Zürich in 1907. In 1909 Ruttmann began painting in Munich, where he befriended Paul Klee and Lyonel Feininger, and he would later paint in Marburg. Ruttmann was conscripted into the army in 1913, first serving in Darmstadt, and shortly after the outbreak of World War I he was sent to the Eastern Front, where he served as an artillery lieutenant and a gas defense officer. After spending 1917 in a hospital for post traumatic stress disorder, he began making films. Ruttmann was a prominent exponent of both avant garde art and music. His early abstractions played at the 1929 Baden Baden Festival to international acclaim despite their being almost eight years old. Together with Erwin Piscator, he worked on the film Melody of the World (1929), though he is best remembered for Berlin: Die Sinfonie der Großstadt (Berlin: Symphony of a Metropolis, 1927). Weekend (Wochenende), commissioned in 1928 by Berlin Radio Hour, and presented on 13 June 1930, is a pioneering work of musique concrète, a montage of sound clips, recorded using film optical sound track from the Tri Ergon process. Ruttmann recorded the streets sounds of Berlin with a camera, but without images, this was before magnetic tape. Hans Richter called it “a symphony of sound, speech fragments, and silence woven into a poem.”
A pacifist, he traveled to Moscow in 1928 and 1929. During the Nazi period he was replaced by Leni Riefenstahl as director of the documentary which eventually became Triumph of the Will (1935), supposedly because Ruttmann's editing style was considered too "Marxist" and Soviet influenced. He died in Berlin 15 July 1941 due to an embolism after leg amputation.
Беделділікке ұмтылған ол 1928 және 1929 жылдары Мәскеуге сапарлады. Нацистік кезеңде оны Лени Рифеншталь «Еркінің жеңісі» (1935) деректі фильмінің режиссері лауазымынан ауыстырды, себебі Руттманнның монтаждау стилі тым «марксистік» және кеңес әсеріне ие деп есептелді. Ол 1941 жылғы 15 шілдеде Берлинде аяғы ампутацияланғаннан кейін эмболиядан қайтыс болды.
Walter Ruttmann (28 December 1887 – 15 July 1941) He graduated high school in 1905 and began architectural studies in Zürich in 1907. In 1909 Ruttmann began painting in Munich, where he befriended Paul Klee and Lyonel Feininger, and he would later paint in Marburg. Ruttmann was conscripted into the army in 1913, first serving in Darmstadt, and shortly after the outbreak of World War I he was sent to the Eastern Front, where he served as an artillery lieutenant and a gas defense officer. After spending 1917 in a hospital for post traumatic stress disorder, he began making films. Ruttmann was a prominent exponent of both avant garde art and music. His early abstractions played at the 1929 Baden Baden Festival to international acclaim despite their being almost eight years old. Together with Erwin Piscator, he worked on the film Melody of the World (1929), though he is best remembered for Berlin: Die Sinfonie der Großstadt (Berlin: Symphony of a Metropolis, 1927). Weekend (Wochenende), commissioned in 1928 by Berlin Radio Hour, and presented on 13 June 1930, is a pioneering work of musique concrète, a montage of sound clips, recorded using film optical sound track from the Tri Ergon process. Ruttmann recorded the streets sounds of Berlin with a camera, but without images, this was before magnetic tape. Hans Richter called it “a symphony of sound, speech fragments, and silence woven into a poem.”
A pacifist, he traveled to Moscow in 1928 and 1929. During the Nazi period he was replaced by Leni Riefenstahl as director of the documentary which eventually became Triumph of the Will (1935), supposedly because Ruttmann's editing style was considered too "Marxist" and Soviet influenced. He died in Berlin 15 July 1941 due to an embolism after leg amputation.
Мәдениет және БАҚ
Раттманның эксперименталды фильмдерінен алынған фрагменттер, «Lichtspiel: Opus II» (1923) және «Lichtspiel: Opus IV» (1925) неміс нео-нуар телесериалы «Вавилон Берлин» титрлерінде қолданылады. 2023 жылы «Lichtspiel: Opus I» және «Opus IV» үндестірілген нұсқаларына саундтректер ұсынылды.