Кіріспе

Құс түрлері

Субантарктикалық шырша (Coenocorypha aucklandica) – Жаңа Зеландияның субантарктикалық аралдарына ендемик шыршаның бір түрі. Маори тілінде оны "Тутукиви" деп атайды. Атаулы түрі C. a. aucklandica (Окленд шыршасы) Окленд аралдарында (басты аралды қоспағанда) таралған. Басқа түрлеріне Антипод аралдарындағы C. a. meinertzhagenae (Antipodes шыршасы) және Кемпбелл аралы / Моту Ихупукудағы C. a. perseverance (Кемпбелл шыршасы) жатады. Бұрын Снарс аралдарында кездесетін түрі жеке түр ретінде бөлініп, Снарс шыршасы (C. huegeli) деп аталды, сондай-ақ жойылған Оңтүстік арал (C. iredalei) және Солтүстік арал шыршалары (C. barrierensis) да жеке түрлерге жатты.

Сипаттама

Субантарктикалық шырғалақ – денесі шамамен 20 см-ге дейін жететін кішкентай су құсы. Оның жасыру реңді қоңыр қауырсыны, берік аяқтары және 5-7 см-ге жуық жіңішке мүсізі бар. Басы қара және қызғылт қоңыр түсті жолақтармен өрнектелген, ал денесі қоңыр, қара және қызғылт қоңыр дақтармен мозаикаланған.

Тарату

Субантарктикалық шнайп Жаңа Зеландияның оңтүстігіндегі белгілі бір аралдарда ғана кездеседі. Әр аралдың немесе аралдар тобының өзіндік қосалқы түрі бар. Жаңа Зеландияда бұрын құрлықта екі шнайп түрі болған, бірақ олардың екеуі де жойылды. Оңтүстік арал шнайпі (C. iredalei) Джеки Ли аралында, ұшпайтын уэка әкелінген кезде және Таукихепа / Үлкен Оңтүстік Кейп аралында (бұрынғысы да, соңғысы да Стюарт аралының оңтүстігіндегі қой құс аралдары), қара егеуқұйрық тышқандары (Rattus rattus) 1964 жылы келгеннен кейін соңғы панасы болған жерде жойылды. Солтүстік аралдың соңғы шнайпі (C. barrierensis) 1870 жылы Кіші Барриер аралында көрінді. Кемпбелл аралы шнайпі (C. a. perseverance) жойылмасқа жақын болды, бірақ олардың бірнешеуі шеткі аралда қалды және тышқандар жойылғаннан кейін негізгі аралға қайта қоныстанды. Тағы екі қосалқы түр – Антипода шнайпі (C. a. meinertzhagenae) Антипода аралдарында және Окленд аралдары шнайпі (C. a. aucklandica) Окленд аралдарында кездеседі. Снейрс аралы шнайпі (Coenocorypha huegeli) бұрын Субантарктикалық шнайптің қосалқы түрі деп есептелген, бірақ қазір жеке түр ретінде танылды.

Мінез-құлық

Субантарктикалық шыршалар көбінесе ұшпайды, салыстырмалы түрде жабайы емес және жерде ұялайды, бұл оларды құрлықтағы жыртқыштардан қорғану қаупіне ұшыратады. Олар тығыз өсімдік жамылғысы бар жерлерді ұнатады және түрлі омыртқасыз жәндіктермен қоректенеді. Олардың ерекше айқынды бір ұсыну ритуалы бар, ол еркектердің айтарлық биіктіктен тік түсуімен түнде жүзеге асады. Ұялау әртүрлі аралдарда тамыз бен қаңтар аралығында әртүрлі мерзімдерде болады.