Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ифрикия әмірі (800–812 жылдар)
Emir of Ifriqiya (from 800 – 812)
Ибрагим I ибн әл Ағлаб (إبراهيم بن الأغلب; 756–812 жылдар) – Ағлабид әулетінен шыққан Ифрикияның тұңғыш әмірі (800–812 жылдар).
Ibrahim I ibn al Aghlab (إبراهيم بن الأغلب; 756–812) was the first Emir of the Ifriqiya from Aghlabid family (800–812).
Шығуы және ерте мансабы
Ол Әбу Мұслимнің Аббаси революциясы кезінде серігі болған Хурасани араб әл-Ағлабтың ұлы еді. 765–767 жылдары Ифрикияның губернаторы қызметін атқарған, әл-Хасан ибн Харбтың көтерілісі кезінде қаза тапты. Ислам энциклопедиясы Ибрагимді "энергиялы және дана, салмақты және епті, батыл жауынгер және шебер дипломат" деп сипаттайды, сонымен қатар оның ислам құқықтануындағы білімі, поэзия мен сөз өнеріндегі дарыны да жоғары болған. 795 жылы Ибрагим Заб аймағының губернаторы болып тағайындалды. Ол осы қызметте Ифрикияның Аббасид губернаторы Мұхаммед ибн Мукатил әл-Аккиге қарсы болған көтерілісті басуда маңызды рөл атқарды. 800 жылдың 9 шілдесінде Халифа Харун әл-Рашид оны Ифрикияның әмірі деп мойындады және Аббасид қазынасына жыл сайын 40 000 алтын динар төлеу шартымен толық тәуелсіздік берді. Осының арқасында Ибрагим мен оның ұрпақтары мұрагерлік Аглабид әулетін құра алды.
He was the son of al Aghlab, a Khurasani Arab who had been a companion of Abu Muslim during the Abbasid Revolution. He had served as governor of Ifriqiya in 765–767, being killed during the revolt of al Hasan ibn Harb. The Encyclopaedia of Islam describes Ibrahim as "energetic and wise, prudent and shrewd, a brave fighter as well as skilful diplomat", and of considerable education, including in Islamic jurisprudence, as well as talented in poetry and oratory. In 795, Ibrahim was appointed governor of the Zab. From that position he played a leading role in the suppression of a revolt against the Abbasid governor of Ifriqya, Muhammad ibn Muqatil al Akki. As a reward, on 9 July 800 Caliph Harun al Rashid recognized him as emir of Ifriqiya, and bestowed virtually complete independence in exchange for an annual payment of 40,000 gold dinars to the Abbasid treasury. This allowed Ibrahim and his successors to establish the hereditary Aghlabid dynasty.
Билік
Ибрагим Ұлы Бербер көтерілісінен бері жалғасып келе жатқан соңғы Бербер көтерілістерін бағындыруға қол жеткізді, бірақ Мағрибтің оңтүстік бөлігін жоғалтуға дайын тұру керек болды, және ондағы берберлерге өздерінің Харижит немесе Шиа діни сенімдерін сақтауға рұхсат берілді, бұл бір ғасырдан кейін Шиа Фатимидтерінің Аглабидтерді құлатуына себеп болды. Ішкі саясатта Ибрагим мен оның ізбасарлары Тунис және Кайруандағы араб қоныс аударушыларының (джунд) үнемі қарсылығына тап болды, олар өздерінің артықшылықтарына қызғанышпен қарап, жергілікті халықты қысымға салды. Сонымен қатар, Ибрагим Мутазила бағытындағы мұсылман болғандықтан, Кайруанның Малики мазхабындағы ғалымдарына қарсы болды. 806 жылы ол Мутазила имамы Әбу Мүхризді Қади (Шарият судьясы), Қайырауанның (Каируан кадиі) қызметіне тағайындады. Ибрагим 802 жылы Хамдис ибн Абд әл-Рахман әл-Кинди, ал 809 жылы Имран ибн Мұхаллад бастаған екі көтеріліске тап болды. Осының нәтижесінде Ибрагим Кайруанның оңтүстігінде әл-Аббасия (немесе әл-Қаср әл-Қадим) сарай қаласын салды және джундқа тәуелділігін азайту үшін көптеген қара африкалық құл сарбаздарды импорттады. 812 жылдың 5 шілдесінде қайтыс болғаннан кейін, оның орнын ұлы Абдулла I басты.
Ibrahim was successful in subduing the last Berber uprisings that had continued since the Great Berber Revolt, although the southern part of the Maghreb had to be given up for lost, and the Berbers there allowed to keep their Kharijite or Shi'a beliefs, which a century later would provide the basis for the downfall of the Aghlabids to the Shi'a Fatimids. Domestically, Ibrahim and his successors faced constant opposition from the Arab settler community (jund) in Tunis and Kairouan, which was jealous of their prerogatives and oppressed the native population. In addition, Ibrahim was a Mu'tazili Muslim, and in opposition to the Maliki jurists of Kairouan. He named Abu Muhriz, a Mu'tazili imam, as Qadi (Shari'a magistrate) Qayrawan (cadi of Kairouan) in 806. Ibrahim faced two revolts from the jund, one by Hamdis ibn Abd al Rahman al Kindi in 802, and another by Imran ibn Mukhallad in 809. As a result, Ibrahim established the palace city of al Abbasiyya (or al Qasr al Qadim), just south of Kairouan, and imported a large number of black African slave soldiers to lessen his dependence on the jund. On his death on 5 July 812, he was succeeded by his son Abdallah I .