Letterer-Siwe ауруы (LSD) – Лангерханс жасушаларының гистиоцитозының (LCH) ең ауыр түрі. Тері, сүйек миы, бауыр зардап шегеді. Симптомы, себептері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Letterer-Siwe ауруы (LSD) немесе Abt Letterer-Siwe ауруы – Лангерханс клеткалы гистиоцитоздың (LCH) танылған төрт клиникалық синдромының бірі және ең ауыр түрі. Бұл ауру тері, сүйек миы, көкбауыр, бауыр және өкпе сияқты көптеген орган жүйелерін қамтиды. Сонымен қатар, ауыз қуысы мен асқазан-ішек жолы да зардап шегуі мүмкін. LCH және оның барлық түрлері моноклоналды миграциямен және белгілі бір дендриттік жасушалардың көбеюімен сипатталады. Letterer-Siwe ауруының жіктелуі – тарихи атау. Letterer-Siwe LCH ауруының шамамен 10 пайызын құрайды.
Letterer–Siwe disease, (LSD) or Abt Letterer Siwe disease, is one of the four recognized clinical syndromes of Langerhans cell histiocytosis (LCH) and is the most severe form, involving multiple organ systems such as the skin, bone marrow, spleen, liver, and lung. Oral cavity and gastrointestinal involvement may also be seen. LCH and all its subtypes are characterized by monoclonal migration and proliferation of specific dendritic cells. The subcategorization of Letterer Siwe disease is a historical eponym. Letterer Siwe causes approximately 10% of LCH disease.
Себеп
Жалпы алғанда, Лангерханс жасушалы гистиоцитоздың себебі белгісіз. Лангерханс жасушалы гистиоцитоздың түріне қарамастан, LCH-тың барлық түрі үшін патологиялық белгі – Лангерханс жасушаларының, макрофагтардың, лимфоциттердің және эозинофильдердің қалыптан тыс көбеюі мен жинақталуы. Осы жасушалардың жиналуы грануломатозды зақымдануларды құрайды. Гистиоциттер – ақ қан жасушаларының бір түрі, және олар организмнің иммундық жүйесінің бөлігі болып табылады. LCH және LSD сияқты жағдайларда олардың артық өндірілуі организмнің жүйелеріне шабуыл жасап, осы науқастарда байқалатын физикалық белгілерге әкеледі. Акт-Летерлер-Сиве ауруымен байланысты гендік мутациялар анықталды. ЛСД, LCH-тың барлық түрлерімен бірге, миелоидтық текті онкогендік қатерлі ісік болып табылады. LCH-қа шалдыққан барлық науқастарда RAS-RAF-MEK-ERK сигналдық жолының белсенділігі байқалады. LCH-мен ауыратын науқастардың 50-60%-ында BRAFV600E онкогендік мутациялары анықталады. Науқастардың 10-15%-ында MAP2K1 мутациясы кездеседі. Диагноз биопсия арқылы қойылады. Патология Лангерханс жасушаларын анықтауға көмектесу үшін CD1a, CD207 және S100 сияқты жасуша бетіндегі маркерлерді қолданатын иммуногистохимиялық сипаттамаларды пайдаланады. LCH-тың BRAFV600E және басқа MAPK жолдарының мутацияларымен байланысы бар болғандықтан, ісік тіні байланысты мутацияларға тексерілуі керек.
In general, the cause of Langerhans Cell Histiocytosis is unknown. Regardless of the subtype of Langerhans cell histiocytosis, the pathologic hallmark for all subtypes of LCH is the abnormal proliferation and accumulation of immature Langerhans cells, macrophages, lymphocytes, and eosinophils. The collection of these cells is what forms granulomatous lesions. Histiocytes, a type of white blood cell, are part of the body's immune system. When produced in excess, like in LCH and LSD, they attack the body's systems and cause the physical manifestations that are seen in these patients. There have been associated gene mutations linked to Abt Letterer Siwe disease. LSD, in addition to all forms of LCH, is an oncogene driven cancer of myeloid lineage. Activation of the RAS RAF MEK ERK signaling pathway is seen in all patients with LCH. In 50 60% of patients with LCH, oncogenic mutations of BRAFV600E are identified. 10 15% of patients have MAP2K1 mutations. The diagnosis is established by biopsy. Pathology then uses immunohistochemical characteristics, such as cell surface markers CD1a, CD207, and S 100, to help identify the Langerhans cells. Because of the link LCH has to BRAFV600E and other MAPK pathway mutations, tumor tissue should be tested for associated mutations.
Емдеу
Химиотерапия көп жүйелі зардап шеккен науқастарға көрсетіледі. Ең агрессивті химиотерапияға да жауап бермейтін науқастар гемопоэздік тамырлық жасушаларды трансплантациялаудың төмендетілген қарқындылығын, эксперименталды химиотерапияны немесе анықталған кез келген мутацияға қатысты иммуномодуляциялық терапияны қарастыра алады. Мысалы, BRAFV600E мутациясы бар науқастар Вемурафениб сияқты BRAF ингибиторларын қолдануға үміткер болуы мүмкін. Теріде көріністері бар науқастарда дерматологпен ерте кеңесу өте маңызды, себебі ерте диагноз қою және емдеу осы жиі өлімге соқтыратын аурумен күресіп жатқан науқастардың өмірін сақтап қалуы мүмкін.
Chemotherapy is indicated for patients with multisystem involvement. Patients who do not respond to even aggressive chemotherapy may consider reduced intensity hematopoietic stem cell transplantation, experimental chemotherapy, or immunomodulatory therapy specific to any identified mutation. Patients with BRAFV600E mutations, for example, may be candidates for BRAF inhibitors such as vemurafenib. Early consultation with a dermatologist in patients with skin manifestations is key, as early diagnosis and treatment can be life saving to patients with this often terminal disease.