Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
R v Malmo Levine; R v Caine [2003] 3 S. C. R. 571, 2003 SCC 74, – Канада Жоғарғы Сотының Парламенттің марихуананы иеленуді және сатуды қылмыстық қылық деп тануға құқылы екенін, ал бұл құқық Канаданың Құқықтар мен бостандықтар хартиясының 7-бабын бұзбайтыны туралы шешімі. Сот зиян келтіру принципі Канададағы табиғи әділеттіліктің негізгі құралы емес екенін, және ол Хартияның 7-бабына қатысты емес екенін анықтады.
R v Malmo Levine; R v Caine [2003] 3 S. C. R. 571, 2003 SCC 74, is a Supreme Court of Canada decision that Parliament had the authority to criminalize the possession and trafficking of marijuana, and that power did not infringe on the section 7 of the Canadian Charter of Rights and Freedoms. The Court found the harm principle is not a fundamental aspect of natural justice in Canada relevant to section 7 of the Charter.
Өмірбаян
Бұл шешім екі жағдайды қамтиды. Біріншісі – "марихуана/бостандық жақтасы" атанған Дэвид Малмо Левин Шығыс Ванкуверде "Зиянды азайту клубы" деп аталатын ұйым құрды. Бұл клуб марихуана қолданушылар мен халықты осы есірткі туралы біліммен қамтамасыз ету және оны өндіріс бағасымен ұсыну арқылы марихуана қолданудың зиянын азайтуға бағытталған. 1996 жылдың желтоқсан айында полиция "Зиянды азайту клубына" шабуыл жасап, 316 грамм марихуана тәркіледі және Малмо Левинге сауда мақсатында иелік ету айып тағылды. Екінші жағдай 1993 жылы Виктор Кейннің марихуана иелігі үшін тұтқындалуына қатысты. Кейн мұхит жағасындағы көлігінде болғанда екі RCMP офицері оған жоласты. Ол тоқтатылып, одан 0,5 грамм марихуана табылды. Кейн де, Малмо Левин де Наркотиктерді бақылау заңы бойынша марихуананы қылмыстық қылмыстың құрамына енгізудің конституциялықлығына күдік тудырды. Малмо Левиннің аргументі қылмыстық құқық үшін зиян болуының қажеттілігіне қатысты болды. Ол 1867 жылғы Конституциялық актінің 91(27) бабына сәйкес, қылмыстық заң шығаруға конституциялық құқық тек зиян келтіретін әрекеттермен ғана шектеледі деп мәлімдеді. Сондай-ақ, ол "зиян принципi" Канаданың құқықтары мен бостандықтарының хартасының 7-бабына сәйкес, негізгі әділеттілік принципі болуы керек деп сақты.
The decision involves two cases. The first was where David Malmo Levine, a "marijuana/freedom activist", ran an organization in East Vancouver called the "Harm Reduction Club", which attempts to reduce the harm associated with marijuana use by educating users and the public about the drug and provide the drug at cost. In December 1996 the police raided the Harm Reduction Club and seized 316 grams of marijuana charging Malmo Levine with possession for the purpose of trafficking. The second case involved the 1993 arrest of Victor Caine for possession of marijuana. Caine was in his van by the ocean when two RCMP officers approached him. He was stopped and a 0.5 gram were found in his possession. Both Caine and Malmo Levine challenged the constitutionality of the criminalization of marijuana under the Narcotics Control Act. Malmo Levine's argument focused on whether there should be a requirement of harm for criminal law. He argued that the constitutional power to enact criminal law under section 91(27) of the Constitution Act, 1867 is limited to conduct that causes harm. He further argued that the "harm principle" should be a principle of fundamental justice under section 7 of the Canadian Charter of Rights and Freedoms.
Канаданың Жоғарғы соты
Малмо Левин мен Кейн Британдық Колумбия апелляциялық сотының шешіміне Канада Жоғарғы сотына шағым жасады, ол істі 2003 жылдың 6 мамырында тыңдады. 2003 жылдың 23 желтоқсанында судьялар Чарльз Гонтиер мен Ян Бинни көпшілік пікірін бірлесіп жазды.
Malmo Levine and Caine appealed the decision of the British Columbia Court of Appeals to the Supreme Court of Canada which heard the case on May 6, 2003. On December 23, 2003, Justice Charles Gonthier and Ian Binnie jointly authored the majority decision.
Көпшілік шешім
Көпшілік пікір білдірген Гонтиер және Бинни судьялары 1867 жылғы Конституциялық актінің 91(27)-бабы және Жарғының 7-бабы бойынша зиянды талаптарға қатысты барлық аргументтерді қабылдамады. Олар Парламенттің зиянды дәлелдеуі міндетті емес, тек зиян тууы мүмкін деген негізді қауіпті көрсету жеткілікті деп шешті. Гонтиер және Бинни «R v Hauser» ісіне жүгінді, онда есірткі 1867 жылы қарастырылмаған жаңа мәселе болып саналды және демек, бейбітшілік, тәртіп және жақсы үкімет өкілеттігіне жатады делінген. Олар бұл шешімнің қате болуы мүмкін екенін айтты, себебі есірткі мәселесі анық қылмыстық құқық саласына жатады. Олардың пікірінше, қылмыстық құқық өкілеттігіне әлсіз топтарды қорғау да кіреді. Осылайша, үкімет есірткіге тәуелді адамдар мен қоғамды қорғау мақсатындағы шараларды реттеуге құқылы.
Gonthier and Binnie JJ., writing the majority, rejected all the arguments for the requirements of harm under section 91(27) of the Constitution Act, 1867 and section 7 of the Charter. They held that Parliament need not establish harm but only a reasonable apprehension of harm. Gonthier and Binnie looked towards R v Hauser, which held that narcotics were a new matter not considered in 1867 and so falls under the peace, order and good government power. They suggest that this case was likely wrong as narcotics is clearly a matter of criminal law. The criminal law power, they state, includes the protection of vulnerable groups. Thus the government is able to control activities for the protection of drug users and society.
Бір-бірінен айырмашылық пікірлер
Үш судья – Луиза Арбур, Луи Лебель және Мари Дешамп – әрқайсысы Кейн ісі бойынша ғана жеке дауыс берді.
Three Justices, Louise Arbour, Louis LeBel, and Marie Deschamps, each authored individual dissenting opinions exclusively on the Caine case.
Салдары
Канопе ие болу және пайдалануды заңдастыру 2015 жылы премьер-министр болған Джастин Трюдоның сайлау науқанының бір бөлігі болды. Сайлаудан кейін көп ұзамай, Канопе заңдастыру және реттеу жөніндегі топ мәселені зерттеу үшін құрылды. Топ 2016 жылдың 13 желтоқсанында осы мәселе бойынша есеп жариялады. 2017 жылдың 13 сәуірінде Әділет министрі Джоди Уилсон Рейбоулд Канада Парламентіне канопені заңдастыруға бағытталған екі заң жобасын енгізді. Біріншісі – Канопе заңы, ол ойын-сауық мақсатында канопе пайдалануды заңдастырды. Екіншісі – Қылмыстық кодекске (көлік құралдарына қатысты құқық бұзушылықтар) түзетулер енгізу туралы заң (C 46 заң жобасы) мас күйде көлік жүргізуге қатысты полицияның өкілеттіктерін арттырды, мысалы, адамның мас екендігіне күдік болмаса да, міндетті түрде алкогольге тексеруге рұқсат берді; сондай-ақ Қылмыстық кодексте көлік жүргізуге қатысты құқық бұзушылықтар үшін жазаларды күшейтті.
The legalization of cannabis possession and use was an aspect of the campaign of Justin Trudeau who became Prime Minister in 2015. Shortly after election, the Task Force on Cannabis Legalization and Regulation was convened to study the issue. The Task Force released a report on the matter on December 13, 2016. On April 13, 2017, Minister of Justice Jody Wilson Raybould introduced two bills the House of Commons of Canada for the legalization of cannabis. The first was the Cannabis Act, which legalized recreational cannabis use. The second An Act to amend the Criminal Code (offences relating to conveyances) (Bill C 46) increased police powers related to impaired driving such as authorizing mandatory alcohol screening without suspicion that the person is impaired; and increased punishments for driving related offences in the Criminal Code.