Кіріспе

Кендерес – Венгрияның Яс-Нагикун-Шолнок округінің шағын қаласы. Ол 1920-1944 жылдар аралығында Венгрия Корольдігінің регенті Миклош Хортидің туған жері ретінде және қала маңында оған арналған көптеген ескерткіштердің болуымен ерекшеленеді. Басты туристік тартым – Хорти қамалы (Хорти кастели), онда жыл сайын 18 маусымда Миклош Хортиге арналған көрмелер мен еске алу шаралары өтеді.

Орналасуы, географиясы

Қала 4-ші тас жолмен Дебрецен мен Шолнок қалаларының арасында екіге бөлінген. Ол Ұлы Мажар жазығында орналасқан, сондықтан географиясы жазық далалармен сипатталады. Қаланың төңірегінде жүгері егілген егістіктер, тоғайлар мен тау жолдары бар. Кейбір көне ғимараттар Ұлттық бюроның қорғауында. 2004 жылы осы елді мекенге қала мәртебесі берілді. Қаланың халқы 5329 адамды құрайды, ал халық тығыздығы 47,9 адам/км². Тұрғындардың көп бөлігі этникалық мажарлар.

Тарих

Қала 16 ғасырдағы католик приходтарының тізбегінен қалыптасты. 1771 жылы ол шаруалар ауылы ретінде ресми түрде қоныстанды. 1848 жылғы революциялар, Еуропаның көп бөлігін шарпығаннан кейін, ол Кендерес аталды. Граф Антал Галлер салған кешкі барокко стиліндегі католик шіркеуі 1783 жылы салына бастап, 1800 жылы аяқталды. Кейінгі жұмыстар 1923 жылы толыққанды. Шіркеуде көптеген көркем суреттер сақталған. Бірінші дүниежүзілік соғыс снарядының әсері әлі де оның қабырғаларының бірінде көрініп тұр. Қала екі дүниежүзілік соғыс аралығында және 1956 жылғы революциядан кейін қарқынды өсті, бірақ содан бері өсуі баяулады.

Хорти қамалы

Барокко стиліндегі әулет үйі XIX ғасырда Ходоси және Борбели отбасыларына, ал 1850 жылы Хорти отбасы мұрагерлікке алғанға дейін тиесілі болды. Миклош Хорти осы жерде дүниеге келді және 1989 жылғы төңкерістерден кейін, Варшава шартының тарауы мен Ресей/Кеңес әскерлерінің шығарылуынан соң қайта жерленді. Оның өсиеті бойынша, ол "соңғы орыс әскері кеткенше" қайтарылмауы керек еді. Алғашқыда Халасси сарайы деп аталған қамал 1800 жылдардың басында салынған. 1850 жылы Миклоштің әкесі Иштван Хортидің құрметіне қазіргі атауын алды. Бұл қарапайым U пішіндес ғимарат болды және 1925 жылы Франц Калиннің жобалары бойынша нео-барокко стилінде қайта жаңартылды. 1944 жылы нацистер оны тонап, құнды заттарын алып кетіп, қалғанын өртеп тастады. Содан бері ол астық сақтау қоймасы, жылқы шаруашылығы және ауыл шаруашылығы мектебі ретінде пайдаланылып келеді. Сыртқы пішіні мен бірқатар бөлмелер сақталған. Қазіргі таңда ол туристерді орналастыруға және студенттерге арналған жатақ ретінде қызмет етеді.