Морган Уолтер Филлипс: Ұлыбритания Еңбек партиясының қайраткері
Morgan Phillips
Морган Уолтер Филлипс (1902-1963) – британдық саясаткер, шахтер, профсоюз белсендісі. Лейборист партиясының бас хатшысы болып қызмет етті, сайлауда жеңіске жеткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстік саясаткер және кәсіподақ белсендісі Морган Уолтер Филлипс (18 маусым 1902 – 15 қаңтар 1963) – шахтер және кәсіподақ белсендісі, Британ лейбористік партиясының бас хатшысы болып, партияның екі сайлаудағы жеңісіне атсалысқан.
Welsh politician and trade union activist
Morgan Walter Phillips (18 June 1902 – 15 January 1963) was a colliery worker and trade union activist who became the General Secretary of the British Labour Party, involved in two of the party's election victories.
Өмір
Гламорган, Абердар қаласында Уильям Филлипстің алты баласының бірі болып туған Филлипс Баргойдте өсті. Ол 12 жасында мектепті тастап, шахтада жұмыс істеді. 18 жасында Филлипс Кэрфилли дивизиондық Еңбек партиясының мүшесі болды және 1923–1925 жылдары партияның Баргойдтегі хатшысы қызметін атқарды. 1924–1926 жылдары Баргойд бу көмір ложасының төрағасы болды. Ол Лондонның Еңбек колледжінде экономикалық және әлеуметтік пәндерден екі жылдық курсқа қатысты. Ол Лондонда қалып, 1928–1930 жылдары Батыс Фулхэмдегі Еңбек партиясының хатшысы, ал кейін 1934–1937 жылдары Уайтчепелдегі хатшысы болды. 1934–1937 жылдары Фулхэм қалалық кеңесінің кеңесшісі болды. 1937 жылы партия штаб-пәтерінде насихат жөніндегі қызметкер болып жұмыс істеді, ал 1941 жылдан бастап партияның зерттеу бөлімінің хатшысы болды. 1944 жылы партия хатшысы болып тез өрледі, 1960 жылы ресми түрде бас хатшы болып қайта тағайындалды. Филлипс партия ұйымын революцияландырды және 1945 және 1950 жылдардағы сайлаудағы жеңістерге кәсіби негізді, адамдар мен кәсіптердің кең ауқымын тартуды мақсат етті. Осы сайлауда парламентке сайланған кәсіподақ өкілдерінің саны азайды, ал кәсіби мамандардың саны көбейді. Ол байлыққа, үйге ие болуға және демалыс мүмкіндіктеріне орта таптың ұмтылысын мойындауға шақырды және ұлттандыруға тым көп мән беруге қарсы ескертті. Дегенмен, Филлипс пен оның басшылығымен жүргізген партия ұйымы 1955 жылғы жалпы сайлаудағы жеңіліске кінәлі деп айыпталды: Гарольд Уилсон жүргізген сараптама партия ұйымын "жеттік дәуірдегі бір текеше велосипеді" деп сипаттады. 1957 жылы Филлипс Анеурин Беван мен Ричард Кроссманмен бірге "The Spectator" журналын жала жабу үшін сотқа берді. Журнал Италиядағы социалистік конференция кезінде ер адамдардың көп ішімдік ішкені туралы мақала жариялаған. Бұл айыптамалардың жалған екенін мойындаған үштік журналдан өтемақы алды. Көп жылдар өткен соң Кроссманның өлімнен кейін жарияланған күнделіктері журналдың айыптамаларының шындығын растады. Филлипс 1959 жылғы жалпы сайлау науқанында сәттілікке жетті. Оның күнделікті баспасөз конференциялары үлкен қызығушылық тудырды. Ол журналистерді жақсы түсінді және қысқа, мағыналы жауаптар берді. Ол сайлаудағы жеңілістің себептерін нақты талдап, болашаққа қатысты конструктивті ұсыныстар жасады, олардың көп бөлігі оның "60-шы жылдардағы Еңбек" (1960) атты еңбегінде қамтылған. Бұл еңбек 1964 жылы Еңбек партиясының билікке қайта оралуына негіз болды. Ол сонымен қатар "Шығыс батыспен кездеседі" (1954) және түрлі саяси-экономикалық памфлеттер жариялады. Филлипс халықаралық Еңбек қозғалысының маңызды тұлғасы болды және 1944 жылдан бастап Халықаралық Социалистік Комитеттің бірнеше конференциясына төрағалық етті. Ол 1948 жылдан 1957 жылға дейін Социалистік Интернационал төрағасы болды. 1960 жылдың тамызында, мансабының шыңында инсульт алды және 1961 жылы бас хатшы қызметінен зейнеткерлікке шықты, 1963 жылдың басында қайтыс болды.
Born in Aberdare, Glamorgan, one of the six children of William Phillips, Phillips was brought up in Bargoed. He left school when he was 12 to become a colliery surface worker. When he was 18, Phillips became a member of the Caerphilly divisional Labour Party, and served as secretary of the party in Bargoed, 1923–25. He was chairman of the Bargoed Steam Coal Lodge, 1924–26. He was able to attend the Labour College, London for a two year course in economic and social subjects. He remained in London and became secretary of the Labour Party in West Fulham, 1928–30. and later in Whitechapel, 1934 37. He became a councillor on Fulham borough council, 1934–37. In 1937 he was employed at the party's headquarters as propaganda officer, then as secretary of the party's research department from 1941. He soon rose to become secretary of the party in 1944, formally renamed general secretary in 1960. Phillips revolutionised the organisation of the Party and aimed to appeal to a wider set of people and professions, a professional basis for the election victories in 1945 and 1950, that saw fewer trade unionists and more professionals elected to Parliament. He called for recognition of middle class aspiration for wealth, home ownership and leisure opportunities, and warned against excessive emphasis on nationalisation. Nevertheless, Phillips and the party organization he led were blamed by some for the defeat in the 1955 general election: a post mortem conducted by Harold Wilson labelled the party's organization as a "penny farthing [an antiquated model of bicycle] in a jet age". In 1957, Phillips joined Aneurin Bevan and Richard Crossman in suing The Spectator magazine for libel. An article had been published by The Spectator describing the men as drinking heavily during a socialist conference in Italy. Having sworn that the charges were untrue, the three collected damages from the magazine. Many years later, Crossman's posthumously published diaries confirmed the truth of the magazine's charges. Phillips' reputation rose in the unsuccessful 1959 general election campaign. His daily press conferences were seen as an outstanding success, attracting much interest. He understood journalists and gave concise and insightful answers. He presented a clear analysis of what had happened during the election defeat and constructive proposals for the future, many of which are included in his paper, Labour in the Sixties (1960), that laid foundations for the return to power of the Labour Party in 1964. He also published East meets West (1954) and various political and economic pamphlets. Phillips was a key figure in the international Labour movement and presided over several conferences of the International Socialist Committee from 1944 onwards. He served as chairman of the Socialist International from its formation in 1948 until 1957. He suffered a stroke in August 1960, at the height of his career, and retired as General Secretary in 1961, dying in early 1963.
Мұра
Манчестердегі Халық тарихы мұражайындағы Еңбек тарихы мұрағаты және зерттеу орталығы Морган Филлипстің Бас хатшысының жеке құжаттарын өз жинағында сақтайды.
The Labour History Archive and Study Centre at the People's History Museum in Manchester has the General Secretary papers of Morgan Phillips in their collection.
Отбасы
Фулхэм жұмысшы партиясында Филлипс Нора Лушермен, кейін баронша Филлипспен танысты және 1930 жылы оған үйленді. Олардың бір ұлы мен бір қызы болды. Қызы, Гвинет Данвудди 1964 жылдан 2008 жылы қайтыс болғанға дейін ұзақ жылдар бойы Еңбек партиясының депутаты болды; ол Джон Данвуддиге үйленді, ол да Еңбек партиясының депутаты атанды. Олардың қызы, Тамсин Данвудди 2003 жылдан 2007 жылға дейін Уэльс Ұлттық Ассамблеясының мүшесі болды.
In Fulham Labour Party Phillips met Norah Lusher, later Baroness Phillips, whom he married in 1930. They had a son and a daughter. The latter, Gwyneth Dunwoody, was a long serving Labour MP from 1964 until her death in 2008; she married John Dunwoody, who would also become a Labour Member of Parliament. Their daughter, Tamsin Dunwoody was a Member of the National Assembly for Wales from 2003 to 2007.