Венециядағы Носферату

Кіріспе

1988 жылғы итальяндық қорқыныш фильмі

«Венециядағы вампир», сондай-ақ «Түннің ханзадасы» және «Венециядағы Носферату» аттарымен де белгілі, 1988 жылғы итальяндық табиғаттан тыс қорқыныш фильмі. Режиссерлігін Аугусто Каминито мен Клаус Кински (авторлық құқығы көрсетілмеген) жасаған, ал басты рөлдерде Кински, Кристофер Пламмер, Дональд Плезенс және Барбара Де Росси ойнаған. Оқиға 1786 жылғы карнавалда соңғы рет көрінген Носфератудың (Кински) ізін қуа жүріп Венецияға саяхаттайтын профессор Пэрис Каталаноның (Пламмер) басынан өткен оқиғаларды баяндайды. Каталано сеанс арқылы вампирдің мәңгілік өлімді іздеп жүргенін біледі және оның болуын тоқтатуға тырысады. Кинскині «Носферату» рөліне бекіткеннен кейін, продюсер Август Каминито Вернер Герцогтың «Носферату вампирі» фильміне жалғас жасауды жоспарлады. Бастапқыда Каминито Маурицио Лусидиді режиссер ретінде шақырған, бірақ кейін фильмді танымал режиссермен және жоғары бюджетпен жасаған дұрыс болады деп ойлады, нәтижесінде Лусиди режиссерліктен бас тартылып, орнына Паскуале Сквитери келді. Сквитери сценарийге бірнеше өзгерістер енгізді, бірақ олар Каминитоға ұнаған жоқ, соның салдарынан Сквитериге ақы төленіп, оның келісімшарты бұзылды. Бұл фильмнің бюджетінің қысқаруына және Марио Каяноның режиссер ретінде жұмысқа алынуына әкелді. Каяно түсірілім алаңында Кинскимен келіспей, фильмді тастап кетті, содан кейін Каминито фильмді өзі режиссерлеуге мәжбүр болды. Түсірілім кезінде Кински репетицияларға қатыспады, актерлер құрамын өзгертуді талап етті және көбінесе түсірілім алаңындағы жарықты күрт өзгертуге бұйырды. Екінші режиссер Луиджи Коццидің айтуынша, Кинскидің мінез-құлқы соншалықты болды, бүкіл түсірілім тобы алаңды тастап, Кински өзінің әрекеттері үшін кешірім сұрағанға дейін қайтып келмеді. Алты апталық түсірілімнен кейін Каминито фильмнің толыққанды аяқталғанын түсінді, бірақ жобаны жалғастыра алмайтынын да мойындады. Бұл Каминитоның қайта жазған сценарийінің бір бөлігінің түсірілмеуіне және оның қолындағы материалмен қанағаттануына әкелді. Фильмнің тұңғыш көрсетілімі 1988 жылдың 9 қыркүйегінде Венеция кинофестивалінде өтті, содан кейін Италияда кең экранды көрсетілімге шықты.

Vampire in Venice , also known as Prince of the Night and Nosferatu in Venice is a 1988 Italian supernatural horror film directed by Augusto Caminito and an uncredited Klaus Kinski, and starring Kinski, Christopher Plummer, Donald Pleasence, and Barbara De Rossi. The story follows Professor Paris Catalano (Plummer), who travels to Venice following the trail of the last known appearance of Nosferatu (Kinski), who was seen at Carnival in 1786. Catalano learns through a séance that the vampire is seeking eternal death, and tries to put an end to its existence once and for all. After securing Kinski for the lead of Nosferatu, producer August Caminito planned a sequel to Werner Herzog's Nosferatu the Vampyre. Caminito originally secured Maurizio Lucidi as the director but later felt that film would be better with a more well known director and a higher budget, leading Lucidi to be dropped as the director in favor of Pasquale Squitieri. Squiteri made several changes to the script which did not appeal to Caminito, which led to him paying Squiteri and terminating his contract. This led to further budget cuts in the film and hiring Mario Caiano on as the director. After clashing with Kinski on set, Caiano left the film leading Caminito to direct the film himself. During filming, Kinski would not follow rehearsal and demanded changes in the actors appearing in the film and often had lighting changed dramatically on set. According to second unit director Luigi Cozzi, Kinski's behaviour on set became so erratic that the entire crew left the set and did not return until Kinski apologized for his behaviour. After six weeks of filming, Caminito came to the conclusion that he did not have the entire film completed, but that he also could not continue with the project. This led to entire sections of the re written screenplay by Caminito not being shot, and Caminito making do with what he had. The film premiered at the Venice Film Festival on 9 September 1988 and it was later released theatrically in Italy.

Сюжет

Британдық профессор Пэрис Каталано 1786 жылғы карнавал кезінде соңғы рет көрінген әйгілі вампир Носфератудың қайда екенін анықтау үшін Венецияға сапар шегеді. Оны жас ханшайым Хелиетта Канинс шақырады, ол вампирдің ата-бабаларының сарайының жертөлесіндегі мөрленген қабірде жатқанын сендіреді. Каталаноның пікірінше, вампир өзінің мәңгілік азабын тоқтатудың және шын мәнінде өлудің жолын іздеп жүр. Венецияға келген соң Каталано Хелиеттаның Носфератудың ұзақ уақыттан бері жоғалған сүйіктісі Летицияға есімдері мен сыртқы келбеттері ұқсас екенін байқайды. Каниндер үйде, католик дін қызметкері әке Дон Алвизе ескертулеріне қарамастан, спиритизм сеансын өткізеді. Сеанс Носфератуды 200 жылдық ұйқысынан оятып, ол қабірінен қашып шығады. Носферату Венецияны аралап, көп ұзамай Хелиеттаның анасы, принцесса Каталаноны табады және оны балконынан итеріп, төмендегі темір қоршауға түсіріп өлтіреді. Ескі ханшайымның жерлеу рәсімінде Каталано Хелиеттаға Носфератуды тоқтатудың жалғыз жолы – шынайы махаббат екенін ескертеді. Келесі карнавал кешінде Носферату Хелиеттаны қуып жетеді. Ол оны үйіне дейін ертіп, төсегінен оятып, азғындыққа түсіреді. Осы сәтте Хелиеттаның кіші әпкесі Мария оқиғаның бір бөлігін көреді. Ертесі күні Хелиетта оянып, Каталаноға Носферату келгенін айтады. Кейін Носферату әке Альвизенің әріптесі доктор Барневалдың әйелі Ута Барневалға шабуыл жасайды, оны тастап кеткен ғимаратқа қуады және оның қанын ішеді. Соңынан Носферату Каталоноға, әке Альвизеге және оның әріптесі доктор Барневалға қамал ішінде жақындасады. Барневаль Носфератуды атуға тырысады, бірақ ол тез жазылып, Барневалдың мылтығын сындырады. Каталано Носфератуды қасиетті крестімен тебуге тырысады, бірақ Носферату оның қолына тиіп, күйдіреді, содан кейін Хелиеттаны алып, қамалдан шығып кетеді. Көңілі құлазып, Каталано заттарын жинап, Каниндердің сарайынан кетеді, оның айтуынша, Носфератуды жою үшін оған шынайы махаббатын сыйлайтын таза әйел ғана қабілетті. Кейіннен, белгісіз аурудан көз жұмақ болған Каталано Гранд-каналға секіріп, өз-өзіне қол жұмсайды. Мария, әпкесінің жанын құтқару үшін Носфератумен күресуді қалап, мұнараға көтеріліп, Носфератудың назарын аудару үшін өлімге секіреді. Носферату Марияны құлаудан құтқарып, онымен бірге тастап кеткен виллаға алып кетеді. Носферату Марияға өлуді қалайтынын түсіндіреді, бірақ мұны істеу үшін таза бойжеткен қыз оған өзін беруге және оны өкінішсіз сүюге тиіс, бұл Мария қабылдайды. Темірде Барневаль жоғалған әйелін іздеп, екі досымен бірге виллаға келеді. Жертөледе олар Носферату сияқты көрінетін бір нәрсені ұйықтап жатқан күйінде табады. Бірақ олар оның жүрегіне қазық қаққанда, оның сыртқы түрі Ута Барневалға айналады; олар шын мәнінде Носферату кейпінде келген Утаны өлтірген. Олар жоғарыда Мариямен бірге жатқан нағыз Носфератуды табады. Барневаль оны тиімсіз атып, оқ Носфератудың арқасынан өтіп, Марияны ауыр жарақаттайды. Носферату ашуланып, Барневалдың достарын өлтіреді. Вилладан қашып бара жатқанда, Барневалды Хелиетта баққа шақырады. Хелиетта кейпінде Носферату Барневалды азғындыққа түсіреді, содан кейін оның түрін өзгерткенін және Барневалды өлтіргенін ашады. Носферату Марияны құшақтап, Венеция каналы бойымен кетеді. Өлім алдында Мария Носфератудан өзін вампирге айналдыруын сұрайды. Ол оған қарсылық көрсетеді, мұндай әрекет мәңгілік жаза екенін айтады. Олар бір-бірін ұстап, Носферату келе береді, соңында таңертеңгі тұманға еріп, екеуінің де тағдыры белгісіз болып қалады.

British Professor Paris Catalano travels to Venice to investigate the whereabouts of the infamous vampire Nosferatu, whose last known appearance was during the Carnival of 1786. He is summoned there by the young Princess Helietta Canins, who believes that the vampire may be interred in a sealed tomb in the basement of her ancestral estate. Catalano believes that the vampire is searching for a way to end his immortal torment and actually be dead. Upon his arrival, Catalano notices that Helietta bears a striking resemblance to Nosferatu's long lost love, Letizia. The Canins hold a séance at the house against the warnings of their Catholic priest, Father Don Alvise. The séance causes Nosferatu to awaken from his 200 year sleep, and escapes from his tomb. Nosferatu roams Venice, soon locating Helietta's mother, Princess Catalano, and forces her out of her balcony, pushing her to her death below where she is impaled on an iron fence. During the elder princess's funeral, Catalano warns Helietta that Nosferatu can only be stopped by legitimate love. During a subsequent carnival celebration, Nosferatu stalks Helietta. He soon follows her home, and awakens her in her bed, seducing her. Meanwhile, Helietta's younger sister, Maria, witnesses part of the encounter. The following morning, Helietta awakens and informs Catalano that Nosferatu has visited her. Later, in an alley, Nosferatu attacks Uta Barneval, the wife of Father Alvise's peer, Dr. Barneval, and chases her into an abandoned building, where he feasts on her blood. Nosferatu later approaches Catalano, Father Alvise, and his peer, Dr. Barneval, inside a castle. Barneval attempts to shoot Nosferatu, but Nosferatu quickly regenerates and proceeds to break Barneval's shotgun. Catalano attempts to repel Nosferatu with his Holy Cross, but Nosferatu burns his hands while holding it before taking Helietta and leaving the castle. Despondent, Catalano packs his bags and leaves the Canins' mansion, announcing that only a pure woman willing to give Nosferatu her true love can destroy him. Subsequently, Catalano, who was dying of an unspecified illness, commits suicide by jumping from a bridge into the Grand Canal. Maria, who is seeking to fight Nosferatu so she can save her sister's soul, climbs to a tower and jumps to her death in an attempt to catch Nosferatu's attention. Nosferatu saves Maria from the fall and abducts her, taking her with him to an abandoned villa. Nosferatu explains to Maria that he wishes to die, but to do so, a virgin woman has to give herself to him and love him unrepentantly, which Maria accepts. Meanwhile, Barneval, looking for his missing wife, travels to the villa with two friends. In the basement, they find what appears to be Nosferatu asleep in a coffin. When they drive a stake through his heart, however, his appearance morphs to that of Uta Barneval; they have in fact killed Uta, who had shapeshifted to appear as Nosferatu. Upstairs, they locate the real Nosferatu in bed with Maria. Barneval ineffectively shoots him, and the shot goes through Nosferatu's back, severely injuring Maria. Nosferatu, enraged, kills Barneval's friends. While fleeing the villa, Barneval is lured into a garden by Helietta. Posing as Helietta, Nosferatu seduces Barneval before revealing that he had shapeshifted into her, and killing Barneval while showing his true form. Nosferatu leaves the villa with a nude Maria in his arms, walking along a Venice canal. Dying, Maria asks Nosferatu to turn her into a vampire. He apparently refuses, saying that doing so would be an eternal punishment, the same he has endured for centuries. They hold each other while Nosferatu keeps walking, and they eventually disappear in the morning mist, leaving both of their fates a mystery.

Даму және алдын ала өндіріс

1980 жылдардың ортасында продюсер Аугусто Каминито Италияда шетелдік нарықтар үшін қорқыныш пен триллер фильмдерін шығара бастады, мысалы, Лусио Фулчидің "Қорқыт тасы" фильмін. Карло Альберто Альфьери, Леандро Луччеттимен бірлесіп жазған "Носферату Венецияда" сценарийімен Каминитоны таныстырды. Бұл сценарий бастапқыда Вернер Герцогтың "Носферату вампир" фильмінің жалғасы болды, Альфьери сол фильмдің жұлдызы Клаус Кинскиді осы жалғастықта басты рөлге шақырды. 1985 жылдың 17 желтоқсанында Каминито мен Кински екі фильмге келісімшартқа қол қойды: "Венецияда Носферату" және "Паганини", соңғысы Кински 1980 жылдан бері өндіріске түсіруге тырысып келген фильм еді. Бастапқыда фильмді Маурицио Лусиди режиссерлік етпек болған. Экипаж құрамында Альфьеридің досы Луиджи Коцци де болды, ол түсірілім кезінде кеңесші ретінде және пост-өндірісте жұмыс істеді. Коццидің айтуынша, Каминито фильмнің бюджеті үлкен болса және режиссері танымал болса, одан да сәтті болатынына сенген. Осының салдарынан Каминито фильмнің бюджетін екі есеге арттырды және Лусидини жұмыстан босатты, ол 1986 жылдың ақпанында Венеция карнавалында Кинскисіз бірнеше сахна түсірген еді. Каминито режиссер Паскуале Сквитьериді жалдады және Кристофер Пламмер, Дональд Плезенс, Барбара Де Росси және Йорго Воягистің қатысуымен актерлік құрамды жинады. Сквитьери сценарийді 1996 жылғы Венецияның болашағында жаңадан жазды және фильмді сценарийлеу үшін бірнеше комикс суретшілерін шақырды. Каминито сценарийді "тынышсыз барокколық" және түсіруге тым қымбат деп тапты. Сквитьери сценарийді өзгертуден бас тартты және Кинскимен де дауласып жүрді. Каминито Кинскиді жоғалтуға дайын болмағандықтан, Сквитьеримен келісімшартты бұзды және режиссер ештеңе түсірмей тұрып, оған келісілген соманы төледі. Бұл Марио Кайаноның жұмысқа қабылдануына әкелді, ол бұрын Кинскимен "Шанхай Джоның күресуші тұяқтары" сияқты фильмдерде жұмыс істеген. 1986 жылдың ортасында Кайано фильмге актерлерді таңдап алды, ал Каминито фильмнің жаңа, қысқартылған бюджетіне сәйкес сценарийді қайта жазды. Кейін Коцци бірнеше кейіпкерлер мен көріністердің жаңа редакцияда жойылғанын айтты.

In the mid 1980s, producer Augusto Caminito began producing horror and thriller films in Italy for foreign markets, such as Lucio Fulci's Murder Rock. Caminito was introduced to the script for Nosferatu in Venice by Carlo Alberto Alfieri who had written the screenplay and its original story with Leandro Lucchetti. The script was originally a sequel to Werner Herzog's film Nosferatu the Vampyre with Alfieri securing the star of that film, Klaus Kinski, to headline in this sequel. On December 17, 1985, Caminito and Kinski signed on for a two film deal: Nosferatu in Venice and Paganini, the latter being a film Kinski had been working on getting produced since 1980. The film was initially to be directed by Maurizio Lucidi. Among the crew was Luigi Cozzi, who was a friend of Alfieri and worked on the set as a consultant and during post production. Cozzi recounts that Caminito felt the film would be a bigger success with a larger budget and a better known director. As a consequence, Caminito doubled the film's budget and fired Lucidi, who had only shot a few scenes without Kinski set at the Carnival of Venice in February 1986 Caminito hired director Pasquale Squitieri and assembled a cast that included Christopher Plummer, Donald Pleasence, Barbara De Rossi, and Yorgo Voyagis. Squitieri re wrote the script, setting it in the near future of 1996 Venice and hired a number of comic book artists to storyboard the film. Caminito found the storyboard to be "too baroque" and too expensive to film. Squitieri refused to change his script and he had also been arguing with Kinski. As Caminito felt they could not lose Kinski, he terminated the contract with Squitieri and paid him the agreed sum before the director had the chance to shoot anything. This led to the hiring of Mario Caiano, who had worked with Kinski in the past on films such as The Fighting Fists of Shanghai Joe. In mid 1986, Caiano completed casting on the film and Caminito re wrote the script to make it match the films new reduced budget. Cozzi later stated that several characters and scenes were scrapped in this new re write.

Түсірілім

Фильм түсірілімі 25 тамызда басталды. Кински рөл үшін шашын қырқудан және жалған тістер киюден бас тартты. Түсірілімнің бірінші күні Каяномен жанжаласқаннан кейін, Каяно кейіннен Кински оның "кесілді" деген бұйрығын орындамайтынын және оны келесі күні Каминитомен бірге трейлерінде құлыптап қойғанын мәлімдеді. Каяно Каминитоның Кинскиге фильмді өзі режиссерлікке жетекшілік ететінін уәде еткенін білді. Каминито айтуынша, Каяно Кинскидің трейлеріне жүгіріп кіріп, оған "Енді сен фильмді режиссерлікке жетекшілік етесің!" деген. Каминито фильмді аяқтауға бейімделді және өзі режиссерлікке кірісті, Коцци оған екінші режиссер ретінде көріністерді түсіруге көмектесті. Коццидің сөзіне қарағанда, Кински репетицияларда жасаған сахналауды елемейтін, нәтижесінде оператор Антонио Нардиге жарықтандыруды бастапқы күйіне келтіруге тура келді, себебі Кински белгілерге құлақ аспайтын және қайта түсіруден бас тартатын. Кински Каминитоға Аманда Сандреллиді жұмыстан босатуды бұйырды. Воягистің қарындасы Анн Кнехт түсірілім алаңына келгенде, Кински Каминитодан оны басты рөлге алуын талап етті. Бұл сценарийде өзгерістерге әкелді, нәтижесінде Мария енді Хелиеттаның асырап алған қызы болды. Кински кейбір сахналарды өзі режиссерлікке жетекшілік етуді талап етті және істеді, соның ішінде таңертең Венецияда Носферату кейіпкерінің артынан түсірілген көріністер де бар. Коцци кейіннен Кински шамамен 10 сағаттық материал түсіргенін айтты, оның көп бөлігі Кинскидің қалада серуендеуінен тұрды. Түсірілім алаңындағы дыбыс операторы Лучано Муратори, Носферату Барбара Де Россидің кейіпкері Хелиеттаны вампирге айналдыратын сахнада Кински мойнына еңкейгендей болып, оның мойнын тістеуі керек болғанда, Кински әйелдің кіндігіне саусақтарын тығып, оның көздерінен жас шығып, алаңнан қашып кеткенін айтты. Коццидің мәлімдемесіне сәйкес, Кински оны еденге лақтырып, психологиялық және сексуалдық зорлық-зомбылық жасап, кіндігін тістеген. Барбара Де Росси Италиядағы Киски туралы деректі фильмде "бір күні маған шабуыл жасады. Ол сценарийге ешқандай құрмет көрсетпеді және әйелдермен қарым-қатынаста болғанда әрқашан физикалық күш қолданды. [Түсірілім кезінде] ол менің кеудемді ұстап, жарақаттады" және "Бұл қорқынышты оқиға болды. Біз қатты қорқып, кез келген көріністен не шығатынын білмейтінбіз" деді. Коццидің сөзіне қарағанда, бір кезде барлық түсіру тобы Кинскиге наразылық білдіріп, түсірілім алаңын тастап кетті, ол кейіннен өзінің мінез-құлқы үшін кешірім сұрады. Венецияда алты апта түсірілгеннен кейін, Каминито Венециядағы оқиғаларға арналған сценарийдің жартысын ғана түсірді және сценарийдің үштен бірін басқа жерде түсіруі керек болды. Каминито одан әрі түсіре алмады және түсірген материалдарынан фильмді құрастыруға тырысты.

Filming began on August 25. Kinski refused to shave his head and wear fake fangs for the role. After arguing with Caiano on the first day of filming, Caiano stated later that Kinski would not listen to him when he called cut and found him the next day locked in his trailer with Caminito. Caiano learned that Caminito had promised Kinski that he would direct the film. According to Caminito, Caiano ran into Kinski's trailer and told him "Now you're directing the movie!". Caminito felt determined to finish the film and took on directing the film himself, with Cozzi who helped him to direct scenes as a second unit director. According to Cozzi, Kinski would ignore the staging they did in rehearsals which led to the director of photography Antonio Nardi having to reset his lighting set up from scratch as Kinski would not follow cues and would refuse to shoot re takes. Kinski had Caminito fire Amanda Sandrelli. When Voyagis' girlfriend, Anne Knecht, visited the set, Kinski demanded Caminito hire her as the female lead. This led to the script being changed so that Maria was now Helietta's adopted daughter. Kinski demanded to and did direct some scenes himself, which included scenes following him as Nosferatu in Venice at dawn. Cozzi stated later that Kinski ended with about 10 hours of footage which consisted of Kinski walking around. The boom man on set, Luciano Muratori, stated that during a scene where Nosferatu was to turn Barbara De Rossi's character Helietta into a vampire which was supposed to be Kinski pretending to lean over and bite her neck led to Kinski inserting his fingers into the woman's vagina, which had her run from the set in tears. Cozzi stated that Kinski went as far as slamming her to the floor and psychically and sexually assaulting her by biting her vagina. Barbara De Rossi also stated in the documentary Kinski in Italy that she was "assaulted one day. He never respected the script and he was always physical when he had something to do with women. [During filming] he grabbed my breasts and he hurt me." and that "It was a mess. We were really scared. We never knew what could have come out of any scene." According to Cozzi, at one point the entire crew abandoned the set in protest of Kinski who later apologized for his behaviour. After six weeks of shooting in Venice, Caminito only had filmed about half the films script set in Venice and had an entire third of the script to film elsewhere. Caminito could not film any further and attempted to compile the film from what footage he had shot.

Шығару

Премьераға бір күн бұрын "Каминито" "Венециядағы вампир" фильмінің ұзақтығы бір сағат қырық алты минут екенін мәлімдеді. Рейтингтік кеңеске ұсынылған нұсқасы 98 минуттық болса, ал қазіргі үй видеосы 89 минуттық. Фильмнің премьерасы 1988 жылдың 9 қыркүйегінде түн ортасында Венеция кинофестивалінде көрсетілді, онда ол конкурстан тыс басталды. Коцци "Венециядағы вампир" фестиваліне қатысуының себебі Каминитоның ірі кино өндірушісінің мәртебесімен байланысты екенін, фильмнің көркемдік сапасымен емес екенін айтты. Ол 1988 жылы Италияда "Medusa" арқылы кинотеатрларда көрсетілді. Клаус Кински: "Киноның аң-құраны" кітабының авторы Мэтью Эдвардс фильмнің Италиядағы коммерциялық нәтижелерін "кассалық сәтсіздік" деп бағалады. Кейіннен фильм ағылшын тіліндегі елдерде АҚШ-та "Түннің князі" және Венецияда "Носферату" деген аттармен шықты. "Vampire in Venice" 1991 жылы "First Fright" дистрибьюторы арқылы үй видеосы ретінде жарық көрді. Фильм АҚШ-та "One 7 Movies" арқылы 2014 жылдың 9 қыркүйегінде "Түннің ханзадасы" деген атпен DVD форматында шығарылды. Фильм 2021 жылдың 30 наурызында "Severin Films" арқылы АҚШ-та "Венециядағы Носферату" деген атпен Blu-ray форматында 93 минуттық нұсқада жарық көрді.

Қабылдау

Қазіргі сын-пікірлер бойынша, Variety журналындағы сыншы "Юнг" Венеция кинофестивалінде көрсетілген фильмді қарап, оны "қорқыныштан гөрі кич" деп сипаттады, сонымен қатар Тонино Нардидің операторлық жұмысын жоғары бағалады және Кинскидің ойыны "әсіресе есте қаларлық" болғанын айтты. Ретроспективті шолуларда Дэвид Александр Rue Morgue журналында фильмді "шатастыратын және шашыраңқы" деп жазды, "кейбір қиын құрылған көріністер мен ақымақ монтаж шешімдері бар, бірақ готикалық үрейдің жалпы атмосферасы біршама көмектеседі", сондай-ақ Тонино Нардидің "Венециядағы әдемі тұманды қала пейзаждары" ерекше атап өтті. Александр фильмнің "ешнәрседен гөрі қызықтырақ" екенін қорытындылады. Мэтью Эдвардс фильмді "бағалау қиын" деп сипаттап, "оның бай атмосфералық текстурасы, Венецияның әсерлі бейнелері және Кинскидің жабайы ойыны" туралы айтты. Ол "Кински өзінің садистік вампирін айналасындағыларға деген ашулы жек көрумен бейнелейді" деп атап өтті, сондай-ақ "Кристофер Пламмердің лайықты ойыны" мен Нардидің операторлық шеберлігін мақтап, ол "каналдар мен готикалық архитектураны таңғажайып түрде түсіреді" деді. Эдвардс фильмді "көшбасшылықсыз, бірақ жарқын сәттері бар монументалды шатасу" деп қорытындылады. Онжылдықтың итальяндық готикалық қорқыныш фильмдері туралы кітабында Роберто Курти Пламмердің фильмдегі ең жақсы рөл орындағанын және фильмде бірнеше көзге түсетін, бірақ қайталанатын кадрлар бар екенін айтты, Венецияның "фильмде тірі ортаға айналмағанын" (мысалы, "Қарамаңыз" фильміндегідей) атап өтті. Курти сондай-ақ "сценарийдің амбицияларына қарамастан, диалог көбінесе кедей, тіпті абсурдты" екенін, бірақ Кинскинің ақыры "фильмді басып тастағанын" мәлімдеді. Ким Ньюман Sight & Sound журналында фильмді "қапшаңдық, бірақ ерекше әдемі, вампиризмге поэтикалық көзқараспен" қарады. Ньюман кейіпкерлердің көбінесе кадрдан тыс қаза болатынын және басқа кейіпкерлердің кім екенін немесе оларға не болғанын түсіндірмей сюжетке кіретінін атап өтті.