Аберерх теміржол стансасының тарихы

Кіріспе

Уэльстегі Гвинеддте орналасқан темір жол станциясы.

Аберерх темір жол станциясы Гвинеддтегі Ын түбегіндегі Аберерх ауылына жағалаудан апаратын шағын жолдағы темір жол өткелінде орналасқан.

Тарих

Абериствиф және Уэльс жағалауы темір жолы ашылған, кейін Кембрий темір жолы басқарды, ол Ұлы Батыс темір жолының бөлігі болды. Содан кейін 1948 жылы ұлттандырылғанда желі Британ темір жолдарының Лондон Мидленд аймағына өтті. Секторизация енгізілген кезде, станция Британ темір жолдарын жекешелендіруге дейін аймақтық темір жолмен қызмет көрсетті. 1933 жылы станция мәртебесіне көтерілді, бірақ 1956 жылы қызметкерсіз тоқтауға айналды. Станцияда 1936 жылдан 1939 жылға дейін GWR лагерьтік вагоны болды. 1952 жылдан 1964 жылға дейін темір жолдың солтүстік жағындағы шағын тұйыққа орналасқан Британдық темір жолының кемпингтік вагоны болды; жағажайға жақындаған кезде тегіс өткелдің оң жағында (батыс) жағында. Бір вагондағы кемпинг-коуч әдетте жаз айларында ғана орналасатын және отбасыларға демалыс мақсатында жалға берілетін. Желі жолынан алыс жақтағы вагондарға ағаштан жасалған баспалдақтар орнатылған, өйткені бұл тұйықтың қасында тұрақты платформа болған жоқ. Аберрх Холт, 1960 жылдардың ортасына дейін ағаштан салынған "Күзет бөлмесіне" ие болды, бірақ ол бір түні өртеніп, қапталған төбе (деген жорамал бойынша) өтетін парлы локомотивтен шыққан ыстық күлден тұтанды. Станцияда болған басқа да оқиғалар: теміржол өткелінің қақпалары локомотивтермен зақымдалған, өйткені қақпалар көлік құралдары үшін "ашық" қалдырылған, әдетте түні бойы. Бұрын темір жолдың солтүстік жағында өткел күзетшісінің үйі болған. Өткел күзетшісі әр пойыздың арасындағы деңгейлі өту қақпаларын ашып, жабатын; негізінен демалыс жасаушыларға құмды Аберрх жағажайына және іргелес керуен/кемпингке кіруге/шығуға мүмкіндік беретін. Бір қабатты коттедж сыртқы жағынан шифермен қапталған және A497 Pwllheli – Porthmadog жолынан жағажайға жақындағанда сол жақ (шығыс) жағында орналасқан. British Rail 1990 жылдардың ортасында Аберрх пен Камбриан жағалауының тағы үш стансасын (атап айтқанда Лландекуин, Тигвин және Тонфанау) жабуға Көлік министрінен рұқсат сұрады. Олардың 1995/96 жылғы қысқы кестесінде дүйсенбіден сенбіге дейін тек екі солтүстік және үш оңтүстік бағыттағы пойыздар көрсетілген, сондай-ақ қызмет 1996 жылдың 1 маусымына дейін тоқтатылуы мүмкін деген ескерту берілген. Станция сақталды және қызмет деңгейі артты. COVID-19 пандемиясы кезінде пойыздар қысқа платформаға байланысты және пойыздар есігін ашқанда жолаушылар мен күзетшілердің арасында әлеуметтік қашықтықты сақтай алмау салдарынан станцияға тоқтауды тоқтатты. Бұл теміржол және автомобиль жолдары басқармасының статистикасында 2020/21 жылы 0 жолаушы тіркелген Ұлыбританиядағы ең аз пайдаланылатын станциялардың біріне айналды дегенді білдірді.

Opened by the Aberystwith and Welsh Coast Railway, then run by the Cambrian Railways, it became part of the Great Western Railway. The line then passed on to the London Midland Region of British Railways on nationalisation in 1948. When Sectorisation was introduced, the station was served by Regional Railways until the Privatisation of British Railways. It was upgraded in 1933 to station status but in 1956 reverted to an unstaffed halt. The station was host to a GWR camp coach from 1936 to 1939. From 1952 to 1964 there was a British Railways camping coach located in the small siding on the northern side of the railway line; on the right hand (west) side of the level crossing when approaching the beach. The single carriage Camping Coach was usually only located here during the summer months and would be rented out to families for holidaying purposes. Timber access stairways were provided to the coach from the side away from the railway line as there was no permanent platform associated with this siding. Abererch Halt, as it was referred to, did possess a timber constructed 'Waiting Room' up to the mid 1960s but this was destroyed by fire one evening when the felted roof (allegedly) caught fire from the hot ashes discharged by a passing steam hauled train. Other incidents witnessed at the station include severe damage to the railway crossing gates by locomotives when the gates had been left 'open' to vehicular traffic usually overnight. There used to be a crossing keeper's cottage on the northern side of the railway line. The crossing keeper would open and close the level crossing gates between each train; principally to let holiday makers to/from the sandy Abererch beach and the adjacent caravan/camping site. The single storey cottage was externally slate clad throughout and was situated on the left hand (east) side when approaching the beach from the A497 Pwllheli Porthmadog road. British Rail requested the permission of the Secretary of State for Transport to close Abererch and three other Cambrian Coast stations (namely Llandecwyn, Tygwyn and Tonfanau) during the mid 1990s. Their winter 1995/96 timetable featured only two northbound and three southbound trains Mondays to Saturdays, with a note that the service may be withdrawn before 1 June 1996. The station was retained and service levels have since increased. During the COVID 19 pandemic trains stopped calling at the station due to the short platform and the inability to maintain social distancing between passengers and the guard when opening the train door. This meant that, in the Office of Rail and Road's statistics, it became one of Britain's least used stations, recording 0 passengers in the year 2020 21.

Қызметтер

Бұл темір жол станциясы Кембрий теңіз жағалауы темір жолындағы қызметкерсіз аялдама болып табылады, және Machynlleth пен арасындағы барлық станцияларда, оның ішінде Tywyn, , Harlech және Porthmadog станцияларында 2 сағат сайын (дүйсенбі-сенбі) жолаушылар пойыздары тоқтайды. Жолаушылар пойыздарды мен қалаларына, сондай-ақ Бирмингем Нью-Стрит қаласына баратын пойыздарға ауыстыра алады. Осы жерден жексенбі күні әр бағытқа 5 пойыз қатынайды. Аберрч станциясында пойыз тек қана сұраныс бойынша тоқтайды.