Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кинотарихшы (1941–2004)
American film historian (1941–2004)
Уильям Мориц (6 мамыр 1941 – 12 наурыз 2004), кинотарихшы, визуалды музыка және эксперименталды анимация саласында маманданған. Оның негізгі жарияланған еңбектері абстрактті фильмдер жасаған режиссер және суретші Оскар Фишингерге арналған. Ол сондай-ақ Джеймс пен Джон Уитни және Джордан Белсон сияқты қозғалыс суреттерімен жұмыс істеген басқа да визуалды музыка авторлары туралы кеңінен жазды. Мориц неміс киносы, визуалды музыка, түсті аспаптар, эксперименталды анимация, авангардтық кино және Калифорния мектебінің түсті музыкасы туралы да жариялаған.
William Moritz (May 6, 1941 – March 12, 2004), film historian, specialized in visual music and experimental animation. His principal published works concerned abstract filmmaker and painter Oskar Fischinger. He also wrote extensively on other visual music artists who worked with motion pictures, including James and John Whitney and Jordan Belson; Moritz also published on German cinema, Visual Music, color organs, experimental animation, avant garde film and the California School of Color Music.
Ерте өмір
Мориц Аризона штатының Уильямс қаласында дүниеге келіп, Калифорния мен Аризонада өсті. Неміс иммигранты әкесі Эдвард Мориц ұлының музыка мен әдебиетке деген қызығушылығына әсер етті. Бір сұхбатында Мориц анимациямен алғашқы тәжірибелерінің маңыздылығын айтты:
Moritz was born in Williams, Arizona and raised in California and Arizona. His father Edward Moritz, a German immigrant, influenced his son's interest in music and literature. In an interview Moritz related the importance of his early experiences with animation:
Бала кезімде кинотеатрларда көптеген анимациялық фильмдерді көрдім (сол кезде теледидар болған жоқ), мысалы, Микки Маус, Дональд Дак, Порки Пиг, Вуди Вудпекер мультфильмдері, студиялар жасаған кейіптік анимация. Бұл күнделікті өмірдің маңызды бөлігі болды. Мен үшін ең үлкен өзгеріс – қызықты анимацияны көру болды, әсіресе UPA мультфильмдері шынымен басқаша жаңалық болды. Мен мультфильмдердегідей емес, нағыз өнерді көрдім. Мориц 1968 жылы Оңтүстік Калифорния университетінен салыстырмалы әдебиет бойынша филология ғылымдарының докторы дәрежесін алды; ол кинотану курстарын оқыса да, оның дәрежесі салыстырмалы әдебиетте болды, мүмкін, бір әріптесінің болжамыша, "1980 жылдарға дейін сенімді кинотану бағдарламасы болмағандықтан" болды. (Денерофф 2004)
I saw a lot of animation in movie theatres, while growing up (there was no television then), like Mickey Mouse, Donald Duck, Porky Pig, Woody Woodpecker cartoons, character animation made by studios. This was a vital part of everyday life. The big transformation for me was seeing interesting animation — the UPA cartoons in particular were really a completely different change. I saw things that were actually art, and not just cartoons. Moritz received his Ph. D in comparative literature from the University of Southern California in 1968; though he took courses in Cinema Studies, his degrees were in comparative literature, possibly due to what one colleague speculates was the lack of "a credible Cinema Studies program until the 1980s." (Deneroff 2004)
Шәкіртақы
Мориц 1958 жылы USC-де оқып жүргенде Оскар Фишингердің шығармашылығына қызығушылық танытты. Фишингердің жұмысына деген ертедегі құштарлығы оның мансабының басты бағыты болды: «Мен алғашқы Фишингер фильмін көрдім, ол менің барлық түймелерімді жапты!» Морицтің Фишингер туралы алғашқы маңызды сындық еңбегі 1974 жылы «Фильм мәдениеті» журналында жарияланды, бұл сан Фишингерге арналған кеңессіз зерттеуге толы болды. 1969 жылы Мориц Фишингердің жесірі Эльфриде көмегімен ондаған жылдық зерттеуін бастады, ол ақыры 2004 жылы «Оптикалық поэзия: Оскар Фишингердің өмірі мен жұмысы» атты маңызды биографиялық еңбекке ұласты. (Атауы Фишингердің 1937 жылы Metro Goldwyn Mayer үшін түсірген «An Optical Poem» атты қысқаметражды фильміне сілтеме жасайды). «Оптикалық поэзия» Фишингердің өмірі мен шығармашылығын зерттеудің маңызды еңбегі саналады. 2004 жылы неміс кино мұрасының халықаралық фестивалінде ол кітаптың ең жақсы басылымы ретінде Вилли Хаас сыйлығын алды. Мориц кино және гуманитарлық ғылымдар саласында ұстаз және зерттеуші ретінде ұзақ мансапқа ие болды. Ол гуманитарлық ғылымдар мен кино тарихынан сабақ берді және мансабы барысында түрлі институттарда жұмыс істеді: Оксидентал колледжі, Отис өнер институты, Питцер колледжі, UCLA, USC, Америка университетінің орталығы (Калкутта, Үндістан). 1987 жылы ол CalArts-та «Эксперименталды фильм тарихы», «Анимация тарихы» және «Комедия теориясы» курстарын оқыта бастады. Сонымен қатар ол «Креативті кино қоғамында» (қазір жойылған) және KPFK радиостанциясында кино және музыка сыншысы ретінде жұмыс істеді. Фильмдерді ұйымдастырушы ретінде ол Оңтүстік Калифорнияның түрлі орындарында, соның ішінде «Театр Вангардта» көрсетілімдер ұйымдастырды. Ол сондай-ақ фильмдерді сақтау ісіне қатысты, осы қызметі үшін Anthology Film Archives сыйлығын алды. Мориц өзі де кинорежиссер болды, өмірінде 34 эксперименталды фильм түсірді. Ол жарияланған ақын, және оның екі пьесасы қойылды. Оның «Мидасвел шоу» атты перформансы бірнеше рет сахналанды. Дегенмен, оның ең маңызды үлесі абстрактілі фильмнің, эксперименталды фильмнің, анимацияның және визуалды музыканың сын-текесі мен тарихында, сондай-ақ әлемдегі көрермендерге көрсетілмеген фильмдерді насихаттауда деп есептеледі.
Moritz developed his interest in the work of Oskar Fischinger while a student at USC in 1958. His early enthusiasm for Fischinger's work became the focus of his career: "I saw my first Fischinger film, and it popped all my buttons!" Moritz's first major critical work on Fischinger was published in Film Culture, in an issue devoted largely to this extensive essay about Fischinger, in 1974. In 1969, Moritz had begun his decades long study, aided by Fischinger's widow Elfriede, finally culminating in the major biographical work Optical Poetry: The Life and Work of Oskar Fischinger (2004). (The title is an allusion to An Optical Poem, a short film made by Fischinger for Metro Goldwyn Mayer in 1937). Optical Poetry is regarded as a major study of Fischinger's life and work. It received a Willy Haas Award as best book publication at cinefest International Festival of German Film Heritage 2004. Moritz had a long career as teacher and researcher of film and the humanities. He taught humanities and film history, and in the course of his career worked at a wide variety of institutions: Occidental College, the Otis Art Institute, Pitzer College, UCLA, USC, the American University Center (in Calcutta, India). In 1987 he began teaching courses on the "History of Experimental Film," "History of Animation" and "Theory of Comedy" at CalArts. He also worked at the Creative Film Society (now defunct), and at radio station KPFK, as a film and music critic. As a film curator, he programmed screenings at a variety of Southern California venues including Theatre Vanguard. He was also involved in film preservation, for which he received an award from Anthology Film Archives. Moritz was himself a filmmaker, making 34 experimental films during his lifetime. He was a published poet, and two of his plays were produced. His performance piece The Midaswel Show was staged for several performances. His most significant contributions however are widely thought to be in the criticism and history of abstract film, experimental film, animation and visual music, as well as his promotion of little seen films, which he had screened to audiences worldwide.