Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ланкаширдегі I дәрежелі тізімдегі үй, Ұлыбритания.
Grade I listed house in Lancashire, UK
Руффорд Олд Холл – Англияның Ланкашир округындағы Руффорд қаласында орналасқан Ұлттық Трастқа тиесілі мүлік. Шамамен 1530 жылы сэр Роберт Хескеф үшін салынған, бастапқы құрылыстан тек Үлкен зал ғана сақталған. Сарайдың арт жағындағы коттедж, ат қорасы және тұрақтар II дәрежелі деп танылған.
Rufford Old Hall is a National Trust property in Rufford, Lancashire, England. Built in about 1530 for Sir Robert Hesketh, only the Great Hall survives from the original structure. The cottage, coach house and stables in the courtyard at the rear of the hall are designated Grade II.
Тарих
1936 жылға дейін Руффорд ескі залы Хескефтер отбасының үздіксіз меншігінде болды, олар 15 ғасырдан бері Руффорд имениесінің иелері еді. 1798 жылы Хескефтер Руффорд Жаңа залына көшті. 1846 жылы сэр Томас Джордж Хескет, 5-ші баронет, леди Анна Мария Арабелла Ферморға үйленді, ол Джордж Ричард Уильям Фермордың 5-ші және соңғы Помфрет графының қарындасы және мұрагері болды. 1936 жылы Руффорд ескі залы, оның қару-жарақ және броня коллекциясы, сондай-ақ 17 ғасырлық еменнен жасалған жиһаздары, Томас Фермор Хескет, 1-ші Хескет бароны, Ұлттық сенім қорына (National Trust) сыйға берді.
Until 1936, Rufford Old Hall was in the continuous ownership of the Hesketh family, who were lords of the manor of Rufford from the 15th century. The Heskeths moved to Rufford New Hall in 1798. In 1846 Sir Thomas George Hesketh, 5th Baronet married Lady Anna Maria Arabella Fermor, sister and heiress of George Richard William Fermor, 5th and last Earl of Pomfret. In 1936 Rufford Old Hall, with its collection of arms and armour and 17th century oak furniture, was donated to the National Trust by Thomas Fermor Hesketh, 1st Baron Hesketh.
Шекспир байланысы
Кейбір деректер Шекспирдің Ұлы залда өнер көрсеткенін көрсетеді. Шамамен 1580 жылы Шекспирді оның Стратфорд мектеп мұғалімі Престон маңындағы Лиа Холлдағы Александр Хогтонның үйіне көмекші мұғалім болып жіберді, ал Хогтон өсиетінің ішінде айтқан "Wilim Shakeshaft nowe dwellynge with me" деген сөздері Шекспирге қатысты деп саналады. 1581 жылы қайтыс болған Хогтон өсиетімен Сэр Томас Хеске өзінің музыкалық аспаптары мен "сахналық киімдерін" қалдырған. Шамамен 1585 жылы Шекспир лорд Дербидің ұлы Лорд Стрейнджтің ұстаған актерлер труппасына қосылды, бұл ұсынысты Сэр Томас жасаған болуы мүмкін. Ғимаратта тас мұржасы, бес бөлімі және балға тәрізді шатыры бар. Бес балғаның әрқайсысы екі жағынан да оюлы ағаштан жасалған періштелермен аяқталады. Залдың үстінен екінші қабаттағы қонақ бөлмесіндегі аркалы есіктің төрт жапырақты терезесі көрінеді. 1661 жылы Якобин стиліндегі кірпіштен жасалған қанат Ұлы залға тік бұрышпен салынды, ол ортағасырлық қара және ақ ағашпен салыстырғанда өзгеше көрінеді. Бұл қанат Bank Hall, Carr House және Much Hoole-дегі St Michael's Church сияқты екі дюймдік кірпіштерден тұрғызылған. Отбасылық бөлмелер орналасқан батыс қанаты өрт салдарынан қираған болуы мүмкін. 1820 жылдары ортағасырлық үй кеңселерінен құрылған үшінші қанат салынды, сондай-ақ Ұлы залды Карл II қанатына қосу үшін қамал тәрізді мұнара тұрғызылды. 1949 жылы Ұлы залдың үстінен 16 ғасырда дін қызметкерлерінің жасырынған орны ретінде пайдаланылған құпия бөлме табылды.
There is some evidence to suggest that Shakespeare may have performed in the Great Hall. In about 1580 Shakespeare had been sent, by his Stratford schoolmaster, to be an assistant teacher in the household of Alexander Hoghton at Lea Hall near Preston, and the "wilim Shakeshaft nowe dwellynge with me", referred to by Hoghton in his will, is almost certainly Shakespeare. In his will Hoghton, who died in 1581, had bequeathed to Sir Thomas Hesketh his musical instruments and "playe clothes". By about 1585 Shakespeare had joined a company of players kept by Lord Strange, son of Lord Derby, probably having been recommended by Sir Thomas. It has a stone chimney, five bays, and a hammerbeam roof. The five hammerbeams each terminate, at both ends, in a carved wooden angel. The hall is overlooked by a quatrefoil squint in an arched doorway in the second floor drawing room. In 1661 a Jacobean style rustic brick wing was built at right angles to the great hall, which contrasts with the medieval black and white timbering. This wing was built from small two inch bricks similar to Bank Hall, and Carr House and St Michael's Church in Much Hoole. The west wing, which housed the family apartments, was possibly destroyed in a fire. In the 1820s a third wing was constructed, formed out of the medieval domestic offices, and a castellated tower was built to join the Great Hall to the Charles II wing. In 1949 a secret chamber, used as a priest hole in the 16th century, was discovered above the Great Hall.
Қондырғылар мен арматуралар
Үлкен залдағы аласа еменнен жасалған оюлы ағаш экран шамамен 1530-1540 жылдар аралығында жасалған болуы мүмкін. Певснер оны "Англияда басқа еш жерде кездеспейтін өте зәулім әшекейлеуге" ие деп сипаттаған. Онда үш финиал және сегіз оюлы панель бар. Періштелер Фитон және Банастр отбасыларының гербтарын бейнелейтін қалқандарды ұстап тұр. Ол 1722 жылы Престоннан сайланған екінші депутат болды және 1720 жылдары шығыс қанатын, 1723 жылы әйелі Марта мен ұлымен бірге қайта жаңартты. Сонымен қатар, ғимараттың арт жағындағы каналдың үстінде қалықтап жүрген адамның бейнесі де хабарланды.
A carved wooden screen made of bog oak in the Great Hall probably dates from between 1530 and 1540. It is described by Pevsner as being "of an exuberance of decoration matched nowhere else in England", It has three finials and eight traceried panels. Angels carry shields bearing the arms of Fitton and Banastre families. who was Second MP for Preston in 1722 and who rebuilt the east wing in the 1720s, with his wife Martha and son in 1723. The figure of a man floating above the canal at the rear of the building has also been reported.