GM H платформасы: LeSabre және басқа моделдер туралы мәліметтер
General Motors H platform (FWD)
GM H платформасы: 1986 жылдан бастап шығарылған алдыңғы доңғалақты, толық көлемді автомобильдер. 3.8л V6 қозғалтқыштары, G платформасына көшу туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
H платформасы немесе H корпусы – General Motors компаниясының алдыңғы жетектегі толық көлемді автомобиль платформасы, ол 1986 жылы таныстырылды және көп жағынан 1985 модельдік жылға енгізілген алдыңғы жетектегі C платформасына ұқсас. Алғашқыда 2 есікті және 4 есікті нұсқалары болды, бірақ соңғысы көбірек танымал болды және 1992 жылға қарай 2 есікті модельдер өндірілмей қалды. Қозғалтқыштар негізінен Buick-тің 3,8 литрлік (231 куб дюйм) V6 қозғалтқышы және кейін GM-нің Buick 3800 V6 қозғалтқыштары болды; атмосфералық және турбокомпрессорлы нұсқаларда (1991 жылдан 1999 жылға дейін). Бұрын GM H платформасы терминологиясын байланыссыз артқы жетектегі шағын автомобильдерді белгілеу үшін қолданған. 2000 жылдан бастап барлық H корпусты автомобильдер G платформасына көшірілді, ол K платформасымен де байланысты. GM оны H платформасы деп атауын жалғастырды.
The H platform, or H body designates a General Motors front wheel drive full sized car platform introduced in 1986, and in most respects identical to the front drive C platform introduced for model year 1985. Originally available in both 2 door and 4 door versions — the latter was more popular and two door models dropped by 1992. Engines were predominantly the Buick's 3.8 liter (231 cubic inch) V6 engine and later, GM's Buick 3800 V6; in naturally aspirated and supercharged variants (from 1991 to 1999). Previously, GM had used the H platform nomenclature to designate the unrelated rear wheel drive compact cars. Starting in 2000, all H body vehicles moved to the G platform, related also to the K platform. GM continued to call it the H platform.
1986-1999 жылдардағы Buick LeSabre
1986 жылғы LeSabre жаңа алдыңғы дөңгелекті H платформасында ұсынылды, бұрынғы артқы дөңгелекті B платформасынан өтті. Oldsmobile Delta 88 және 1987 жылғы Pontiac Bonneville қайта аттандырылған түрлеріне кірді, олар бұрын орта өлшемді G платформасын қолданған. LeSabre Buick Electra сияқты, алдыңғы жағында артқа қарай ашылатын капотты пайдаланды, ол бір жыл бұрын таныстырылған. Жаңа аэродинамикалық дизайн және алдыңғы жетек LeSabre үшін жаңа дәуірді ашты. 1986 жылғы модельде LeSabre стандартты түрде 3.0 литрлік (181 куб дюйм) V6 қозғалтқышымен жабдықталды, ал 1986 жылдан 2005 жылға дейінгі көптеген модельдер Buick-тің 3.8 литрлік (231 куб дюйм) V6 қозғалтқышын пайдаланды. 1988 жылдан бастап қозғалтқыш тепе-теңдік валымен жаңартылды. 1991 жылы бұл қозғалтқыш 3800 V6 деп аталды және Tuned Port Injection жүйесімен жабдықталды. Бұл LeSabre 1991 жылы 1992 модельдік жылы үшін қайта ұсынылды және алдыңғы жылғы Park Avenue сияқты қайта құрылды. LeSabre осы кезден бастап 2005 жылы өндірісі тоқтатылғанға дейін төрт есікті седан түрінде қол жетімді болды. Фаралар төменгі алдыңғы бөлікті айналатын бөлек сары түсті сигнал жолағымен біріктірілді. Артқы бөлігінде кеңірек багаж ашылуы және багажды тиеуді жеңілдету үшін төмендетілген биіктік болды, ал алдыңғы бөлігі қарапайым хромды әрленумен тегістелді және бамперлер болмады. LeSabre GM-нің пластикалық корпус технологияларын да пайдаланды, алдыңғы крылаларда дәстүрлі болатты ауыстырған арнайы пластик қолданылды. LeSabre-дің 1992 жылдан 1995 жылға дейінгі қозғалтқышы 3800 V6 (L27) болды, ол 170 а.к. (225 фунт-фут немесе 305 Нм) қуаттыққа ие болды. 1593 кг салмақты автомобиль қалада 13,1 л/100 км (18 миль/галлон), ал тас жолда 8,4 л/100 км (28 миль/галлон) отын шығынын көрсетті, бұл 1991 жылғы модельге қарағанда жақсы нәтиже. Автомобиль 60 миль/сағ (97 км/сағ) жылдамдыққа 8,9 секундта жете алды және 16,9 секундта 1/4 мильді (402 метр) 80 миль/сағ (129 км/сағ) жылдамдықпен өтті. Ең жоғары жылдамдық электронды түрде 108 миль/сағ (173 км/сағ) деңгейінде шектелді.
The 1986 LeSabre was introduced on the new front wheel drive H platform, foregoing its previous rear drive B platform. Rebadged variants included the Oldsmobile Delta 88 and the 1987 Pontiac Bonneville, which had immediately prior used the mid size G platform. The LeSabre used a reverse clamshell hood hinged at the front like the Buick Electra, introduced the year before. The all new flush aerodynamic styling combined with front drive ushered in a new era for the LeSabre. In 1986 model, the LeSabre featured the 3.0 liter (181 cubic inch) V6 as standard, with most models from 1986 until 2005 using Buick's 3.8 liter (231 cubic inch) V6 engine, developing Beginning in 1988 the engine was redeveloped to include a balance shaft, with For 1991 this engine, called the 3800 V6, made with the addition of Tuned Port Injection. This LeSabre was re introduced in 1991 for the 1992 model year, and was redesigned along the same lines as the previous year's Park Avenue. The LeSabre was available as a four door sedan from this point forward until the car was discontinued in 2005. The headlights were streamlined with a separated amber turn signal strip wrapping around the lower front fascia. The rear fascia featured a wider trunk mouth and lower lift over height to ease loading baggage while the front was smoothed with simplified chrome molding and absent bumperettes. The LeSabre also featured GM's plastic body technologies, with high stress plastic replacing traditional steel in the front fenders. The LeSabre's engine from 1992 to 1995 was the 3800 V6 (L27), which produced and 225 lb·ft (305 N·m) The 3513 lb (1593 kg) car got 18 mpg (13.1 L/100 km) in the city and 28 mpg (8.4 L/100 km) on the highway, which was slightly better than the 1991 model. The car accelerated to 60 mph (97 km/h) in 8.9 seconds and could cover the quarter mile in 16.9 seconds at 80 mph (129 km/h). Top speed was electronically limited to 108 mph (173 km/h).
1986-1999 жылдар Oldsmobile 88
1986 жылы Oldsmobile Delta 88 GM B платформасынан кішігірім алдыңғы дөңгелекті H платформасына көшті. 1987 жылы фаралар төртбұрышты, мөрленген шамдардан интеграцияланған жақын және алыс жарықтан тұратын шамдарға ауыстырылды. 1992 жылы Oldsmobile Eighty Eight қайта жаңартылды, бұл Ninety Eight моделінің өткен жылы жасалған жаңа дизайнынан кейін болды. Бұл Oldsmobile-дің 1999 жылы өндірілімі тоқтатылып, 2001 жылы Aurora модельімен алмастырылған соңғы Eighty Eight немесе 88 моделі (оның LSS және Regency модельдерімен бірге) болды. 3.8 литрлік Buick V6 әлі де жалғыз қозғалтқыш болып қалды, бірақ қуаты артты және айналу моменті де өсті.
For 1986, the Oldsmobile Delta 88 switched platforms from the GM B platform to the smaller front wheel drive H platform, with a wheelbase of only The headlights changed from square sealed beam quads to integrated regular/high beam composite lamps in 1987. The Oldsmobile Eighty Eight was redesigned for 1992, following the redesign of the Ninety Eight the previous year. This was the last Eighty Eight or 88 model from Oldsmobile (along with its performance LSS and Regency models) before being discontinued in 1999 and being replaced in 2001 with the Aurora. The 3.8 L Buick V6 was still the only engine, but output increased to and of torque.
1987-1999 Pontiac Bonneville (Бонневилл)
1987 жылы Pontiac Bonneville-ді V8 қозғалтқышы бар артқы дөңгелекті G корпусынан Buick LeSabre және Oldsmobile 88 модельдерімен бір платформадағы, бір жылдық H корпусы платформасына ауыстыруға шешім қабылдады. Бастапқыда 3.8 литрлік V6 қозғалтқышы төрт жылдамдықты Hydramatic 4T60 автомат қоробкасымен жұптастырылды және бұл комбинацияның өнімділігі жеткілікті болды. Жаңа Bonneville 1987 жылы Car & Driver журналының «10 үздік» тізіміне енді, базалық және LE модельдері ұсынылды. LE модельдері үшін жылдамрақ беріліс қатынасы, жақсырақ шасси және стандартты жабдықтары бар SSE спорттық жиынтығы да қол жетімді болды, себебі Bonneville LeSabre және 88 модельдеріне қарағанда спорттық және еуропалық стильде болуы тиіс болды. Pontiac Bonneville-дің тоғызыншы буыны 1991 жылдың 8 ақпанында 1991 жылғы Чикаго халықаралық автошоуда таныстырылды және 1992 модельдік жылы үшін 1991 жылдың шілдесінде өндіріске түсті; автомобильдің интерьері мен экстерьері толығымен жаңа дизайнмен қайта жасалды. Бағдарлама директоры Дейв Митчелл басшылығымен 1986 жылдан 1991 жылдың басына дейін 4,5 жыл бойы дамытылған стильдік жұмыс 1987 жылдан 1988 жылға дейін жүргізілді, ал 1988 жылы Джон Фолденнің соңғы дизайны таңдалып, сол жылы өндіріске жіберілді. Алғашқы прототиптер 1989 жылы жасалып, 1989 жылдың ортасында сынақтан өтті. 1990 жылдың тамызында өндіріске дайындық басталды, ал 1990 жылдың соңында алғашқы өндіріс үлгілері құрастырылды. Бірінші сериялық модельдер 1991 жылдың мамырында құрастырылды, ал SE нұсқалары 1991 жылдың шілдесінде өндіріске түсті. Бұл буын Bonneville үшін көптеген жаңалықтарды әкелді, автомобиль жылдамырақ және айтарлықтай қауіпсіз болды. Алдыңғы буынмен салыстырғанда ең маңызды жақсартулардың бірі – Bonneville SE енді стандартты түрде жүргізушіге арналған қауіпсіздік қаптамасымен (airbag) жабдықталды және жолаушыға арналған қауіпсіздік қаптамасымен жабдықталған General Motors өнімдерінің біріншісі болды, ал ABS спорттық сыртқы жиынтықтың бөлігі ретінде қол жетімді болды. SSE модельдері стандартты ABS және сығуға қарсы жүйемен (traction control) жабдықталды.
For 1987, Pontiac decided to change the Bonneville from the rear wheel drive G body with the V8 to the more economical front wheel drive one year old H Body platform with the Buick LeSabre and Oldsmobile 88. Initially, a 3.8 L V6 was the sole engine, mated to a four speed Hydramatic 4T60 automatic and performance was adequate from this pairing. The new Bonneville was placed on Car & Driver's “10 Best” list for 1987, offering both a base model and LE model. For LE models, an SSE sport package was also available that featured a quicker gear ratio, sportier suspension and more standard features, as the Bonneville was intended to have a more sporty, European flavor than the LeSabre and 88. The ninth generation Pontiac Bonneville was unveiled on February 8, 1991, at the 1991 Chicago International Auto Show and launched in July 1991 for the 1992 model year; the interior and exterior of the car were completely redesigned. Developed over a 4 1/2 year period from 1986 to early 1991 under program director Dave Mitchell, styling work took place from 1987 to 1988, with a final design by John Folden being chosen in 1988 and frozen for production that same year. The first prototypes were built in 1989 and went into testing in mid 1989. In August 1990, production preparation began, with early production "builds" being constructed during late 1990. The first series production models were assembled in May 1991, with SE variants being launched in July 1991. This generation hosted quite a few Bonneville firsts, becoming quicker and considerably safer. One of the most notable improvements over the previous generation was that the Bonneville SE now came standard with a driver airbag and was the first General Motors product equipped with a passenger airbag, while ABS was available as part of the sport appearance package. The SSE models came with standard ABS and traction control.