Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Данстан – Кенттегі Кентербери қаласында Лондон жолы мен Уитстебл жолының қиылысында орналасқан англикан шіркеуі. Ол 909-988 жылдары өмір сүрген Әулие Данстанға арналған және өз атын Стур өзенінің сол жағалауындағы қаланың бөлігіне береді. Қауым әр түрлі уақытта жақын жердегі басқа қауымдармен біріктірілген, бірақ оны құжаттап көрсету қиын болды. 2010 жылы бұл қауым Қала орталығы қауымымен бірігіп, «Қала орталығы және Сент-Данстан» деген жаңа пасторальдық топ құрды. Шіркеудің тарихы 11 ғасырға дейін жетеді және ол І санаттағы ескертуіш болып табылады. Ол 1878-1880 жылдары шіркеу сәулетшісі Эван Кристианмен қайта жаңартылды. Томас Беккет пен Томас Мордың қазасымен байланысты болғандықтан, бұл шіркеу қастерлі қасиетті орын саналады.
St. Dunstan's is an Anglican church in Canterbury, Kent, at the junction of London Road and Whitstable Road. It is dedicated to St. Dunstan (909 988) and gives its name to the part of the city on the left bank of the River Stour. The parish has been held in plurality with others nearby at different times, in a way that has been difficult to document. In 2010 the parish was joined with the parishes of the City Centre Parish in a new pastoral grouping, City Centre with St. Dunstan. The church dates from the 11th century and is a grade I listed building. It was restored in 1878 80 by church architect Ewan Christian. Its association with the deaths of Thomas Becket and Thomas More make it a place of pilgrimage.
Қасиетті Дунстан
Дунстан 960 жылдан 978 жылға дейін Кентербери архиепископы болды және қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай қасиетті деп жарияланды. 200 жыл өткен соң Томас Беккет оны ығыстырғанға дейін ол ағылшындардың ең сүйікті әулиесі болды. Дунстан Кентербери соборында жерленген, бірақ оның қабірі Реформация кезінде жойылды.
Dunstan was Archbishop of Canterbury from 960 to 978 and was canonised soon after his death, becoming the favourite saint of the English until he was supplanted 200 years later by Thomas Becket. Dunstan was buried in Canterbury Cathedral but his tomb was destroyed during the Reformation.
Қасиетті Томас Бекет
1174 жылы Генрих II архиепископ Томас Беккеттің өлтірілуіне өкініш білдіріп, тәубелік қажылыққа шыққанда, Сент-Дунстан шіркеуінде киімдерін қара киізге ауыстырып, Кентербери соборындағы Томас Беккеттің қабіріне дейін жаяу қажылық сапарын бастады.
In 1174, when Henry II began his penitential pilgrimage in reparation for the murder of Archbishop Thomas Becket, he changed his clothing into sackcloth at St. Dunstan's Church and began his pilgrimage from there to Thomas Becket's tomb at Canterbury Cathedral on foot.
Сент-Томас Мор
Томас Мордың қызы Маргарет Мордың басын Лондон көпіріндегі тік бұрыштан босатып алып, күйеуі Уильям Ропердің отбасылық қабіріне жеткізді. Роперлер отбасы қазіргі Сент-Данстан көшесінің жанындағы жерде тұрған. Олардың үйінен қалған бөлік Ропер қақпасы деп аталады, ол ескерткіш тақтамен белгіленген және Плейс-хаустан қалған жалғыз нәрсе болып табылады. Роперлер отбасының күмбезі Николай капелласының астында, шіркеудің басты алтарының оң жағында орналасқан. Англикан дәстүріне сәйкес, ол соңғы жылдары мөрленді. Оның орналасқан жерін капелла алтарының сол жағындағы үлкен тас плита көрсетеді. Капеллада үш әдемі витражды терезе бар; алтардың артындағы терезеде киелі Дунстанның өмірінен маңызды оқиғалар мен символдар керемет бейнеленген. Тағы бір терезе 1982 жылғы 29 мамырда Папа Иоанн Павел II-нің Кентербериге сапар шегіп, Кентербери соборындағы Сент-Томас Беккеттің шейіт болған жерінде Кентербери архиепискобымен бірге дұға жасаған оқиғасын еске салады. Терезеде архиепископтың епархиясы мен Папаның гербтері бейнеленген. Қабырғалардағы тақташалар Сент-Томас Мордың басының қалдығының рас екенін, оны сақтаған күмбездің мөрленуін, сондай-ақ Сент-Томас Мордың өмірін және оның өзі жазған дұғасын түсіндіреді.
Thomas More's daughter Margaret secured the release of More's head from a spike on London Bridge and brought it back to the family tomb of her husband, William Roper. The Roper family lived nearby off what is now St Dunstan's Street. What remains of their home is called Roper Gate, marked with a commemorative plaque, being all that survives of Place House. The Roper family vault is located beneath the Nicholas Chapel, to the right of the church's main altar. It was sealed in recent years, according to Anglican tradition. A large stone slab marks its location to the immediate left of the chapel's altar. Three impressive stained glass windows line the chapel; the one behind the altar depicts in brilliant detail the major events and symbols in the life of the St. Dunstan. Another of the windows commemorates the visit, on 29 May 1982, of Pope John Paul II to Canterbury to pray with the Anglican Archbishop of Canterbury at the site of the martyrdom of St. Thomas Becket in Canterbury Cathedral. The window displays the arms of the Archbishop's diocese and the Pope. Plaques mounted on the walls explain the veracity of the relic of Saint Thomas More's head, the sealing of the vault which contains it, and the life of Saint Thomas More, including a prayer he wrote.
Қоңыраулар
Сент-Данстан шіркеуінде ағылшын стилінде дауыстайтын алты қоңырау бар, ең ауырсы 13 центнер (шамамен 675 кг) салмақтайды. Қоңырау мұнарасының ерекше тарлығына байланысты қоңыраулар екі қабатты каркасқа ілінген. Қоңыраулардың бесіншісі – әлемдегі ең көне христиан шіркеу қоңырауларының бірі, 1325 жылы Уильям ле Белиетере құйған деген сенімде, осылайша 2017 жылға қарай ол 692 жылға жуық. 1935 жылы қоңыраулар мұнараға бетондық құрылымдық арқалық орнату үшін алынып тасталды. Осы кезде қоңыраулар Уайтчепель қоңырау құю шеберханасында қайтадан келтіріліп, 1936 жылы қазіргі каркасқа қайта ілінді. Сент-Данстан қоңырау соғушылар қоғамы жұма күндері кешке жаттығулар үшін, ал жексенбі күндері таңертең қызмет үшін қоңырауларды соғады.
St Dunstan's has six bells, hung for change ringing in the English style, the heaviest weighing 13cwt (approx. 675 kg). Due to the unusual narrowness of the belfry, the bells are hung in a two tier frame. The fifth bell of the ring is one of the oldest Christian church bells in the world, believed to have been cast in 1325 by William le Belyetere, making it nearly 692 years old as of 2017. The bells were removed from the tower in 1935 so that a concrete structural beam could be fitted to the tower. At this time the bells were retuned by the Whitechapel Bell Foundry, and rehung in the present frame in 1936. The bells are rung on Friday evenings for practice, and Sunday mornings for the service, by the St Dunstan's Society of Change Ringers.