Кіріспе

Италиядағы Сева қаласы, ежелгі Себа, Пьемонт аймағындағы Кунео провинциясында орналасқан шағын итальян қаласы. Ол Кунеоден шығысқа қарай, Танаро өзенінің оң жағалауында, осы өзен мен Севетта арнасы арасындағы үшбұрышты жерде жатыр.

Тарих

Римдіктерге дейінгі кезеңде Сева айналасындағы аумақта Лигура тауларының Епантери деп аталатын тармағы қоныстанған. Жоғары Вал Танаро б.з.д. II ғасырында римдіктердің ықпалына енген, және бұл аумақта муниципиум құрылғаны белгілі. Алайда, осы муниципиум Себа болғаны нақты емес: Момбасиглио да үміткер ретінде қарастырылады. Бірінші ғасырда Колумелла бұл жерде өсірілген малдың ерекше тұқымын атап көрсеткен, ал Плиний Ескі өзінің "Табиғи тарихында" осы малдың қой сүтінен жасалған ірімшігін жоғары бағалаған. Қала, Аугуста Тауринорумнан Полентия арқылы жағалауға дейінгі ежелгі римдік жолдың бойында орналасқан, және бұл жерде аймақта өндірілген ірімшік Лигурияның Vada Sabatia (қазіргі Vado Ligure) және/немесе Albingaunum (Albenga) порттары арқылы Римге экспортталатын сауда орталығы болған болуы мүмкін. Орта ғасырларда Сева шағын маркиздіктің орталығы болды, ол 15 ғасырдың соңына дейін Савойяға қосылғанға дейін сақталды. Сева Пьемонттың Лигурияға қарайғы шекарасын қорғайтын бекініске ие болды, бірақ 1796 жылы француздарға өткеннен кейін, олар 1800 жылы қала үстіндегі жартастағы бекіністерді қиратты. Сева Танаро, Севетта және Бовина өзендерінің тасқынынан ауыр зардап шекті.

Негізгі көрікті жерлер

XVI ғасырдағы Паллавичино қамалы Танаро және Севетта өзендері арасындағы жасыл саябақтың ішінде орналасқан. Ол екі шағын сарайдан тұрады: бастапқы қызыл «палаццина росса» және кейінірек салынған ақ «палаццина бланка». Сондай-ақ, XVI ғасырға дейінгі бекіністің қалдықтары да сақталған. Сева қаласындағы Дуомо, «Колледжата дель’Ассунционе делла Беата Верджине Мария» деп те аталады, 1605 жылы құрылысын аяқтады.