Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцариядағы қала
the town in Switzerland
Каннобио – Италияның Пьемонт аймағындағы Каннобино өзені мен Маджоре көлінің жағасында орналасқан қала және коммуна.
Cannobio is a town and comune on the river Cannobino and the shore of Lago Maggiore in Piedmont, Italy.
Тарих
Бұл жердің тұрғындары император Август тұсында Рим үкімдігіне бағынған болуы мүмкін. Біздің заманымыздың 2-3 ғасырына жататын саркофагтар "Palazzo della Ragione" ғимаратынан табылған және сақталған. Каннобио туралы алғашқы жазба 909 жылға дейін жетеді. Орта ғасырларда қала жүн және былғары өңдеу өнеркәсібінің, сондай-ақ ағаш саудасының орталығы болды. 1207 жылы Каннобио ауыл деп аталды және оған әкімшілік тәуелсіздік берілді. Рагионе сарайы 1291 жылы подста Ugolino da Mandello басшылығымен салынды. Каннобио Милан архиепископиясына қарасты болды және 1817 жылдан бастап Новара епископының билігінде болды. Оның "pieve" (приход) аймақтары Каннобина, Каннеро, Бриссаго және көлдің шығыс жағындағы бірнеше аудандарды қамтыды. 1076 жылға дейін бар болған және 13 ғасырда салынған қоңырау мұнарасы бар Сент-Витор шіркеуі 1733 және 1749 жылдар аралығында толығымен қайта жаңартылды. Каннобио қауымдастығы мен оның аңғарының тәуелсіз билігі 1342 жылы Лучино мен Джованни Висконтиге, Миланның иелеріне, ерікті түрде бағыну арқылы келді. Содан бері оның басқаруы Милан герцогтығымен тығыз байланысты болды. 1522 жылы Әзіре Мәриямнің бейнесі қан шығарған деген хабар тарады. Осы оқиғадан кейін көп ұзамай, оба індеті аймақты шарпып, көл жағалауындағы және аңғардағы қалалар мен ауылдарды қиратты, бірақ Каннобио салыстырмалы түрде аман қалды. Діни адамдар бұл екі оқиғаны байланыстырып, кардинал Чарльз Боромео бейне сақталатын шіркеу салынғанын бұйырды, ол бүгінге дейін сол жерде тұр. Экономика 15-16 ғасырларда жаңарып, дамыды. Салынған аумақ бастапқы ядродан (ауылдан) көлге қарай кеңейді. Омачини және Пирони сарайлары сияқты ірі резиденциялар салынды. Рисоргименто кезінде қала көлден Австрия шабуылын тойтарды (27-28 мамыр 1859 ж.) және 1862 жылы Джузеппе Гарибальди сапармен келді. 1863 жылы Швейцария шекарасына дейін созылған көл бойындағы жолдың ашылуы фабрикалардың, оның ішінде жібек фабрикаларының келуіне жағдай жасады. 1927 жылы Каннобио коммунасының аумағы жақын маңдағы шағын ауылдарды (Траффиуме, Санта-Агата, Сан-Бартоломео) қосу арқылы кеңейтілді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Каннобио халқы нацистік және фашистік режимге қарсы көтеріліп, 1944 жылдың 2-9 қыркүйегінде Оссола Республикасын жариялады. Соғыс аяқталғаннан кейін қоғамда одан әрі өзгерістер болды. 1995 жылдан бастап қала Вербано-Кузио-Оссола провинциясының құрамына кірді.
The local inhabitants probably became subject to Roman rule by the time of the emperor Augustus. Sarcophagi from the 2nd–3rd century CE have been found and conserved in the "Palazzo della Ragione". The first documented mention of Cannobio dates to 909. During medieval times, the town became a center for wool and tanning industries, as well as the lumber trade. Cannobio was named as a village by 1207, and was granted administrative autonomy. The Palazzo della Ragione was constructed by 1291 under the government of the podestà Ugolino da Mandello. Cannobio was assigned to the archdiocese of Milan and from 1817 was under the authority of the bishop of Novara. Its "pieve" comprised the areas of Cannobina, Cannero, Brissago and several areas on the eastern side of the lake. The church of St. Vittore, already present in 1076, and with a bell tower from the 13th century, was completely rebuilt between 1733 and 1749. Autonomous rule for the community of Cannobio and its valley came about in 1342, with the spontaneous submission to Luchino and Giovanni Visconti, lords of Milan. From then on, its administration remained closely connected to that of the Duchy of Milan. In 1522 a painting of the Virgin Mary allegedly started bleeding. Shortly after this apparition, a plague swept through the area devastating lakeside and valley towns and villages, but leaving Cannobio relatively unscathed. Religious minds linked these two events and Cardinal Charles Borromeo ordered a chapel to be built to hold the painting which is still there today. The economy went through a renewal in the 15th and 16th centuries. The built up area spread from the original nucleus (the village) down towards the lake. Large residences were built including the Omacini and Pironi palaces. During the Risorgimento the town repelled an Austrian attack from the lake (27–28 May 1859) and was visited by Giuseppe Garibaldi in 1862. The opening of the lakeside road to the Swiss border in 1863 created favorable conditions for the arrival of factories, including silk mills. In 1927 the territory of the comune of Cannobio was extended to incorporate some small villages in the vicinity (Traffiume, Sant’Agata, San Bartolomeo). During the Second World War the people of Cannobio rose up against the Nazi and fascist regime, from 2 to 9 September 1944, and proclaimed the Republic of the Ossola. Since the end of the war the community has undergone further changes. From 1995 the town has come within the Province of Verbano Cusio Ossola.
Негізгі көрікті жерлер
Патша Виктор Эммануил III есімімен аталған көл жағасындағы үлкен алаң 2003-2004 жылдардың қысында күрделі жөндеуден өтті. Онда толығымен шаршы тас пен гранит плиталар төселді. Сонымен қатар, көлге қарай кең тас баспалдақтар салынды. Адамдар осында отырып, жақын жердегі кеме тоқтағыштарынан келіп-кетіп жатқан кемелерді, сондай-ақ көлдегі желкенді қайықтар мен жел серферлерін тамашалай алады. Көл жағалауындағы және ескі қаланың ішкі бөлігіндегі кейбір ғимараттар 600 жылдан астам уақытқа, Каннобио контрабандамен танымал қала болған кезеңге дейін салынған. Олардың көпшілігі әдемі стильде қайта жаңартылды. Біреуінде Джузеппе Гарибальди 1859 жылы Каннобио халқына сөз сөйлеген, ал екіншісінде 1627 жылы Каннобиода болған маңызды оқиғаға арналған тақта орнатылған. Әрбір ғимарат әртүрлі түске боялған, бұл дәстүрлі итальян портының көрінісін құрайды. Алаңның бір жағында Каннобиодің ескі порты орналасқан, онда жергілікті тұрғындарға тиесілі желкенді, қайық және жылдам кемелер тоқтатылған. Сантуарио-делла-Пиета шіркеуі 1522 жылғы оқиғаны еске алады, сол кезде Әзіре Мәрияның бейнесі қанға батқан деп сендірілген. Ашық күмбезімен ол көл жағасында тұр. Бейне қазір қаланың басқа шіркеуінде сақтаулы, және ол алынбаса да, бейнені бейнелейтін "Sacra Costa" әр жылдың 7 қаңтарында көшелермен жүріп өтеді. Каннобио қаланың солтүстік жағында үлкен құмды жағажайы бар "Лидо"ға ие. Жағажай тазалығы мен жабдықталуы үшін Еуропалық Одақтың Көк Туын алған.
The large lakefront piazza named after King Victor Emmanuel III was given a major refurbishment when in the winter of 2003–04 it was completely relaid in cobblestones and granite slabs. Also added was of a set of wide flagstone steps down to the lake, where people may sit and watch the lake steamers come and go from the landing stages nearby, and the sailing boats and wind surfers skimming across the lake. Some of the buildings both on the lakefront and further back in the old part of town date back over 600 years, from when Cannobio was a renowned smuggling town, and most of these have been restored in fine style. From one, Giuseppe Garibaldi addressed the people of Cannobio in 1859, and on another stands a plaque celebrating an important event in Cannobio in 1627. Each building is painted a different colour, creating a traditional Italian port scene. To one side of the Piazza is Cannobio’s old harbour, which houses the sailing, rowing and speedboats belonging to the locals. The Santuario della Pietà church commemorates the events of 1522, when a painting of the Virgin Mary was believed to have bled. With its open dome it stands by the lakeside. The painting itself is now housed in another church in the town, and though it is not removed itself, a "Sacra Costa", representing the painting, is processed through the streets on 7 January every year. Cannobio has its own "Lido" at the north end of town with a large sandy beach. The beach has a European Union Blue Flag for its cleanliness and facilities.